Οι μεσήλικες άνδρες και γυναίκες που ασχολούνται με υψηλά επίπεδα σωματικής δραστηριότητας μπορούν να προκαλέσουν ζημιά εν αγνοία τους στα γόνατά τους, ενώ αυξάνουν τον κίνδυνο για οστεοαρθρίτιδα, σύμφωνα με μια νέα μελέτη που παρουσιάστηκε στο ετήσιο συνέδριο της Ακτινολογικής Εταιρείας της Βόρειας Αμερικής (Radiological Society of North America).

‘Τα δεδομένα μας δείχνουν ότι τα άτομα με υψηλότερα επίπεδα σωματικής δραστηριότητας μπορεί να διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για να αναπτύξουν ανωμαλίες του γόνατος και, κατά συνέπεια, διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για την ανάπτυξη οστεοαρθρίτιδας’, δήλωσε ο Christoph Stehling, MD, ερευνητής στο Τμήμα Ακτινολογίας και Βιοϊατρικής Απεικόνισης του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας, Σαν Φρανσίσκο (UCSF) και καθηγητής ακτινολογίας στο Τμήμα Κλινικής Ακτινολογίας του Πανεπιστημίου του Muenster, Γερμανία.

Η οστεοαρθρίτιδα είναι μια εκφυλιστική νόσος των αρθρώσεων που προκαλεί πόνο, διόγκωση και δυσκαμψία. Σύμφωνα με τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων, η οστεοαρθρίτιδα είναι η πιο κοινή μορφή αρθρίτιδας και προσβάλλει περίπου 27 εκατομμύρια Αμερικανούς ενήλικες.

Στη μελέτη του πανεπιστημίου του UCSF συμμετείχαν 236 ασυμπτωματικοί άνθρωποι που δεν είχαν προηγούμενα ιστορικό πόνου στα γόνατα. Στην έρευνα συμμετείχαν 136 γυναίκες και 100 άνδρες, ηλικίας 45 έως 55, με φυσιολογικό βάρους.

Οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν σε ομάδες χαμηλής, μέσης και υψηλής δραστηριότητας που βασίστηκε σε ερωτηματολόγιο που τους δόθηκε και κατέγραψαν τη συχνότητα και την Κλίμακα Φυσικής Δραστηριότητας για τους Ηλικιωμένους (ΚΦΔΗ).

Το ΚΦΔΗ είναι ένα σταθμισμένο και πρότυπο ερωτηματολόγιο που καταγράφει τη δραστηριότητα των ηλικιωμένων με βάση το είδος της και του χρόνου που κάνουν. Πολλοί παράγοντες συμβάλλουν στην τελική βαθμολογία του ΚΦΔΗ, αλλά ένας ασκούμενος του οποίου το επίπεδο δραστηριότητας χαρακτηρίζεται ως υψηλό, τυπικά μπορεί να σημαίνει ότι συμμετέχει σε αρκετές ώρες περπάτημα, ή άλλες μορφές άσκησης την εβδομάδα, καθώς και διάφορες εργασίες στην αυλή του σπιτιού ή άλλες δουλειές του σπιτιού.

Μυοσκελετική ανάλυση μαγνητικής τομογραφίας από δύο ακτινολόγους έδειξε ότι υπάρχει σχέση μεταξύ επιπέδου σωματικής δραστηριότητας και συχνότητας και σοβαρότητα της βλάβης στο γόνατο.

Συγκεκριμένες ανωμαλίες γόνατος εντοπίστηκαν συμπεριλαμβανομένων βλάβες μηνίσκου, βλάβες του χόνδρου, των οστών, οίδημα των οστών και βλάβες συνδέσμων. Ανωμαλίες που σχετίζονται αποκλειστικά με τα επίπεδα αύξησης της άσκησης και δεν είχαν σχέση με την ηλικία ή το φύλο.

'Η επικράτηση των ανωμαλιών του γόνατος αυξήθηκε με το επίπεδο της φυσικής άσκησης,' τόνισε ο Δρ Stehling.

Τα ευρήματα επίσης έδειξαν ότι ορισμένου τύπου δραστηριότητες ενέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο ζημιάς στο γόνατο σε σχέση με άλλες με την πάροδο του χρόνου.

‘Αυτή η μελέτη και άλλες προηγούμενες μελέτες από την ομάδα μας υποδεικνύουν ότι δραστηριότητες με υψηλό δείκτη καταπόνησης, όπως το τρέξιμο ή τα άλματα, μπορεί να είναι χειρότερα για την υγεία των χόνδρων,’ είπε ο Δρ Stehling.

‘Αντίθετα, δραστηριότητες με χαμηλό δείκτη καταπόνησης, όπως η κολύμβηση και η ποδηλασία, μπορούν να προστατεύουν τους χόνδρους’.

Υπάρχει ανάγκη για μελλοντική διερεύνηση και αξιολόγηση της επίδρασης του χαμηλού δείκτη καταπόνησης σε σχέση με τον υψηλό δείκτη καταπόνησης της σωματικής άσκησης στην εξέλιξη της νόσου.