Ο φάκελος παιδιά και ζάχαρη, φαίνεται πραγματικά ατελείωτος κάποιες φορές. Σύμφωνα με νέα μελέτη, που δημοσιεύεται στο περιοδικό ‘Addiction’, η ανταπόκριση των παιδιών σε έντονα γλυκές γεύσεις συνδέεται με οικογενειακό ιστορικό αλκοολισμού και κατάθλιψη.

H συγγραφέας Julie Mennella και η ομάδα της μελέτησαν 300 παιδιά, ηλικίας 5 έως 12 ετών, από τα οποία σχημάτισαν 4 ομάδες, βάσει του οικογενειακού ιστορικού εξάρτησης από αλκοόλ (σε συγγενείς μέχρι και 2ου βαθμού) και συμπτωμάτων κατάθλιψης (των παιδιών).

Τα παιδιά αυτά δοκιμάστηκαν ξεχωριστά για να μετρηθεί η προτίμηση σε γλυκύτητα, η αρέσκεια σε γλυκά τρόφιμα και – σε μια υποκατηγορία παιδιών – η ψυχολογική επίδραση της ζάχαρης έναντι του νερού.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το οικογενειακό ιστορικό αλκοολισμού και η αυτοαναφορά συμπτωμάτων κατάθλιψης σχετίζονται σημαντικά με την προτίμηση πιο συμπυκνωμένου σακχαρούχου διαλύματος (37 παιδιά). Από μόνη της, η παρουσία σημείων κατάθλιψης σχετίστηκε με μεγαλύτερη προτίμηση σε γλυκά τρόφιμα και γλυκά, καθώς και αυξημένη ευαισθησία στον πόνο.

Στην ουσία, η κατάθλιψη ανταγωνίζεται τις αναλγητικές επιδράσεις της ζάχαρης.

Φαίνεται λοιπόν πως στη βελτίωση της διάθεσης/ψυχολογίας των παιδιών, από την κατανάλωση γλυκών, συνεισφέρει σημαντικά το οικογενειακό ιστορικό αλκοολισμού και παρουσία κατάθλιψης στα παιδιά αυτά.

Επιπλέον, οι συγγραφείς ανέφεραν ότι τα παιδιά με κατάθλιψη προτίμησαν το πιο γλυκό διάλυμα ζάχαρης, καθώς ενεργοποιεί τα κυκλώματα ανταμοιβής του εγκεφάλου, που τα κάνει να αισθάνονται καλύτερα.

Πηγές: Mennella JA, Pepino MY, Lehmann-Castor SM and LM Yourshaw. Sweet preferences and analgesia during childhood: effects of family history of alcoholism and depression.Addiction;2010 [Epub ahead of print]