Μία από τις πιο συχνές ερωτήσεις που δεχόμαστε εμείς οι διαιτολόγοι και αφορά την ημερήσια πρόσληψη νερού είναι η εξής ' …και φυσικά θα πρέπει να πίνω 8-10 ποτήρια νερό τη μέρα. Σωστά; ' Ο καθηγητής Ron Maughn από το πανεπιστήμιο του Loughborough στη Σκωτία, από τους πλέον ειδικούς στο χώρο της υδάτωσης, έδωσε μια πολύ ενδιαφέρουσα διάλεξη αποσαφηνίζοντας πολλούς μύθους που κυριαρχούν στο χώρο.



'Βλέπεις συνεχώς ανθρώπους γύρω σου να κουβαλούν ένα μπουκαλάκι νερό και αγχώνεσαι μαζί τους όταν τους βλέπεις σχεδόν καταναγκαστικά να το αδειάζουν γουλιά-γουλιά και αυτό γιατί κάποιοι τους είπαν είτε ότι αυτό είναι καλό για την υγεία και πρέπει να το κάνουν, είτε ότι αυτό αδυνατίζει, είτε ότι διαλύει το λίπος και άλλα παρόμοια.

Φυσικά και δεν χρειάζεατι να υποβάλλουμε τους εαυτούς μας σε κάτι τέτοιο' αναφέρει ο καθηγητής. Ας δούμε όμως μερικά βασικά για το νερό.

Κατ’αρχάς η σημασία του νερού για τη ζωή είναι καθοριστική, αρκεί να αναφέρουμε ότι ο άνθρωπος χωρίς τροφή μπορεί να ζήσει έως και μήνες, χωρίς νερό όμως ελάχιστες μόνο μέρες. Γιατί όμως το νερό είναι τόσο σημαντικό στοιχείο για την επιβίωση μας; Το 40-60% του βάρους του ανθρώπου αποτελείται από νερό.

Από αυτό τα 2/3 περίπου βρίσκονται ενδοκυτταρικά, μέσα δηλαδή στα κύτταρα μας και το υπόλοιπο εξωκυταρικά.

Κάτω από φυσιολογικές συνθήκες ο άνθρωπος προσλαμβάνει και αποβάλλει περίπου 2-2,5 λίτρα ημερησίως. Από αυτό τα 1,4 λίτρα είναι τα πόσιμα υγρά, το 0,7 λίτρα από τις τροφές και περίπου 0,2 λίτρα από το νερό που προέρχεται από τις καύσεις των τροφών.

Η κύρια οδός αποβολής είναι τα ούρα και σε μικρότερο βαθμό τα κόπρανα και ο ιδρώτας. Φυσικά τα δεδομένα αλλάζουν σε ένα ιδιαίτερο θερμό περιβάλλον όπου ο ιδρώτας παίζει σημαντικότερο ρόλο στην αποβολή νερού καθώς είναι κύριας σημασίας για τη διαδικασία της θερμορύθμισης, δηλαδή της διατήρησης σταθερής σε ένα συγκεκριμένο εύρος, της θερμοκρασίας του σώματος, γιατί χωρίς αυτή τη διαδικασία δεν θα ζούσαμε.

Ας δούμε όμως πόσο νερό χρειαζόμαστε σήμερα και τι έχει αλλάξει από αυτό που πιστεύαμε παλιότερα. Μέχρι και πολύ πρόσφατα είχαμε τη σύσταση για κατανάλωση νερού τουλάχιστον 8 ποτηριών τη μέρα. Σήμερα αυτό δεν ισχύει. Σύμφωνα με την επίσημη θέση του Ινστιτούτου Υγείας της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών (Institute of Medicine of the National Academies of Science) στην Αμερική για το 2004, αναφέρεται ότι το 80% των αναγκών μας καλύπτεται από πόσιμο νερό, αναψυκτικά, χυμούς, καφέ, τσάι κ.α και το υπόλοιπο 20% από τρόφιμα.

Θα πρέπει λοιπόν να λαμβάνουμε υπόψιν μας ότι ο καφές, το τσάι, τα αναψυκτικά, οι χυμοί και τα γάλα είναι πηγές πρόσληψης των απαραίτητων υγρών κι ας μην είναι νερό αυτούσιο.

Προσοχή όμως, γιατί μπορεί κάτι από τα παραπάνω να συνδυάζεται με μεγάλες ποσότητες ζάχαρης, που και το αίσθημα της δίψας δεν ικανοποιεί σε μεγάλο βαθμό και μπορεί η κατάχρησή της να δυσχεραίνει τη διαδικασία ελέγχου του βάρους μας.

Παράλληλα και οι τροφές συνεισφέρουν μεγάλες ποσότητες νερού στον οργανισμό και ιδιαιτέρως τα φρούτα και τα λαχανικά, που η περιεκτικότητά τους σε νερό προσεγγίζει το 90% της σύνθεσής τους. Η ντομάτα για παράδειγμα, που είναι μια στερεή τροφή, προσφέρει στο σώμα μας περισσότερο νερό από ότι το γάλα που θεωρείται μια υγρή τροφή.

Επίσης, στην ίδια επίσημη θέση του Ινστιτούτου Υγείας στην Αμερική τονίζεται ότι ο καφές, τα αναψυκτικά, το τσάι και οτιδήποτε άλλο ρόφημα περιέχει καφείνη συμβάλλει επίσης σημαντικά στη διαδικασία της σωστής ενυδάτωσης του οργανισμού.

Μέχρι πρόσφατα, ήταν ευρέως διαδεδομένη η άποψη στον κόσμο, ότι η παρουσία της καφεΐνης μάλλον τα αντίθετα αποτελέσματα προκαλούσε συνδυάζοντας το με την διουρητική της δράση.

Ωστόσο, σήμερα, όπως επισήμανε ο καθηγητής στην ομιλία του, έχει αποδειχθεί ότι η δράση της καφεΐνης είναι πρόσκαιρη και μικρή, χωρίς να αλλοιώνει τη διαδικασία της σωστής ενυδάτωσης του οργανισμού. Η πρόσληψη καφέ, τσαγιού, ή αναψυκτικών με καφείνη συμβάλλει στο θετικό ισοζύγιο υγρών για τον οργανισμό μας.

Ας μην γινόμαστε μανιακοί λοιπόν προσπαθώντας να φτάσουμε τον πήχυ των 8 ή και περισσοτέρων ποτηριών νερού ανά ημέρα που διάφοροι μας προτείνουν. Αγχωνόμαστε που δεν τα καταφέρνουμε και αποδίδουμε σε αυτό φαινόμενα όπως : αδυναμία, ζαλάδες, αποτυχημένες προσπάθειες απώλειας βάρους κ.α.