Τα τελευταία χρόνια που το φαινόμενο της παχυσαρκίας εξαπλώνεται με επιδημικές διαστάσεις, διάφορες διαιτητικές τεχνικές έχουν επιστρατευθεί για την αντιμετώπισή του. Μία από τις πιο διαδεδομένες είναι οι μονοφαγικές δίαιτες (διαιτητική πρόσληψη ενός μόνο τροφίμου σε απεριόριστες ποσότητες) και μία υποκατηγορία αυτών είναι η φρουτοφαγία.


 
Είναι σαφές ότι το ανθρώπινο σώμα είναι έτσι φτιαγμένο ώστε απαραίτητη προϋπόθεση για να λειτουργήσει σωστά είναι να προσλαμβάνει μια ποικιλία θρεπτικών συστατικών, και έτσι να επιτελούνται στο ακέραιο τόσο η διαδικασία της ανάπτυξης, όσο και η αρμονική μεταβολική λειτουργία.

Για να συμβαίνει αυτό θα πρέπει να εκμεταλλευτούμε το μεγάλο εύρος τροφών που μας προσφέρει το φυτικό και ζωικό βασίλειο. Γίνεται εύκολα αντιληπτό, λοιπόν, ότι η κατανάλωση ενός μόνο τροφίμου σε όποια ποσότητα και αν γίνεται αυτό δεν μπορεί να ικανοποιήσει την απαραίτητη αυτή συνθήκη της σωστής ανάπτυξης και λειτουργίας του ανθρώπινου σώματος.

Τα φρούτα αποτελούν τρόφιμο μεγάλης θρεπτικής αξίας, καθώς μας δίνουν υδατάνθρακες και πληθώρα βιταμινών, κυρίως Ε και C. Δεν μας δίνουν όμως καθόλου πρωτείνη, λιπαρά και ορισμένες βιταμίνες (κυρίως συμπλέγματος Β), μέταλλα και ιχνοστοιχεία (κυρίως ασβέστιο, σίδηρο), γεγονός που τα καθιστά μη ικανά από μόνα τους να καλύψουν τις ανθρώπινες θρεπτικές ανάγκες.

Μάλιστα, όσο μεγαλύτερος είναι ο χρόνος που εφαρμόζονται τέτοια διαιτητικά σχήματα τόσο μεγαλύτερες είναι οι ελλείψεις που δημιουργούνται στο ανθρώπινο σώμα και τόσο μεγαλύτερος ο κίνδυνος.

Βέβαια, η κατανάλωση μόνο φρούτων για μία μέρα είτε μετά από μία εορταστική είτε μετά από διακοπές, διατροφική 'κραιπάλη', όχι μόνο δεν είναι επιζήμια, αλλά ενδεχομένως να λειτουργεί και ευεργετικά για το σώμα μας.

Ωστόσο, η φρουτοφαγία ως μέσο αδυνατίσματος, όπως δηλαδή σήμερα είναι ευρύτερα διαδεδομένη, δεν αποτελεί αποτελεσματικό τρόπο απώλειας βάρους. Μπορεί στην αρχή να χάνονται γρήγορα κάποια κιλά, όμως πολύ γρήγορα αυτά επαναπροσλαμβάνονται.

Το σημαντικότερο όμως είναι πως αυτή η ματαιόδοξη και επιπόλαιη στρατηγική της γρήγορης απώλειας, έχει αρνητικές προεκτάσεις στην υγεία μας, καθώς φαινόμενα όπως ατονία, ζαλάδες, διαταραχή εμμήνου ρήσεως, τριχόπτωση, παρατηρούνται και είναι πιο έντονα όσο μεγαλύτερος είναι και ο χρόνος εφαρμογής της.

Ας μην παρασυρόμαστε λοιπό από δονκιχωτικές τεχνικές για την απώλεια βάρους. Πρόκειται για μια διαδικασία που απαιτεί αλλαγή του τρόπου ζωής και όσο πιο αργή είναι, τόσο πιο σίγουρα τα αποτελέσματα της.