Παραδοσιακή συνταγή της Μαρίκας Σπυράτου

 
Υλικά για 12 μερίδες

Για τη γέμιση

  • 1½ κιλό κρέας (μοσχάρι, χοιρινό ή/και αρνί μπούτι)
  • 1 φλιτζάνι ρύζι καρολίνα
  • 1 κρεμμύδι μικρό
  • 5 σκελίδες σκόρδου
  • ½ φλιτζάνι ελαιόλαδο
  • μαϊντανός – δυόσμος – αλάτι – πιπέρι
  • 2 κουταλιές σούπας κεφαλοτύρι
  • 2 ντομάτες ώριμες
  • 2 κουταλιές σούπας ψιλοκομμένο ντοματάκι

Θρεπτική αξία μερίδας

Θερμίδες: 600
Πρωτεΐνες: 39 γρ.
Υδατάνθρακες: 36 γρ.
Λίπη: 32 γρ.

Εκτέλεση

Καθαρίζετε και ψιλοκόβετε το κρεμμύδι, το σκόρδο, το δυόσμο, τον μαϊντανό και τα τοποθετείτε σε ένα πιατάκι. Κόβετε το κρέας σε μικρά κομμάτια και το τοποθετείτε σε μία κατσαρόλα με λίγο λάδι, μαζί με τα προηγούμενα, για να τσιγαριστούν ελαφρά.

Έπειτα, προσθέτετε τη ντομάτα, το πιπέρι και το αλάτι και τ’ αφήνετε να σιγοβράσουν για περίπου 30 λεπτά. Στη συνέχεια αφαιρείτε την κατσαρόλα από το μάτι και προσθέτετε στο μίγμα το τυρί και το ρύζι, ανακατεύοντας καλά.

Στρώνετε σε ταψί, που έχει αλειφθεί με λάδι, 2 φύλλα από κάτω, τα οποία επίσης είναι ραντισμένα με λάδι, ρίχνετε τη γέμιση και στρώνετε άλλα δύο φύλλα από πάνω, καταβρέχετε με λίγο νερό και ψήνετε στους 180° για 1 ώρα.

Διατροφική αξιολόγηση

Οι παραδοσιακές ελληνικές συνταγές αποτελούν μία σημαντική πολιτιστική κληρονομιά του τόπου μας και ιδιαίτερα οι ποικιλώνυμες πίτες, που συναντούμε στην ελληνική περιφέρεια, συνιστούν διατροφικούς θησαυρούς, που δύσκολα κάνουν την εμφάνισή τους στις διατροφικές συνήθειες άλλων χωρών, με την εξαίρεση ίσως της Ιταλίας, απ’ όπου προέρχεται η πίτσα.

Οι πίτες αποτέλεσαν για τους προγόνους μας έναν πολύ γευστικό τρόπο οικονομίας, εφόσον ουσιαστικά χρησίμευαν στην κατανάλωση των σπάνιων πρωτεϊνών, που είχαν περισσέψει από τα προηγούμενα γεύματα, όπως του κρέατος και του τυριού, σε συνδυασμό με τους υδατάνθρακες του φύλλου και της γέμισης (δημητριακά ή/και λαχανικά) που υπήρχαν σε αφθονία.

Δεν είναι τυχαίο βέβαια πως οι πίτες και οι πίτσες, που είναι μία μορφή πίτας χωρίς φύλλο, αλλά με ζυμάρι, αποτελούν προϊόντα μεσογειακών χωρών και μέρος του μεσογειακού διατροφικού μοντέλου. Χαρακτηριστικό αυτού του μοντέλου είναι η μεγάλη κατανάλωση φυτικών τροφών, κυρίως διότι η ζωική παραγωγή ήταν δύσκολη και ακριβή.

Στη σημερινή εποχή, που όλα τα προϊόντα διατίθενται σε αφθονία, η ανάγκη για περιορισμό της κατανάλωσης κρέατος συνεχίζει να υπάρχει, για διαφορετικούς λόγους όμως.

Φαίνεται πως για άλλη μία φορά η λύση έρχεται από το παρελθόν, αφού, για παράδειγμα, η κεφαλλονίτικη κρεατόπιτα προσφέρει, σε κάθε κομμάτι, μόνο 120 γρ. κρέατος, όσα δηλαδή θα συστήνονταν σε ένα ισορροπημένο διαιτολόγιο 2.000 θερμίδων.

Να σημειώσουμε βέβαια πως το κρέας αυτό συνδυάζεται με το ρύζι και άλλα υδατανθρακούχα τρόφιμα χωρίς κανένα απολύτως ενδοιασμό, διότι ο συνδυασμός πρωτεϊνών και υδατανθράκων σαφέστατα και από μόνος του δεν παχαίνει, ούτε φυσικά απαγορεύεται, όταν γίνεται υπό την κατάλληλη αναλογία.

Πηγές: www.nutrimed.gr