Του Γεώργιου Κιοσέ, Αντιπρόεδρου ΙΦΕΤ, Μέλους ΠΦΣ

Ήταν αρκετό το κλείσιμο των φαρμακείων για τρεις μέρες μόνο για να συνειδητοποιήσει το κοινωνικό σύνολο τι προβλήματα βιώνει ο φαρμακοποιός το τελευταίο διάστημα για να προσφέρει μία αξιοπρεπή και ολοκληρωμένη πρωτοβάθμια περίθαλψη στους ασφαλισμένους όλων των ασφαλιστικών ταμείων.

Ήταν αρκετό το τριήμερο κλείσιμο των φαρμακείων για να αντιληφθεί ο ασφαλισμένος ότι αλλάζει ό,τι ήξερε για την φαρμακευτική του περίθαλψη, η οποία συνθλίβεται ανάμεσα στο γραφειοκρατικό περιβάλλον των πολλών αρμόδιων υπουργείων για το φάρμακο και στα άδεια ταμεία των ασφαλιστικών τους φορέων.

Δεν ήταν αρκετό στην πολιτεία όμως για να κατανοήσει ότι το ελάχιστο που χρειάζεται ο ασθενής έλληνας πολίτης για μία αξιοπρεπή φαρμακευτική περίθαλψη είναι η ελάχιστη συναίνεση ανάμεσα στους εμπλεκόμενους στο φάρμακο φορείς και κυρίως τον τελευταίο αποδέκτη, το φαρμακείο, με τις ηγεσίες των υπουργείων, και όχι ο αιφνιδιασμός και η ασυνεννοησία.

Ας δούμε τι φάρμακα επελέγησαν για την μείωση της φαρμακευτικής δαπάνης που όλοι επιζητούμε.

Φάρμακο 1ο

Η οριζόντια μείωση τιμών των φαρμάκων γίνεται χωρίς νομοθετική κάλυψη, η οποία γίνεται εκ των υστέρων με τροπολογία η οποία έχει αναδρομική ισχύ από 30/4/2010 αφού η αγορανομική διαταγή ισχύει από 3/5/2010.

Παρενέργειες

Η αύξηση των παράλληλων εξαγωγών προς τη Βόρεια Ευρώπη αφού τα φάρμακα γίνονται πλέον πολύ ‘ελκυστικά’ για να παραμείνουν στη χώρα μας.

Η μη εισαγωγή νέων σύγχρονων φαρμάκων τελευταίας τεχνολογίας, που θα έχει ως αποτέλεσμα την υποβάθμιση της φαρμακευτικής περίθαλψης. Ήδη ινσουλίνες τελευταίας τεχνολογίας (στυλό) αποσύρονται από την ελληνική αγορά και αντικαθίστανται με φιαλίδια και σύριγγες μίας χρήσης.

Δηλαδή είκοσι χρόνια πίσω, και έπεται συνέχεια.

Σωστή θεραπεία

Η ανακοστολόγηση των φαρμάκων στη βάση του συντελεστή κόστος – αποτελεσματικότητα, θα έδινε μεσοπρόθεσμη λύση τόσο στη μείωση της φαρμακευτικής δαπάνης αλλά και των υπόλοιπων δαπανών υγείας που αν εξαιρέσουμε τα φάρμακα είναι το 80% της δαπάνης.

Μέχρι την εφαρμογή του συστήματος αυτού, η βραχυπρόθεσμη λύση θα ήταν μείωση των τιμών κατά 10% περίπου με παράλληλη ανάπτυξη του συστήματος μηχανογράφησης όλων των νοσοκομείων και της ηλεκτρονικής συνταγογραφίας, σε επίπεδο ελέγχου της υπερσυνταγογραφίας στη βάση του και όχι στο επίπεδο-μόνο-εντυπώσεων.

Φάρμακο 2ο

Η εφαρμογή της θεώρησης των συνταγών για φάρμακα αξίας άνω των 150 ευρώ. Ένα μέτρο που εξαγγέλθηκε, ψηφίστηκε και δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως την 11/5/2010 οπότε και άρχισε η ισχύς.

Παρενέργειες

Κανένα ασφαλιστικό ταμείο πολλές ημέρες μετά δεν είχε λάβει γνώση του συγκεκριμένου νόμου μέσω μίας εγκυκλίου και δεν είχε οργανωθεί ώστε να υπάρχουν ελεγκτές για τις συνταγές των ασφαλισμένων, με αποτέλεσμα να μη γνωρίζουν οι φαρμακοποιοί και οι ασφαλισμένοι πώς θα πάρουν τα φάρμακά τους.

Αν η σιωπηρή παράταση των 10 ημερών που εδόθη εκ των υστέρων, επιλύσει το πρόβλημα (:) ουδείς το γνωρίζει. Η κατάργηση της θεώρησης των συνταγών πριν από 5 χρόνια απέδειξε ότι ήταν προς την σωστή κατεύθυνση αφού μόνο ταλαιπωρία δημιουργούσε τα προηγούμενα χρόνια με ασθενείς να χρειάζεται να κάνουν πολλά χιλιόμετρα για να θεωρήσουν τη συνταγή τους, με τους κατοίκους της περιφέρειας και κυρίως της νησιωτικής Ελλάδας να βιώνουν καταστάσεις πολύ δύσκολες.

Η μη θεώρηση των συνταγών δεν είναι η αιτία της αύξησης της φαρμακευτικής δαπάνης αφού η θεώρηση είχε καταντήσει τυπική διαδικασία, και πώς να μη συμβεί αυτό αφού ένας ελεγκτής οφθαλμίατρος μπορεί να αξιολογήσει το θεραπευτικό σχήμα ενός ορθοπεδικού ή ογκολόγου;

Η μηχανοργάνωση των ασφαλιστικών ταμείων και ο έλεγχος της συνταγογραφίας στην πηγή της είναι η λύση αν όχι η πανάκεια στο πρόβλημα της υπερσυνταγογράφησης.

Φάρμακο 3ο

Καθιέρωση της μη αποζημίωσης φαρμάκων από τα ασφαλιστικά ταμεία για τα μη υποχρεωτικά συνταγογραφούμενα φάρμακα ΜΥΣΥΦΑ, ένα καθ’όλα συνετό μέτρο το οποίο ισχύει σε όλες τις χώρες του κόσμου και αφορά φάρμακα που κυκλοφορούν για δεκαετίες.

Παρενέργειες

Εδώ καταφέραμε να μετατρέψουμε την εφαρμογή ενός συνετού μέτρου σε πεδίο αντιπαράθεσης φαρμακοποιών, υπουργείων, κοινωνικών φορέων και ασφαλισμένων αφού οι τελευταίοι είναι αυτοί που θα αναγκαστούν να τα πληρώσουν από την τσέπη τους χωρίς να γνωρίζουν αν πρέπει, διότι μπερδέψαμε φάρμακα που δεν αποζημιώνονται από το Δημόσιο, με φάρμακα του σύγχρονου τρόπου ζωής˙φάρμακα ΜΥΣΥΦΑ με καφέ ετικέτες, φάρμακα ΜΥΣΥΦΑ με μαύρες ετικέτες.

Θεραπεία

Η εξοικονόμηση πόρων μέσω των ΜΥΣΥΦΑ περνά μέσα από την ύπαρξη μίας σωστής λίστας σε συνεργασία ΕΟΦ, Υπ.Εργασίας και φαρμακοποιών για την προστασία των ασφαλιστικών ταμείων και τη μη περαιτέρω επιβάρυνση των ασφαλισμένων.

Η σωστή εφαρμογή της θα βοηθήσει διότι διαφορετικά κινδυνεύουμε να μη συνταγογραφείται η αλοιφή των 5 ευρώ αλλά αυτή των 28 ευρώ. Οπότε;

Φάρμακο 4ο

Η αναγραφή στις συνταγές του αριθμού ΑΜΚΑ του γιατρού που συνταγογραφεί είναι υποχρεωτική διαφορετικά η συνταγή δεν θα αποζημιώνεται από το ασφαλιστικό ταμείο. Πολλοί γιατροί, επικαλούμενοι λόγους προσωπικών δεδομένων, δεν το αναγράφουν.

Παρενέργειες

Ταλαιπωρία των ασθενών, οι οποίοι αναγκάζονται να επιστρέφουν στον γιατρό, εάν είναι εφικτό, για τη διόρθωση ή μη της συνταγής.

Ο φαρμακοποιός, σεβόμενος τον ασθενή, δεν τον ταλαιπωρεί, εκτελεί τη συνταγή διακινδυνεύοντας να μην την πληρωθεί χωρίς να φταίει σε τίποτα.

Θεραπεία

Η εφαρμογή ενός τόσο σωστού μέτρου θέλει τη συνεργασία και τη συναίνεση του συνταγογράφου γιατρού, διαφορετικά δεν θα επιτευχθεί ο στόχος της εξυγίανσης των ασφαλιστικών ταμείων.

Ο φαρμακοποιός υποχρεούται από τον νόμο να εκτελεί τη συνταγή και αυτό πράττει.

Η συνταγογράφησή της είναι ευθύνη του γιατρού, και σε περίπτωση μη συμμόρφωσης του, να καταλογίζονται οι ευθύνες και το όποιο κόστος στον υπεύθυνο και όχι στον εύκολο τελευταίο, τον φαρμακοποιό.

Επίλογος

Η φαρμακευτική περίθαλψη στη χώρα μας είναι σε πολύ καλό επίπεδο. Η φαρμακευτική δαπάνη έχει ξεφύγει τα τελευταία χρόνια. Ας συνεργαστούν όλοι οι φορείς, ας ακούσουν τους ειδικούς, να καταλογισθούν ευθύνες, πρόστιμα σε όσους παρανομούν.

Όμως η υποβάθμιση της φαρμακευτικής περίθαλψης και κατ’επέκτασιν της υγείας του ελληνικού λαού είναι προ των πυλών με το ‘ράβε – ξήλωνε’ των μέτρων και όχι της υποστήριξης και ανάπτυξης των σύγχρονων μεθόδων για την εξοικονόμηση πόρων του ασφαλιστικού μας συστήματος.