Η ύπαρξη αξιόπιστης, προσβάσιμης και με κατανόηση σχέσης, με τον σύζυγο, τον σύντροφο, τα παιδιά και άλλα μέλη της οικογένειας μπορεί ενδεχομένως να μειώνει τον κίνδυνο να εμφανίσουν οι ηλικιωμένοι άνοια, αναφέρει νέα έρευνα.

Αντίθετα, η αρνητική στήριξη, που χαρακτηρίζεται από εμπειρίες κριτικής, μη αξιόπιστη και ενοχλητική συμπεριφορά των παραπάνω συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο, έδειξε η δεκαετούς διάρκειας έρευνα, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Journal of Alzheimer's Disease.

Ο ερευνητής Mizanur Khondoker, του University of East Anglia, δήλωσε ότι είναι γνωστό πως το να έχει κάποιος στενές σχέσεις, όπως το να είναι παντρεμένος και να έχει ενήλικα παιδιά, συνδέεται με μειωμένο κίνδυνο νοητικής εξασθένησης και εμφάνισης άνοιας.

Ωστόσο, μια σχέση που δεν λειτουργεί καλά μπορεί να είναι πηγή έντονου διαπροσωπικού στρες η οποία μπορεί να έχει αρνητική επίδραση στη σωματική και ψυχική υγεία των ηλικιωμένων.

Όχι μόνο η ποσότητα των σχέσεων αλλά η ποιότητα  μπορεί ενδεχομένως να είναι σημαντικός παράγοντας που επηρεάζει τη νοητική υγεία των ηλικιωμένων.

Οι ερευνητές ανέλυσαν στοιχεία δεκαετίας σε 10.055 συμμετέχοντες χωρίς άνοια στην έναρξη της έρευνας, το 2002-2003. Οι συμμετέχοντες έδιναν συνεντεύξεις κάθε 2 χρόνια, το διάστημα 2004-2012 και η εμφάνιση άνοιας εντοπιζόταν από αναφορές των ίδιων των συμμετεχόντων ή άλλων.

Στην έναρξη, υπολογίστηκαν μετρήσεις θετικών και αρνητικών εμπειριών κοινωνικής στήριξης με βάση 6 ερωτήσεις του ερωτηματολογίου ELSA. 

Η κλίμακα κυμαινόταν από το 1 έως το 4, με υψηλότερα νούμερα να δείχνουν περισσότερη θετική ή αρνητική στήριξη.

Αύξηση μιας μονάδας στο σκορ θετικής κοινωνικής στήριξης οδήγησε σε μέχρι 17% μείωση του κινδύνου εμφάνισης άνοιας.

Ωστόσο τα σκορ αρνητικής στήριξης είχαν ισχυρότερη επίδραση-αύξηση κατά μια μονάδα οδήγησε σε έως 31% αύξηση του κινδύνου.

Πηγές: Journal of Alzheimer's Disease.