Μόνον για τις απολύτως αναγκαίες πράξεις, όπως η αντιμετώπιση του πόνου, καταφεύγουν στα ιδιωτικά οδοντιατρεία οι Έλληνες.

Κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης, οι δαπάνες των νοικοκυριών για οδοντιατρική περίθαλψη μειώθηκε κατά 57%, σύμφωνα με τα στοιχεία των λογαριασμών Υγείας και κατά 59,38% σύμφωνα με τα στοιχεία οικογενειακών προϋπολογισμών.

Την ίδια ώρα, οι δημόσιες δαπάνες μειώθηκαν, επίσης, κατά 57,55% και της κοινωνικής ασφάλισης κατά 91,04%.

Τα παραπάνω επισημαίνονται, μεταξύ άλλων, σε επιστημονική έρευνα των Δημήτρη Νιάκα (Ιατρική Σχολή Αθήνας) και Κώστα Διαμαντόπουλου (γενικό νοσοκομείο Πύργου), με θέμα τις επιπτώσεις της κρίσης στην προσφορά και ζήτηση οδοντιατρικών υπηρεσιών.

Κάνουν λόγο για “κατάρρευση” στα εισοδήματα των οδοντιάτρων, οι οποίοι έχουν προχωρήσει σε σημαντικές μειώσεις στις τιμές και στην ποσότητα των θεραπευτικών πράξεων. Το κόστος, όμως, παραμένει υψηλό για τον κλάδο, εξαιτίας της αύξησης των φόρων και των υλικών.

Αύξηση παρατηρείται στον αριθμό των εξαγωγών, ενώ δεν παρατηρούνται μεταβολές στα σφραγίσματα και στις χειρουργικές εξαγωγές.

Στις θεραπείες των ριζικών καναλιών, το ποσοστό των οδοντιάτρων που δηλώνουν μείωση στον αριθμό είναι σχεδόν ίσο με το ποσοστό που δηλώνουν αύξηση.

Η ομάδα των ερευνητών επισημαίνει πως οι οδοντιατρικές δαπάνες και το ιδιωτικό εισόδημα των οδοντιάτρων κατέρρευσαν κατά τη διάρκεια της ελληνικής οικονομικής κρίσης.

Στο διάστημα αυτών – σημειώνουν – η ζήτηση για οδοντιατρικές υπηρεσίες παρέμεινε σταθερή μόνο για περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης και διαχείριση πόνου.

Εξασθένιση

Η δημόσια παρέμβαση εξασθένησε και η ζήτηση που εξαφανίστηκε από τον ιδιωτικό τομέα δεν φαίνεται να απορροφάται από τις δημόσιες δομές.

Στα ιδιωτικά οδοντιατρεία, οι ασθενείς είναι περισσότερο προσανατολισμένοι σε εργασίες χαμηλού κόστους, οι οποίες σχετίζονταν κυρίως με τη διαχείριση του πόνου (πλήρωση, εκχύλιση, αγωγές με ριζικά κανάλια).

Λιγότερο συχνές είναι οι δαπανηρές εργασίες, οι οποίες αποβλέπουν στη μερική ή ολική αποκατάσταση (γέφυρες - κορώνες, εμφυτεύματα).

Δαπάνες

Αναφερόμενοι στο μακροοικονομικό πεδίο, οι ειδικοί σχολιάζουν πως ο αντίκτυπος της οικονομικής κρίσης στο σύστημα Υγείας επικεντρώθηκε στη μείωση των δημόσιων δαπανών.

Αυτό οδήγησε σε μετατόπιση του οικονομικού φόρτου στα άτομα και στις δυσκολίες πρόσβασης των ανασφάλιστων.

Στον τομέα της στοματικής υγείας, παρατηρείται αυξημένος ρυθμός ανεκπλήρωτων αναγκών, ιδίως στην ηλικία των 12 και 15 ετών και μειωμένος αριθμός επισκέψεων.