Εντός του προσεχούς διαστήματος αναμένονται οι Υπουργικές Αποφάσεις που θα ξεκαθαρίζουν το νομικό πλαίσιο διάθεσης της φαρμακευτικής κάνναβης, ως τελικό προϊόν (και όχι ως πρώτη ύλη, τα φύλλα). Αυτές οι αποφάσεις θα αφορούν αναλυτικότερα  τον τρόπο διάθεσης, τις ενδείξεις για τις οποίες θα χορηγείται  φαρμακευτική  κάνναβη, αλλά και τον τρόπο φύλαξης του φαρμακευτικού προϊόντος στα φαρμακεία.
 
Για το συγκεκριμένο θέμα ζητήσαμε την άποψη του κ. Ηλία Χαλιγιάννη, μέλους του διοικητικού Συμβουλίου στον Πανελλήνιο Φαρμακευτικό Σύλλογο, ο οποίος επεσήμανε ότι πρόκειται για ένα ζήτημα  πολυδιάστατο. 
Σύμφωνα με τον ίδιο, ως προς την επιστημονική και δη φαρμακολογική προσέγγιση, υπό το πρίσμα της φαρμακογνωσίας η οποία αποτελεί και τον κλάδο της φαρμακευτικής η οποία μελετά τη φυσιολογική και φαρμακολογική δράση των δραστικών συστατικών που παραλαμβάνονται από διάφορα μέρη των φυτών, πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι ουσίες με ψυχοτρόπο δράση, καθώς και συνθετικά τους παράγωγα χρησιμοποιήθηκαν και χρησιμοποιούνται ευρέως στη θεραπευτική. Ενδεικτικά αναφέρει τη μορφίνη, την κωδεϊνη, την εργοταμίνη, την πιλοκαρπινη, την ατροπίνη, ακόμα και την εφεδρίνη η οποία κυκλοφορούσε μέχρι πρόσφατα και ως συμπλήρωμα διατροφής.

Δεδομένου ότι και η τετραϋδροκανναβινόλη (THC) σύμφωνα με τη σύγχρονη διεθνή βιβλιογραφία, τεκμηριώνει μέσα από πολυάριθμες μελέτες -μεταξύ άλλων - αναλγητική, αντισπασμωδική, αντιγλαυκωματική και ορεξιογόνο δράση, ως φαρμακοποιοί, υπογραμμίζει ο κ. Η. Χαλιγιάννης δεν μπορούμε να αγνοήσουμε φυσικά τη φαρμακολογική της αποτελεσματικότητα, καθώς κάτι τέτοιο θα ακύρωνε το ρόλο, τη συμβολή, την διαδρομή αλλά και την εξέλιξη της φαρμακευτικής επιστήμης στην αντιμετώπιση της ασθένειας.

Ασφαλώς, κατά τον ίδιο, και υπάρχουν επιφυλάξεις όταν μάλιστα μιλάμε για εξαρτησιογόνες ουσίες οι οποίες μεταβάλλουν την αντιληπτική ικανότητα και υπό το νομικό πλαίσιο ανήκουν στο Νόμο περί ναρκωτικών. Φυσικά, συνεχίζει, δεν παρακάμπτουμε την κοινωνική διάσταση του ζητήματος, καθώς τυχόν μη ελεγχόμενη διανομή και μη ενδεδειγμένη χρήση της, θα οδηγούσε σίγουρα σε αριθμητική αύξηση των μέχρι σήμερα χρηστών κάνναβης για ψυχαγωγικούς λόγους. Στο ζήτημα αυτό λοιπόν, οφείλει η Πολιτεία να περιχαρακώσει το νομικό πλαίσιο προστατεύοντας τη διάθεσή της και κλείνοντας τις κερκόπορτες. Ολλανδία δεν ήμασταν, δεν είμαστε αλλά και δεν επιθυμούμε να γίνουμε, δηλώνει χαρακτηριστικά το Μέλος του ΠΦΣ.

«Οφείλουμε όμως να καταθέσουμε και τις επαγγελματικές μας ανησυχίες, καθώς το φαρμακείο, ιδίως κατά τη διάρκεια της διανυκτέρευσης, καθίσταται ευάλωτο σε εγκληματικές ενέργειες με σκοπό τη ληστεία, φαινόμενα τα οποία αυξήθηκαν δραματικά κατά την τελευταία τουλάχιστον πενταετία», επισημαίνει ο κ. Η. Χαλιγιάννης. Παρ’ όλο που, όπως αναφέρει, δεν αρνούμαστε να επιτελέσουμε τη θεσμική υποχρέωσή μας στην τέλεση της φαρμακευτική περίθαλψης των Ελλήνων πολιτών υπάρχουν φόβοι ότι το φαρμακείο θα αποτελέσει έναν ακόμα πόλο έλξης τοξικομανών. Για αυτό θα πρέπει να αποσαφηνιστεί στην ελληνική κοινωνία, ότι η χρήση προορίζεται για πολύ συγκεκριμένες ομάδες ασθενών, με ξεκάθαρο θεραπευτικό εύρος και σαφή ένδειξη χορήγησης.

Ως προς το επιχειρηματικό σκέλος, υποστηρίζει, σαφέστατα δεν είναι κάτι το οποίο αγγίζει τον Έλληνα φαρμακοποιό αλλά ούτε και προσδοκούμε σε καμία περίπτωση μέσα από τη χορήγηση της THC στον ασθενή, οικονομικά οφέλη. Ωστόσο, όπως αναφέρει, το ζήτημα αποδεικνύει στην πράξη το αυστηρό θεσμικό και νομικό πλαίσιο που διέπει το ελληνικό φαρμακείο ως προς τη φαρμακευτική ύλη που διαχειρίζεται ο φαρμακοποιός συμπεριλαμβανομένων φυσικά και τα ναρκωτικά του Κρατικού μονοπωλίου. Ένα θεσμικό πλαίσιο που, κατά τον ίδιο, αντί να ενισχύεται, αντιθέτως χαλαρώνει, καθώς μετά την ψήφιση του νόμου περί απελευθέρωσης του επαγγέλματος του φαρμακοποιού, δίνεται πλέον το δικαίωμα σε όσους επιθυμούν να «πιθηκίσουν» τον επιστημονικό ρόλο του φαρμακοποιού και να έχουν πρόσβαση και σε τέτοιου είδους φαρμακευτικές ουσίες.