Για τις σημαντικές προόδους που έχει κάνει η επιστήμη στη θεραπευτική αντιμετώπιση των γυναικών με καρκίνο του μαστού μας μίλησε η Δρ. Βάνια Σταφυλά, Χειρουργός Μαστού MD, PhD, FEBS,Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών και Διπλωματούχος του European Boards of Surgery (Breast), στέλνοντας το δικό της μήνυμα αισιοδοξίας στη μάχη κατά της νόσου!

Ποια εικόνα παρουσιάζουν τα κρούσματα καρκίνου του μαστού τα τελευταία χρόνια τόσο στην Ελλάδα, όσο και στο εξωτερικό;

Θα έλεγα ότι παρουσιάζουν σημαντική μείωση.  Η οποία οφείλεται κατά μεγάλο μέρος στην αποφυγή χρήσης ορμονικών θεραπειών υποκατάστασης μετά την εμμηνόπαυση. Έτσι έχουμε μία σημαντική μείωση  στα κρούσματα  καρκίνου του μαστού από το 2000 και μετά, σε συνέχεια της σημαντικής αύξησης που σημειώθηκε στη νόσο τις δεκαετίες του ’80 και του ΄90.

Αν δούμε τη γεωγραφική κατανομή, αναφορικά με την εξέλιξη του καρκίνου του μαστού διεθνώς, τον χρόνο που διανύουμε, σύμφωνα με εκτιμήσεις, στις ΗΠΑ αναμένεται να νοσήσουν περίπου 320.000 γυναίκες και 2.500 άνδρες. Ενώ όμως οι αριθμοί δείχνουν τραγικοί, τουλάχιστον σε ότι αφορά την κατεξοχήν ομάδα Κοινού που πλήττει η νόσος, τις γυναίκες, εντούτοις η θνησιμότητα είναι και θα είναι μειωμένη, λόγω τόσο  της ιδιαίτερης ανάπτυξης νέων θεραπευτικών δυνατοτήτων και της κυκλοφορίας νέων ογκολογικών φαρμάκων, όσο κυρίως χάρις στην πρώιμη διάγνωση που προκύπτει από την καθιέρωση του προληπτικού ελέγχου. Να σημειώσουμε πως στις ΗΠΑ, το ποσοστό επιβίωσης από καρκίνο του μαστού φτάνει το 84%.

Στην Ευρώπη, με βάση στοιχεία για το 2012, τη μεγαλύτερη συχνότητα  καρκίνου του μαστού είχε το Βέλγιο, ενώ φτωχά είναι τα στοιχεία για τη χώρα μας, λόγω της έλλειψης στοιχείων και το μόνο που μπορούμε να αναφέρουμε είναι πως το 2012 νόσησαν 5.000 γυναίκες.  Σύμφωνα με στοιχεία της EUROSTAT, η Ελλάδα (μαζί με τη Σλοβακία και τη Ρουμανία) δυστυχώς δεν διαθέτει Εθνικό Πρόγραμμα Προληπτικού Ελέγχου, αλλά παρόλα αυτά σε σχέση με τις υπόλοιπες Ευρωπαίες, οι  περισσότερες Ελληνίδες ηλικίας κάτω των 50 ετών  έχουν υποβληθεί έστω και μια φορά στη ζωή τους σε μαστογραφία. Αυτό δείχνει τον υψηλό βαθμό επαγρύπνησης στη χώρα μας και δίνει ελπίδα για μεγαλύτερες επιτυχίες στη μάχη κατά του καρκίνου του μαστού.

Υπάρχει πρόοδος στην αντιμετώπιση των κρουσμάτων;

Η επιστήμη   έχει κάνει σημαντικές προόδους στη θεραπευτική αντιμετώπιση των γυναικών με καρκίνο του μαστού.

Η πλέον πρόσφατη εξέλιξη, είναι μια νέα, ελάχιστα επεμβατική μέθοδος, η οποία, σημειωτέον, εφαρμόζεται εδώ και μια πενταετία στο εξωτερικό και την οποία εφαρμόζουμε πλέον και στη χώρα μας και   αναμένεται να περιορίσει δραστικά τις συνήθεις χειρουργικές επεμβάσεις προκειμένου να αφαιρεθούν καλοήθη ογκίδια, ή ινοαδενώματα, τα οποία αποτελούν σύνηθες και συχνό εύρημα σε πολλές γυναίκες.

Τώρα πλέον, το χειρουργείο μπορεί να αποφευχθεί με τη νέα τεχνική, με την οποία στην ουσία το ογκίδιο αναρροφάται μέσω μιας ειδικής βελόνας, η οποία εισάγεται με μικρή τομή στο δέρμα και συνδέεται με ένα «σύστημα κενού». 

Η τεχνική αυτή, διαρκεί ελάχιστα, πραγματοποιείται με χορήγηση τοπικής αναισθησίας και η ασθενής επιστρέφει την ίδια μέρα στο σπίτι της χωρίς να χρειαστεί παραμονή σε νοσοκομείο για νοσηλεία.

Άρα περάσαμε από μία επιθετική σε μία πιο φιλική χειρουργική επέμβαση;

Η εξέλιξη της  χειρουργικής του μαστού υπήρξε εντυπωσιακή κατά τα τελευταία 50 χρόνια, με το πέρασμα από την «επιθετική» χειρουργική παρέμβαση με τη ριζική μαστεκτομή, σε πιο συντηρητικές επεμβάσεις να αποτελεί μια μακρά αλλά σταθερά πλέον ελπιδοφόρα προοπτική. Αναφορικά με αυτό δεν θα πρέπει να διαφύγει της προσοχής μας, μια ακόμα εξέλιξη, συνδρομή στην απάλυνση της ψυχολογικής φόρτισης μιας γυναίκας που θα υποστεί συντηρητική μαστεκτομή, η διατήρηση της θηλής της.

Σήμερα η συντηρητική μαστεκτομή με διατήρηση της θηλής, αποτελεί την πλέον εξελιγμένη επέμβαση στη σύγχρονη χειρουργική του μαστού, εφόσον βεβαίως είναι ογκολογικά επιτρεπτό, προκειμένου το υψηλής ποιότητας αισθητικό αποτέλεσμα να αποτελεί ψυχολογικό «όπλο» και κίνητρο για ενίσχυση του αγώνα της κάθε γυναίκας που πάσχει από καρκίνο του μαστού. 

Η συγκεκριμένη μαστεκτομή με διατήρηση της θηλής αποτελεί επέμβαση εκλογής για τις γυναίκες οι οποίες δεν νοσούν μεν, αλλά διαθέτουν ισχυρούς προδιαθεσικούς παράγοντες, όπως είναι οι μεταλλάξεις σε γονίδια που ευθύνονται για τον καρκίνο του μαστού, διασφαλίζοντας τη σχεδόν  μηδενική πιθανότητα να εμφανίσουν στο μέλλον τη νόσο.