"Σφήνωμα" από τις πολυεθνικές τους έχουν φάει οι θυγατρικές που δραστηριοποιούνται στην ελληνική αγορά και συγκεκριμένα για τα σκευάσματα που εξάγονται,  και για τα οποία πλέον μετρούν, οι πρώτες, σημαντική χασούρα..

Παράγοντες της αγοράς, μας αναφέρουν ότι υπάρχουν πολυεθνικές, οι οποίες ζητούν πια από τις θυγατρικές τους να τους καλύψουν τις απώλειες τζίρου που γράφουν σε ένα σκεύασμα, με το αιτιολογικό ότι γίνονται εξαγωγές από την Ελλάδα σε φθηνότερη τιμή. 

Οι περιπτώσεις των σκευασμάτων που εξάγονται είναι πολλές και κανείς δεν μπορεί να προσδιορίσει επακριβώς τον αριθμό των φαρμάκων που έχουν έλλειψη στην ελληνική αγορά, καθώς αυτός αλλάζει με βάση και την ζήτηση που υπάρχει στο εξωτερικό, αν και κατά γενική ομολογία αυτός δεν πέφτει κάτω από τους 300 κωδικούς. Ωστόσο, τον πρώτο λόγο στις εξαγωγές είχε, έχει  και θα έχει πάντα η καλύτερη τιμή από αυτή που πωλείται ένα φάρμακο στην ελληνική αγορά. 

Για παράδειγμα, σκεύασμα για την οστεοπόρωση  που κάποτε κόστιζε 700 ευρώ, σήμερα πωλείται στην Ελλάδα στα 300 ευρώ και έξω η τιμή είναι από 500 έως και 600 ευρώ. Άλλο φάρμακο για τον διαβήτη που σήμερα τιμολογείται (λιανική τιμή) στα 48 ευρώ, πριν μερικά χρόνια κόστιζε 70 ευρώ και σε αυτή διατίθεται στο εξωτερικό. 

Δεν έχει σημασία, μας λέει στέλεχος της αγοράς του φαρμάκου, να αναφερθούν και άλλα παραδείγματα "ακριβοθώρητων" για την Ελλάδα σκευασμάτων, καθώς είναι πάρα πολλά. Το θέμα είναι ότι οι παράλληλες εξαγωγές ζουν και βασιλεύουν και το φαινόμενο θα ενταθεί ακόμη περισσότερο στο μέλλον, καθώς οι τιμές των σκευασμάτων έχουν μειωθεί πολύ και θα μειωθούν ακόμη περισσότερο. 

Αντί να αναφέρει η πηγή μας σκεύασμα που εξάγεται, μας λέει περιστατικό που συνέβη τελευταίως στην Στερεά Ελλάδα..

Κυρία, προμηθεύτηκε πρόσφατα  100 σκευάσματα αξίας περίπου 4.000 ευρώ με λιανική τιμή φθηνότερη κατά 2 ευρώ ανά συσκευασία.  

Εν κατακλείδι, τονίζουν οι πηγές μας, πρέπει άμεσα να βρεθεί λύση στο θέμα των παράλληλων εξαγωγών, καθώς οι συνέπειες είναι πολλαπλές. Πρωταρχικώς για τον ασθενή που ψάχνει το φάρμακο του και δεν το βρίσκει, για τις εμπορικές επιχειρήσεις που δεν μπορούν να εξυπηρετήσουν τον κόσμο, για τους υπαλλήλους των εταιρειών που σε λίγο δεν θα έχουν προϊόν να πουλήσουν, για όσους  εξαγωγείς στέλνουν σκευάσματα στο εξωτερικό, αλλά νόμιμα με παραστατικά (και άρα φορολογούνται) και τέλος για το κράτος, που χάνει απίστευτα έσοδα από τις παράνομες διακινήσεις σκευασμάτων.