Με μείον 70 εκατ. ευρώ στα ταμεία τους θα είναι οι ιδιωτικές κλινικές την διετία 2018-2019. Παράγοντας μας ανέφερε ότι για το 2018, ο προϋπολογισμός (εκτός ψυχιατρικών) είναι 215 εκατ. ευρώ από 255 εκατ. ευρώ το 2017, ενώ τα  κονδύλια του 2019 θα είναι μειωμένα κατά 20%, που σημαίνει περίπου 30 εκατ. ευρώ (συμπεριλαμβάνεται και ο ΦΠΑ). 

Ο λογαριασμός δεν βγαίνει και το ξέρουν οι αρμόδιοι, μας αναφέρει άλλος παράγοντας του κλάδου, καθώς από τη μία μειώνεται ο προϋπολογισμός και από την άλλη αυξάνονται οι περικοπές. Την ίδια στιγμή, το ΚΕΝ εξανεμίζεται. Και αναλύουν, αν υπολογιστεί ότι το 2012 δόθηκε από τις ιδιωτικές κλινικές μία έκπτωση της τάξεως του 10%, κατεβαίνουμε στο 90%. Από αυτό, το 30% επιβαρύνει τον ασθενή και το άλλο υποτίθεται το πληρώνει ο ΕΟΠΥΥ. Αν αφαιρεθούν τα clawback και το rebate  το ποσοστό από το ΚΕΝ που απομένει έρχεται περίπου στο 32%. Από αυτό, πρέπει στη συνέχεια να αφαιρεθεί ένα 20% που είναι η περικοπή από τον έλεγχο και ακολουθεί ο φόρος 8%. Άρα, αυτό που απομένει στον κλινικάρχη για να ξεχρεώσει τις υποχρεώσεις του και να αναπτύξει την δουλειά του είναι ένα 5% (από το ΚΕΝ).

Το τέλος των ελληνικών ιδιωτικών κλινικών έχει φθάσει, μας λέει παράγοντας από την Πανελλήνια Ένωση Ιδιωτικών Κλινικών και αντί έστω και την ύστατη στιγμή να παρθούν μέτρα για να αλλάξει η πορεία μας που είναι προς τα βράχια, λαμβάνονται αποφάσεις που θα μας οδηγήσουν ταχύτερα στην καταστροφή.

Ποια μεσαία κλινική, αναρωτιέται η πηγή μας, των 80-100 κλινών θα μπορέσει υπό τις παρούσες συνθήκες να πληρώσει, για παράδειγμα, το ενοίκιό της, που στην καλύτερη των περιπτώσεων είναι μηνιαίως 25.000 ευρώ … Αν υπολογιστεί η μισθοδοσία, οι ασφαλιστικές εισφορές και οι αμοιβές των γιατρών που ξεπερνούν σίγουρα το 50%  του κόστους λειτουργίας μιας κλινικής, η τελευταία, για να συνεχίζει να υπάρχει, θέλει το μήνα κατ' ελάχιστο έσοδα πάνω από 400.000 ευρώ. Αναμφίβολα, καταλήγει ο συνομιλητής μας, σήμερα η λειτουργία μιας ιδιωτικής κλινικής αποτελεί γρίφο χωρίς λύση.