Της Μαρίνας Μαυροφείδη, ψυχολόγου, μέλους του British Psychological Society, συνεργάτιδας του Ελληνικού Σεξολογικού Ινστιτούτου

Είναι τελικά, αρκετά συχνό το φαινόμενο σήμερα, διαφορετικοί άνθρωποι να εξυπηρετούν διαφορετικές ανάγκες τις οποίες κανονικά θα κάλυπτε μία σχέση.

Δηλαδή, κάποιος εξυπηρετεί την ανάγκη για επικοινωνία, άλλος την ανάγκη για παρέα, άλλος την ανάγκη για συναισθηματική επαφή και άλλος για σεξουαλική. Δύσκολα, βρίσκεται ένας άνθρωπος ο οποίος να μπορεί να καλύψει όλες αυτές τις ανάγκες.

Φυσικά, αναφερόμαστε σε μία μερίδα ατόμων και όχι σε όλους αδιακρίτως.

Ποια είναι όμως τα χαρακτηριστικά των ατόμων αυτών, των οποίων οι ανάγκες αδυνατούν να καλυφθούν από έναν μόνο άνθρωπο; Συνήθως, είναι άνθρωποι που στοχεύουν ψηλά, πολυάσχολοι, δύσκολα συμβιβάζονται με κάτι λιγότερο από αυτό που έχουν ορίσει ως ιδανικό.

Αλλά, κυρίως είναι άνθρωποι που έχουν συνηθίσει να διαχωρίζουν τα πράγματα, όπως: το σεξ από το συναίσθημα, την παρέα από την πραγματική επικοινωνία, την επικοινωνία από το συναίσθημα. Αυτή η συνήθεια δεν έχει τις ρίζες της μόνο στον χαρακτήρα και την ανατροφή των ανθρώπων, αλλά έχει να κάνει και με τη νοοτροπία της σύγχρονης κοινωνίας των νέων.

Οι άνθρωποι αυτοί βιώνουν έντονα το αίσθημα του ανολοκλήρωτου. Είναι συνήθως αυστηροί με τους άλλους, αλλά και με τον εαυτό τους. Είναι ικανοποιημένοι με ορισμένες πτυχές της προσωπικότητας του άλλου. Αυτά που θεωρούν μειονεκτήματα τους ενοχλούν τόσο, ώστε να διαλέγουν είτε να μην κάνουν σοβαρή σχέση, είτε εάν έχουν κάνει, να χωρίζουν για το παραμικρό.

Είναι σίγουρα δύσκολο να δεχτούμε τον άλλον σαν σύνολο, με τα προτερήματα και τα ελαττώματά του, ιδίως όταν έχουμε συνηθίσει τόσο πολύ στα υποκατάστατα. Αλλά, δεν είναι μόνο τα υποκατάστατα που συμβάλλουν στη δυσκολία αποδοχής του άλλου.

Είναι και η ανοχή της κοινωνίας απέναντι στις ελεύθερες σχέσεις, αλλά και η έλλειψη χρόνου λόγω υποχρεώσεων, κυρίως επαγγελματικών.

Κ ενό

Ποιός καλύπτει το κενό ενός ανθρώπου που κανονικά καλύπτεται από μια ερωτική σχέση, στην οποία δίνει και παίρνει αγάπη; Με ποιόν κάνει τα πράγματα εκείνα που θα έκανε με τον σύντροφό του;

Κάνει παρέα, μοιράζεται τα προβλήματα και τα όνειρά του με τους φίλους και την οικογένειά του, συνοδεύεται σε κοινωνικές εκδηλώσεις από φίλους του αντίθετου φύλου, έχει σεξουαλικές επαφές με ευκαιριακές σχέσεις, ή επί πληρωμή.

Σε απουσία σχέσης, συμβιβαζόμαστε με ευκαιριακές σχέσεις που είναι πολύ συνήθεις στις μέρες μας και δεν αποτελούν ταμπού όπως παλιά. Η γυναίκα σήμερα είναι ελεύθερη και όχι κατακριτέα να διατηρεί ευκαιριακές σχέσεις. Ζούμε σε μια κοινωνία ευκολίας.

Ακόμα και στις σχέσεις γίνονται συνεννοήσεις που διευκολύνουν. Το κόστος είναι πολύ χαμηλό, κανείς δεν έχει απαιτήσεις από τον άλλο, ούτε και ζητάει ευθύνες. Ο καθένας κοιτάει τον εαυτό του και πώς θα περάσει καλά.
Προτεραιότητα στη ζωή έχει η καριέρα.

Δεν έχουμε πλέον χρόνο να ψάξουμε για έναν σύντροφο, πόσο μάλλον να διατηρήσουμε μια σχέση, λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων. Η σχέση μπαίνει σε δεύτερη και τρίτη μοίρα.

Πολλές φορές κρυβόμαστε πίσω από μια έλλειψη χρόνου, μία έλλειψη χρημάτων. Δινόμαστε και αφιερωνόμαστε στη δουλειά και την κατανάλωση.

Καθημερινά, ζευγάρια χωρίζουν γιατί πλέον δεν βλέπονται λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων. Όμως, ένας σωστός δεσμός υποστηρίζει και στην επαγγελματική και στην προσωπική ζωή. Πρέπει να παραδεχτούμε ότι δεν μπορούμε να καταφέρουμε μόνοι μας.

Χρειαζόμαστε σύμμαχο στη ζωή. Βέβαια, από την άλλη μεριά, είναι απαραίτητο να αφιερώσουμε χρόνο και χώρο στο δεσμό μας, αλλιώς αυτός θα διαλυθεί. Σε αυτό το σημείο κανείς αντιμετωπίζει ένα αδιέξοδο.

Λύση

Ποια είναι λοιπόν η λύση; Είναι τελικά η σχέση προνόμιο των λίγων; Αρκετοί είναι οι άνθρωποι που διατηρούν μια σχέση παρά τα οικονομικά τους προβλήματα και την έλλειψη χρόνου.

Δεν περιμένουν να τα βρουν όλα στρωμένα και βολικά. Κάνουν συμβιβασμούς, υπομονή και προσπαθούν να καταπολεμήσουν τις αντίξοες συνθήκες. Κάτι τέτοιο βέβαια, έχει άμεση σχέση με το πόσο αποφασισμένος είναι κανείς να διατηρήσει μια σχέση, με το να έχει μάθει στη ζωή του να πολεμάει για να επιτύχει αυτό που θέλει και όχι να του προσφέρεται έτοιμο και με το να δέχεται και τη θετική, αλλά και την αρνητική πλευρά των πραγμάτων.