Πολλές φορές, όσοι έχουν μια καίρια θέση στην εργασία τους και βρίσκονται επικεφαλής μιας ομάδας υφισταμένων, επικεντρώνουν την προσοχή τους στο τι πρέπει να κάνουν, για να δικαιολογήσουν τη θέση τους ως ηγέτες. Με τον ίδιο τρόπο σκέφτονται αντίστοιχα και οι υφιστάμενοί τους, εστιάζοντας στα πράγματα που κάνει ο προϊστάμενός τους, συχνά διαφωνώντας ενδόμυχα.

Ξεχνάμε όμως πως μερικές φορές, είναι εξίσου σημαντικά – αν όχι σημαντικότερα- όσα δεν κάνει ένας προϊστάμενος, καθώς τα πράγματα που αποφεύγουμε ίσως είναι τα πλέον χαρακτηριστικά για την προσωπικότητά μας και τις διοικητικές μας ικανότητες.

Ακολουθούν πέντε πρακτικές που δεν πρέπει να ακολουθεί ένας καλός προϊστάμενος, όπως τις κατέγραψε ο ειδικός της ιστοσελίδας του Time στα εργασιακά θέματα, Jeff Haden.

Δεν πρέπει να λέει 'Ήθελα εδώ και μέρες να ζητήσω συγγνώμη γι’ αυτό…'

Όλοι κάνουν λάθη – και οι προϊστάμενοι το ίδιο. Ένας καλός 'ηγέτης' όμως πρέπει να γνωρίζει ότι είναι σωστό να αναγνωρίζει άμεσα τα λάθη του. Άλλωστε, έτσι δίνει κανείς και το καλό παράδειγμα: Σίγουρα κάθε προϊστάμενος θέλει οι υπόλοιποι εργαζόμενοι να ομολογούν χωρίς δισταγμό ότι έσφαλαν.

Συμπέρασμα: Λέμε συγγνώμη, αλλά δεν λέμε συγγνώμη για το ότι δεν έχουμε πει ακόμη συγγνώμη.

Δεν συντάσσει ετήσιες αναφορές

Κάθε εργαζόμενος χρειάζεται feedback για την εργασία του, την απόδοσή του και το πώς βλέπει το 'αφεντικό' του τη συνεργασία του μαζί του, γι’ αυτό και πολλές εταιρίες έχουν καθιερώσει σύστημα ετήσιας αναφοράς, στην οποία ο προϊστάμενος αποστέλλει στον κάθε εργαζόμενο τις παρατηρήσεις του – θετικές ή αρνητικές.

Όμως, ένας σωστός προϊστάμενος, δεν πρέπει να περιμένει να περάσει ένα έτος για να επικοινωνήσει με τους υπόλοιπους: Αν η αναφορά περιέχει κάτι που θα εκπλήξει τον υπάλληλο, τότε ο προϊστάμενος δεν έχει κάνει καλά τη δουλειά του.



Δεν οργανώνει επίσημα meeting για κατάθεση ιδεών

Το ομαδικό brainstorming πάντα λειτουργεί και πολλοί το εφαρμόζουν, καλώντας την επαγγελματική τους ομάδα σε σύσκεψη για να ρίξουν στο τραπέζι ιδέες για περαιτέρω ανάπτυξη της εταιρίας. Ο σωστός προϊστάμενος όμως, δεν χρειάζεται να περιμένει τις συσκέψεις: Πρέπει να έχει περάσει στους εργαζόμενους το μήνυμα πως είναι ανά πάσα στιγμή ανοιχτός σε προτάσεις και ιδέες, τις οποίες θα μπορούν να στέλνουν οι υπάλληλοι π.χ.

με email αμέσως μόλις τους… έρχονται στο μυαλό.

Δεν χρειάζεται να εκπονεί πλάνα εξέλιξης για κάθε εργαζόμενο

Κατ’ ανάλογο τρόπο με τις ετήσιες αναφορές, πολλές εταιρίες εφαρμόζουν το υπέρ του δέοντος επίσημο σύστημα της εκπόνησης πλάνων ειδικά για κάθε υπάλληλο, ώστε να λάβουν υπόψη τα προσόντα, τις προοπτικές και τις βλέψεις τους.

Πολύ πιο καίριο είναι, όμως, ο προϊστάμενος να μιλά ανεπίσημα με τους υφισταμένους του και να ενδιαφέρεται σε προσωπικό επίπεδο μέσω της ανάπτυξης προσωπικών σχέσεων, για να γνωρίζει από πρώτο χέρι τις σκέψεις, τα θέλω και τα προβλήματα των εργαζόμενων.



Δεν πρέπει να ζητά χάρες… για τις χάρες

'Την προηγούμενη εβδομάδα που το παιδί σου ήταν άρρωστο, ήμασταν πολύ ελαστικοί. Τώρα, θα μπορούσες να καθίσεις για υπερωρίες το Σαββατοκύριακο;' Να μια φράση που θα μπορούσε να ρίξει έναν προϊστάμενο στα μάτια των εργαζομένων, καθώς η γενναιοδωρία δεν είναι κάτι που γίνεται για… ανταλλαγή και ψυχολογικό εκβιασμό.

Άλλο πράγμα η ελαστικότητα και η καλή προαίρεση απέναντι στις ανάγκες του προσωπικού και εντελώς άλλο οι ανάγκες της επιχείρησης: Αν η εταιρία έχει ανάγκη από έξτρα εργατοώρες, μπορεί να το κάνει σαφές στον εργαζόμενο, ρωτώντας τον αν μπορεί να βοηθήσει, και όχι να ζητά… 'ανταπόδοση'.



Πηγή: Time.com