Της Ηρώς Κουνάδη

Αντί για τα τζιτζίκια, έχετε soundtrack τον βόμβο του air condition, και ντεκόρ αντί για κάποια ειδυλλιακή παραλία τα άδεια γραφεία γύρω σας. Το ξέρουμε πολύ καλά, ο Αύγουστος στη δουλειά –ειδικά αν είναι ο πρώτος σας Αύγουστος στη δουλειά– δεν είναι εύκολη υπόθεση. Χρειάζεται ιώβεια υπομονή και ψυχραιμία ζεν μοναχού για να μην αρχίσεις τα πικρόχολα σχόλια κάτω από τις διακοπο-φωτογραφίες των φίλων σου που κατακλύζουν την οθόνη του υπολογιστή σου με το που κάνεις το λάθος να ανοίξεις οποιοδήποτε social media «για να περάσει κάπως η ώρα», και να μην καταλήξεις να μαλώνεις με την καθαρίστρια –που είναι η μόνη παρουσία στον χώρο εργασίας σου, πλην εσού– για να ξεσπάσεις κάπου τα αυγουστιάτικα νεύρα σου.

Ρισκάροντας να γίνουμε εμείς οι αποδέκτες όλης αυτής της αρνητικής ενέργειας, συγκεντρώσαμε επτά πολύ καλούς λόγους να μην μελαγχολείτε που δουλεύετε αυγουστιάτικα. Γκρίνιες και ξεσπάσματα (υπενθυμίζουμε ότι) δεχόμαστε χαμογελώντας με κατανόηση στα σχόλια, στο τέλος του κειμένου.

Κατ’ αρχήν, έχετε δουλειά: Το ότι τα αυγουστιάτικα πρωινά σας βρίσκουν στη δουλειά και όχι σε κάποια παραλία, σημαίνει πρωτίστως ότι τουλάχιστον ενάμιση εκατομμύριο συνάνθρωποί μας θα σας χτυπούσαν ευχαρίστως αν σας άκουγαν να παραπονιέστε για το ότι η μοίρα σας έριξε στα τάρταρα της αυγουστιάτικης εργασίας. Και μέχρι να συνέλθετε από το χτύπημα, θα είχαν προλάβει να στείλουν βιογραφικό για την θέση σας. Δεν θέλουμε να σας κατηγορήσουμε για αχαριστία, αλλά –μεταξύ μας– δεν θα είχαν άδικο.

Εδώ που τα λέμε, δεν έχετε και ιδιαίτερη δουλειά: Μπορεί να είστε υποχρεωμένοι να βρίσκεστε στο γραφείο/ πόστο/ θέση σας τα πρωινά του Αυγούστου, αυτό όμως –παραδεχτείτε το– δεν σημαίνει και ότι πνίγεστε. Οι προϊστάμενοί σας βρίσκονται σε μια παραλία αυτή τη στιγμή που μιλάμε, ο όγκος της δουλειάς έχει μειωθεί τουλάχιστον στο 50% του προηγούμενου μήνα, τα τηλέφωνα δεν χτυπάνε, και εσείς έχετε όλο το οχτάωρο στη διάθεσή σας να φτιάχνετε καφέδες και να καταρρίπτετε το ρεκόρ σας στην πασιέντζα. Στο σπίτι, δηλαδή, τι θα κάνατε, που δεν μπορείτε να το κάνετε εδώ;

Στην οθόνη του υπολογιστή σας ανοίγεται ένας ολόκληρος κόσμος δυνατοτήτων: Ακόμη και αν δουλεύετε για έναν από αυτούς τους πολύ κακούς ανθρώπους που κόβουν την πρόσβαση σε site όπως το Facebook, υπάρχουν ένα σωρό πράγματα που μπορείτε να χαζέψετε με έναν υπολογιστή και μία σύνδεση στο internet –από ενδιαφέροντα αφιερώματα και ωραίες φωτογραφίες σε site όπως αυτό που διαβάζετε τώρα, μέχρι… επίλυση γρίφων και εμπλουτισμό των εγκυκλοπαιδικών σας γνώσεων στη Wikipedia. Κι αν βαριέστε να διαβάζετε, ορίστε ένα μυστικό: Παιχνίδια για να σκοτώσετε τον χρόνο, στα οποία έχετε σίγουρα πρόσβαση από τη στιγμή που διαβάζετε αυτές τις γραμμές, έχουμε κι εμείς, εδώ.

Θα πάρετε άδεια αργότερα: Και πόσο, μα πόσο καλύτερα θα περάσετε! Αντί για γεμάτες ξαπλώστρες που ακουμπούν μεταξύ τους θα έχετε στη διάθεσή σας ειδυλλιακές παραλίες. Αντί για αγχωμένους εργαζόμενους που τρέχουν να εξυπηρετήσουν τα πλήθη του Αυγούστου, θα μιλάτε με υπέροχους ανθρώπους που θα χαίρονται να σας μιλούν για το νησί τους. Και αντί για 180€ το δίκλινο που βλέπει τον φωταγωγό του απέναντι, θα πληρώσετε το μισό –και παρακάτω– της τιμής για ένα δωμάτιο με μπαλκονάκι που βλέπει θάλασσα.

Είστε ελεύθεροι να διαλέξετε εσείς πότε θα είναι αυτό το «αργότερα»: Το κακό με τις επιχειρήσεις που κλείνουν τον Αύγουστο, είναι ότι σε υποχρεώνουν, ουσιαστικά, να πάρεις την άδειά σου μαζί με την υπόλοιπη Ελλάδα. Το ότι εσείς έχετε μείνει πίσω αυτές τις μέρες, σημαίνει ότι μπορείτε κάλλιστα να σνομπάρετε τις παραλίες και τα μπάνια του λαού, και να πάρετε τα βουνά τον Νοέμβριο, για να κάνετε πεζοπορίες/ cocooning δίπλα στο τζάκι/ γιόγκα στη φύση/ ό,τι τραβά η ψυχή σας, τέλος πάντων.

Ξοδεύετε λιγότερα απ’ ό,τι αν είχατε πάει διακοπές: Και εξοικονομείτε αυτά τα χρήματα –αν είστε πραγματικά από τους τυχερούς, και το επίδομα της άδειας– για όταν πάρετε άδεια, ή για ό,τι θέλετε να κάνετε εδώ που βρίσκεστε.

Μπορείτε να κάνετε ό,τι θέλετε μόλις τελειώσει το οκτάωρο: Χαλάνδρι-Πειραιάς σε είκοσι λεπτά. Αυτό εννοούμε «ό,τι θέλετε»: Σε αντίθεση με τις υπόλοιπες ημέρες του χρόνου, που οι επιλογές σας περιορίζονται από την κίνηση/ τις πορείες/ τις απεργίες/ τις καιρικές συνθήκες και όλους τους αστάθμητους παράγοντες της πόλης, αυτές τις μέρες (και, το κυριότερο, αυτές τις νύχτες) μπορείτε να πάτε σε όλα εκείνα τα μέρη που τον χειμώνα σας φαίνονταν μακρινά, να παρκάρετε ακριβώς απέξω, και να χαμογελάτε σαρδόνια με τις φωτογραφίες φίλων και γνωστών που «περνάνε τέλεια» στριμωγμένοι σε ένα κυκλαδίτικο μπαρ.