Είναι γνωστό ότι η Ελλάδα είναι μία καπνοπαραγωγός χώρα με τεράστια (τουλάχιστον φαινομενικά) οφέλη από την παραγωγή, την διακίνηση και εμπορία του καπνού. Αυτό, ασφαλώς, θα ήταν αλήθεια, εάν δεν υπήρχαν οι δυσμενείς επιπτώσεις στην υγεία του πληθυσμού. Έγιναν μελέτες και διαπιστώθηκε ότι εάν συγκρίνουμε τα κέρδη από την κατανάλωση και εμπορία του καπνού, προκύπτει ότι ξοδεύονται πολύ περισσότερα για την αντιμετώπιση των προβλημάτων Υγείας που δημιουργούνται από το κάπνισμα.

Άρα, όχι μόνο δεν υπάρχει κέρδος, αλλά ένα τεράστιο έλλειμμα και σε χρήμα και σε υγεία. Σύμφωνα με το έγκριτο ιατρικό περιοδικό της Αμερικανικής Ιατρικής Εταιρείας (Journal of the American Medical Association) το 1993, τα ιατρικά έξοδα που σχετίζονται με το κάπνισμα τσιγάρου ανήλθαν σε 50 δισεκατομμύρια δολάρια. Στα έξοδα αυτά δεν περιλαμβάνονται ο χαμένος χρόνος εργασίας λόγω ασθένειας, η περίθαλψη βρεφών που γεννήθηκαν με μικρό βάρος επειδή οι μητέρες κάπνιζαν και εγκαύματα από φωτιές που προκλήθηκαν λόγω τσιγάρου. Επίσης δεν υπολογίσθηκαν τα τροχαία ατυχήματα στα οποία η προσοχή του οδηγού αποσπάσθηκε στιγμιαία ενώ έσβηνε το τσιγάρο στο σταχτοδοχείο του αυτοκινήτου ή έψαχνε τον αναπτήρα κλπ.

Το ίδιο ισχύει και για την ατομική οικονομική επιβάρυνση. Το 1993 στην Αμερική πουλήθηκαν 24 δισεκατομμύρια πακέτα τσιγάρα. Υπολογίζεται ότι ένας καπνιστής ξοδεύει περί τις 400.000 - 600.000 δραχμές τον χρόνο, ανάλογα με την αξία του τσιγάρου και την ποσότητα που καπνίζει. Σε 25 χρόνια ένας καπνιστής του 1,5 έως 2 πακέτων την ημέρα, έχει "καπνίσει" ένα μικρό διαμέρισμα (περίπου 12.000.000 δραχμές).

Σε μελέτες Αμερικανών στατιστικολόγων, αναφέρεται ότι κάθε εργαζόμενος καπνιστής στοιχίζει στην υπηρεσία που εργάζεται 1000 δολάρια παραπάνω από εκείνον που δεν καπνίζει. Τόσο είναι βεβαιωμένο αυτό, ώστε, οι ασφαλιστικές εταιρείες άρχισαν να ζητούν περισσότερα χρήματα από τους καπνιστές για να τους ασφαλίσουν, απ' όσα ζητούν από τους μη καπνιστές.

Σημειώνονται, ακόμη, δικαστικές αποφάσεις που επεδίκασαν μεγάλες χρηματικές ποινές σε εταιρείες όπου οι υπάλληλοι απέδειξαν ότι αντιμετώπιζαν προβλήματα υγείας εξαιτίας των καπνιστών συναδέλφων τους. Ισχύει κι εδώ ότι "η ελευθερία του ενός (η ευχαρίστηση στην περίπτωση αυτή) σταματά εκεί που αρχίζει η ελευθερία του άλλου", κανόνας για μία ευνομούμενη κοινωνία που σέβεται ο ένας τον άλλον, αρχής γενομένης από την εαυτό του.
Μετά την απαρίθμηση των επιπτώσεων του καπνίσματος στην Υγεία, πρέπει αντιπαραθέσω μία ευοίωνη διαπίστωση. Ο ανθρώπινος οργανισμός είναι προικισμένος με όλους εκείνους τους αντιδραστικούς προστατευτικούς μηχανισμούς, που τον κάνουν ικανό να επιβιώνει κάτω από τις δυσμενέστερες συνθήκες. Δεν είναι φρόνιμο όμως να εξαντλούμε όλα τα αποθέματα που διαθέτουμε.

Οι γνώσεις για τις επιπτώσεις που προκαλεί το τσιγάρο στην υγεία σας είναι πολύτιμες και καθοριστικές για την απόφαση να περάσετε στον κόσμο των μη καπνιστών.