Πολλές φορές, τα μυοσκελετικά προβλήματα, αν δεν γίνει σωστή αξιολόγηση και θεραπευτική παρέμβαση, οδηγούνται σε χρονιότητα.

Πολλοί ασθενείς, με τα συμπτώματά τους να επιμένουν για μεγάλο χρονικό διάστημα αρχίζουν να σκέφτονται το σενάριο του να προέρχεται ο πόνος από μια σοβαρή πάθηση (κακοήθεια) ή να είναι σπλαχνικός πόνος που δεν έχει διαγνωσθεί.

Οι ασθενείς συνήθως γυρνούν από γιατρό σε γιατρό αναζητώντας διάγνωση και προσπαθώντας να βρουν λύση στο πρόβλημά τους. Το αποτέλεσμα είναι η διεξαγωγή άσκοπων εξετάσεων, οι οποίες το μόνο που τελικά προσφέρουν στον ασθενή είναι ψυχική και οικονομική ταυτόχρονα επιβάρυνση.

Επίσης, δεν πρέπει να παραβλέπουμε και το γεγονός ότι και το κόστος για τα ασφαλιστικά ταμεία είναι πολύ μεγάλο.

Ο μυοσκελετικός μηχανικός πόνος είναι πόνος που επηρεάζεται από τη στάση (σύνδρομο στάσης) και από τις κινήσεις του ασθενή, ενώ ο σπλαχνικός είναι πόνος συνεχής και δεν επηρεάζεται από την κίνηση και την κατάκλιση.

Ο πόνος κατά τη διάρκεια της νύχτας είναι συνήθως πόνος σπλαχνικός και σπάνια μυοσκελετικός. Πολλά προβλήματα μυοσκελετικά προσομοιάζουν σε καρδιακό επεισόδιο, κολικό νεφρού, προβλήματα γυναικολογικά, αγγειακά προβλήματα στα πόδια και άλλα πολλά.

Μια λεπτομερής μηχανική αξιολόγηση από τον ειδικό, μπορεί να δώσει απαντήσεις και λύση στον ασθενή.

Ο ειδικός κινησιολόγος μπορεί να καταλάβει μέσα από το ιστορικό, την αξιολόγηση και τα μυϊκά τεστ, αν ο ασθενής αυτός είναι μυοσκελετικός ασθενής ή αν έχει ο πόνος του σπλαχνικό υπόβαθρο και να τον κατευθύνει ανάλογα. Ο ρόλος εδώ του ειδικού αποκατάστασης είναι πολύ μεγάλος γιατί πρέπει να φιλτράρει το ιστορικό του ασθενή που πονάει, να αξιολογήσει τα συμπτώματά του και να αποφασίσει αν το περιστατικό αυτό είναι καθαρά ορθοπαιδικό, άρα να ακολουθήσει το τρίπτυχο της μυοσκελετικής αξιολόγησης, θεραπείας και εξατομικευμένης αποκατάστασης του προβλήματος ή αν θα παραπέμψει τον ασθενή σε γιατρό άλλης ειδικότητας.

Ο ειδικός αποκατάστασης θα πρέπει να βρει στον ασθενή τα λεγόμενα yellow flags που σημαίνουν ότι ο ασθενής θα πρέπει να προσεγγισθεί προσεκτικά στη θεραπεία του και τα λεγόμενα red flags που σημαίνει ότι υπάρχει κάποιο σοβαρό παθολογικό μη ορθοπαιδικό υπόβαθρο στην συμπτωματολογία και να μην γίνει καμία θεραπευτική παρέμβαση πριν εξεταστεί από γιατρό άλλης ειδικότητας.

Τα μυοσκελετικά προβλήματα σήμερα- ειδικά αυτά της σπονδυλικής στήλης- αφορούν 8 στους 10 ασθενείς που πηγαίνουν σε νοσοκομείο και είναι ο δεύτερος λόγος μετά τη γρίπη που κάποιος επισκέπτεται γιατρό.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας θεωρεί ότι μέχρι το 2030 τα προβλήματα αυτά θα διπλασιασθούν σε συχνότητα.
Είμαστε μπροστά σε μια επιδημία μυοσκελετικού πόνου που αφορά σχεδόν όλες τις ηλικίες και γίνεται χειρότερη λόγω του καθιστικού τρόπου ζωής.