Οι ουρολοιμώξεις είναι δεύτερες σε συχνότητα εμφάνισης μετά τις λοιμώξεις του αναπνευστικού. Εμφανίζονται συχνότερα στις γυναίκες, που παρουσιάζουν 50% την πιθανότητα να υποστούν μία ή περισσότερες συμπτωματικές ουρολοιμώξεις στη ζωή τους.

Μεταξύ των ασθενών που έχουν παρουσιάσει ουρολοίμωξη, το 25% αυτών έχουν την πιθανότητα μίας νέας υποτροπής.

Η λοίμωξη συμβαίνει συχνότερα όταν υπάρχουν παράγοντες που ευνοούν τον πολλαπλασιασμό των μικροβίων.

Σε ορισμένους ασθενείς, τα ούρα μπορεί να περιέχουν βακτηρίδια σχεδόν σε κάθε ανάλυση, χωρίς να παρουσιάζουν συμπτώματα, ενώ σε άλλους μπορεί να παρουσιάζονται προσβολές ή υποτροπές λοίμωξης, στα μεσοδιαστήματα των οποίων τα ούρα να είναι στείρα μικροβίων.

Στις περιπτώσεις λοίμωξης στο κατώτερο ουροποιητικό, τα συμπτώματα ποικίλλουν μεταξύ της ήπιας συχνουρίας και των συχνών υποτροπών της σοβαρής οξείας κυστίτιδας.

Η οξεία κυστίτιδα, χαρακτηρίζεται από συμπτώματα όπως συχνουρία, επιτακτική ούρηση και δυσουρία, με καύσο στην ούρηση. Μπορεί να υπάρχει πόνος υπερηβικά στα μεσοδιαστήματα των ουρήσεων και αιματουρία, μακροσκοπική και τελική συνήθως.

Σπάνια προκαλεί η οξεία κυστίτιδα πυρετό.

Η διάγνωση στηρίζεται στα συμπτώματα και στην εξέταση ούρων. Αυτό θα μας δείξει αν πρέπει να αρχίσει η θεραπεία, όμως αν στο ιστορικό υπάρχουν περισσότερες από 2 έως 3 το πολύ προσβολές τον χρόνο, τότε απαιτείται περαιτέρω έλεγχος.

Θεραπεία

Η χορήγηση αντιβίωσης και η σύσταση για λήψη άφθονων υγρών και παραγόντων που αλκαλοποιούν τα ούρα, για απομάκρυνση των μικροβίων δια της φυσικής οδού, δίνουν τη λύση στο πρόβλημα με την ελάττωση των ερεθιστικών συμπτωμάτων και τη γρήγορη ανακούφιση.

Σημαντικό

Η μικροσκοπική εξέταση των ούρων στο μέσον της ούρησης 2 εβδομάδες μετά τη θεραπεία και 3 μήνες αργότερα, επιβάλλονται για να βεβαιώσουμε την εξάλειψη της λοίμωξης. Όταν υπάρχουν συχνές υποτροπές ή τα συμπτώματα επιμένουν και είναι ενοχλητικά, μπορούμε να χορηγήσουμε αντιβιοτικά για μακρό χρονικό διάστημα, σε μικρές δόσεις επί 3 έως 6 μήνες.

Η οξεία πυελονεφρίτιδα

Είναι λοίμωξη του νεφρικού παρεγχύματος από την πύελο και τους κάλυκες με την ανιούσα οδό. Χαρακτηρίζεται από υψηλό πυρετό με ρίγος, πόνο στην οσφυϊκή χώρα, ενώ μπορεί να επιπλακεί με απόφραξη και σηψαιμία.Τα ούρα είναι θολερά και με πυοσφαίρια κατά σωρούς.

Πρέπει να γίνεται πλήρης εργαστηριακός και απεικονιστικός έλεγχος, όπως ακτινογραφία ΝΟΚ, υπέρηχοι κ.τ.λ.
Είναι μία πολύ σοβαρή κατάσταση, γι αυτόν τον λόγο φρόνιμη είναι η νοσοκομειακή υποστήριξη.