Δύο μεγάλες επιστημονικές μελέτες, μία από το Πανεπιστήμιο του Καίμπριτζ και μία από το Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ αποδεικνύουν ότι όσο λιγότερο ενεργοποιείται ο εγκέφαλος του ανθρώπου τόσο αυξάνει η πιθανότητα των εγκεφαλικών διαταραχών και της εκδήλωσης άνοιας.

Συγκεκριμένα η μελέτη του Καίμπριτζ έδειξε ότι οι μαθητές που είχαν υποχρεωτική παιδεία μέχρι τα 18 τους χρόνια, ήταν εκείνοι που είχαν λιγότερα διανοητικά προβλήματα μετά την ηλικία των 65 ετών σε σύγκριση με αντίστοιχους μαθητές που αποφοίτησαν πολύ νωρίτερα από το σχολείο τους σε ηλικίες 14, 15 και 16 ετών.

Η μελέτη του Πανεπιστημίου Μέριλαντ αφορούσε 12.189 άτομα και έδειξε ότι οι συνταξιούχοι που είχαν μερική απασχόληση μετά τη συνταξιοδότησή τους είχαν λιγότερα προβλήματα υγείας σε σχέση με τους συνταξιούχους που είχαν πλήρως και αποκλειστικά συνταξιοδοτηθεί.

Τα άτομα μάλιστα εκείνα που παρουσίαζαν σοβαρές διανοητικές διαταραχές, αργότερα παρουσίασαν επιδείνωση όλων των ζωτικών τους λειτουργιών συμπεριλαμβανομένης και της φυσικής τους κατάστασης.

Όμως ποιά σχέση μπορεί να έχει η λειτουργία του εγκεφάλου με τη λειτουργία των άλλων ζωτικών οργάνων; Η απάντηση είναι απλή. Ο εγκέφαλος είναι το όργανο εκείνο το οποίο δια μέσου των νεύρων επηρεάζει τη λειτουργία όλων των οργάνων και ιδιαίτερα της καρδιάς και όλων των αρτηριών του σώματος.

Η καρδιά και οι αρτηρίες είναι υπεύθυνα για την οξυγόνωση και το μεταβολισμό (διατροφική λειτουργία) όλων των οργάνων. Έτσι, οποιαδήποτε διαταραχή της καρδιάς και των αρτηριών έχει επιπτώσεις σε όλα τα όργανα.

Η σχέση της λειτουργίας του εγκεφάλου με την καρδιά είναι γνωστή από αιώνες και έχει επισημανθεί ήδη από τον Ιπποκράτη και τον Γαληνό.

Ο εγκέφαλος μαζί με τον νωτιαίο μυελό και τα νεύρα συγκροτούν το λεγόμενο νευρικό σύστημα που συνδέει και εποπτεύει όλες σχεδόν τις λειτουργίες του οργανισμού. Τα νεύρα που φθάνουν στην καρδιά συγκροτούν το καρδιακό πλέγμα το οποίο μεταβιβάζει τις εντολές του εγκεφάλου προς την καρδιά.

Οι εντολές αυτές δημιουργούν ταχυκαρδία ή βραδυκαρδία, καρδιακές αρρυθμίες και σε ορισμένες περιπτώσεις μπορούν να αναστείλουν τη λειτουργία της καρδιάς εξολοκλήρου προκαλώντας ακόμα και αιφνίδιο θάνατο.

Ο έντονος σωματικός πόνος οδηγεί σε εντολή από το κέντρο του πόνου που βρίσκεται στον εγκέφαλο προς την καρδιά για να λειτουργήσει με βραδύτερο ρυθμό που καμιά φορά μπορεί να φθάσει σε επίπεδο καρδιακής ανακοπής (π.χ. ισχυρό κτύπημα στα γεννητικά όργανα).

Ακόμα και η απλή θέα του αίματος άμεσα ή έμμεσα (π.χ. από εικόνα τηλεόρασης) μπορεί να προκαλέσει λιποθυμία ύστερα από απότομη πτώση της αρτηριακής πίεσης η οποία γίνεται ύστερα από εντολή του εγκεφάλου προς την καρδιά και τις αρτηρίες του οργανισμού.

Άλλες φορές η αρτηριακή πίεση αυξάνεται απότομα ύστερα από ένα έντονο συγκινησιακό stress που και αυτό εάν είναι ιδιαίτερο έντονο μπορεί να φθάσει μέχρι την καρδιακή ανακοπή. Έτσι απλά εξηγείται γιατί τα ευέξαπτα άτομα παρουσιάζουν αυξομειώσεις της πίεσής τους κατά τη διάρκεια της ημέρας, γεγονός το οποίο καταστρέφει τα τοιχώματα των αρτηριών και συμβάλλει στη δημιουργία αθηροσκληρωτικών πλακών στα τοιχώματα των αρτηριών.

Τέλος, η κατάθλιψη που είναι καθαρά εγκεφαλική νόσος επιδεινώνει σχεδόν όλη τη σωματική δραστηριότητα του ανθρώπου και επηρεάζει ακόμα και τη λειτουργία της καρδιάς, ιδιαίτερα όταν συνυπάρχουν αποδεδειγμένες καρδιοπάθειες όπως είναι η καρδιακή ανεπάρκεια ή η στεφανιαία νόσος.

Κατά συνέπεια όταν ο εγκέφαλος δεν λειτουργεί σωστά, γεγονός το οποίο αποδεδειγμένα συμβαίνει είτε κατά την αδρανοποίηση του εγκεφάλου από οποιαδήποτε αιτία είτε κατά την πλήρη συνταξιοδότηση ενός ανθρώπου, τότε αρχίζουν να εμφανίζονται διάφορες οργανικές παθήσεις.