Τι είναι η οξική γλατιραμέρη και ποιος ο μηχανισμός δράσης της;

Η οξική γλατιραμέρη είναι ένα τεχνητό ολιγοπεπτίδιο το οποίο αποτελείται από 4 αμινοξέα, το γλουταμινικό οξύ, τη λυσίνη, την αλανίνη και την τυροσίνη σε συγκεκριμένη αλληλουχία. Η ανοσοτροποποιητική δράση της οξικής γλατιραμέρης περιλαμβάνει διαφορετικούς μηχανισμούς, όπως η επίδραση στην παρουσίαση του αντιγόνου, στη διαφοροποίηση των Τ-λεμφοκυττάρων (υποπληθυσμός των λευκών αιμοσφαιρίων του αίματος) και στην προαγωγή της δράσης ειδικών αντιφλεγμονωδών Τ-λεμφοκυττάρων, στοχεύοντας κατά αυτό τον τρόπο στον ανοσολογικό καταρράκτη που λαμβάνει χώρα στη ΣΚΠ.

Ποια η αποτελεσματικότητα της οξικής γλατιραμέρης στη ΣΚΠ;

Η προφυλακτική δράση της οξικής γλατιραμέρης σε σχέση με την εμφάνιση κλινικών υποτροπών στην υποτροπιάζουσα μορφή της ΣΚΠ πρωτοπεριγράφηκε σε μεγάλες τυχαιοποιημένες μελέτες το 2001. Την ίδια χρονιά διαπιστώθηκε από την ερευνητική ομάδα του Corni η θετική επίδραση του φαρμάκου στη μείωση των απομυελινωτικών βλαβών στη μαγνητική τομογραφία.

Με βάση τα παραπάνω δεδομένα, η οξική γλατιραμέρη συνταγογραφείται επί του παρόντος ως θεραπεία πρώτης επιλογής στη ΣΚΠ υποτροπιάζουσας μορφής.

Υπάρχει διαφορά της αποτελεσματικότητας της οξικής γλατιραμέρης σε σχέση με τις ιντερφερόνες-β;

Η σύγκριση μεταξύ της αποτελεσματικότητας των ιντερφερονών-β και της οξικής γλατιραμέρης ήγειρε τα τελευταία χρόνια ευρεία συζήτηση στους κύκλους των μελετητών της ΣΚΠ.

Δύο μεγάλες τυχαιοποιημένες μελέτες που παρουσιάστηκαν σε νευρολογικά συνέδρια (REGARD και BEYOND) έδειξαν ότι η αποτελεσματικότητα της οξικής γλατιραμέρης είναι ισάξια της ιντερφερόνης – β στη ΣΚΠ υποτροπιάζουσας μορφής.

Το 2008 παρουσιάστηκαν στο συνέδριο της Αμερικανικής Νευρολογικής Εταιρείας τα πρώτα δεδομένα από τη χρήση της οξικής γλατιραμέρης ύστερα από την πρώτη κλινική υποτροπή (PreCISe μελέτη). Τα αποτελέσματα αυτά έδειξαν ότι με την έγκαιρη χρήση του φαρμάκου επιβραδύνεται η εμφάνιση της δεύτερης υποτροπής, και κατά συνέπεια της διάγνωσης της ΣΚΠ κατά ένα χρόνο, κάτι που ισχύει έως τώρα και για τις ιντερφερόνες-β.

Συνεπώς, με βάση τα υπάρχοντα επιστημονικά δεδομένα, δεν έχει διαπιστωθεί έως σήμερα στατιστικώς σημαντική διαφορά μεταξύ των ιντερφερονών-β και της οξικής γλατιραμέρης ως προς την προφυλακτική τους δράση στην υποτροπιάζουσα ΣΚΠ.

Ποιες οι συχνότερες παρενέργειες της οξικής γλατιραμέρης;

Η οξική γλατιραμέρη είναι καλά ανεκτή από τους περισσότερους ασθενείς, παραταύτα οι συχνότερες παρενέργειές της είναι οι τοπικοί ερεθισμοί στο σημείο ένεσης, η σκλήρυνση και σπανιότερα η λιποατροφία του δέρματος. Για την αντιμετώπιση τέτοιων παρενεργειών σημαντική είναι η συχνή αλλαγή της θέσης ένεσης, η αντισηψία και η σύντομη επίθεση πάγου στο σημείο ένεσης πριν και αμέσως μετά την εφαρμογή αυτής, και η θέρμανση της ενέσιμης αμπούλας στο χέρι πριν τη χρήση της.

Σπανιότερα μπορεί να παρατηρηθεί συστηματική αντίδραση με εμφάνιση δύσπνοιας και αισθήματος παλμών, τα οποία όμως υποχωρούν αυτομάτως ύστερα από 30δευτερόλεπτα έως 30 λεπτά.

Εξασθενεί η δράση της οξικής γλατιραμέρης με τη μακροχρόνια χρήση της;

Η εμφάνιση αντισωμάτων ενάντια της οξικής γλατιραμέρης δεν έχει καμία επίδραση στη δράση του φαρμάκου, με βάση τα παρόντα επιστημονικά δεδομένα (Brenner και συν. 2001). Η παραπάνω διαπίστωση προσφέρει στην οξική γλατιραμέρη το θεωρητικό πλεονέκτημα σε σχέση με τις ιντερφερόνες -β, ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί μακροχρόνια στην υποτροπιάζουσα ΣΚΠ με καλά αποτελέσματα.

Αντίθετα, οι έως τώρα δημοσιευμένες μελέτες έδειξαν ότι η οξική γλατιραμέρη δεν έχει καμία θετική επίδραση στην πρωτοπαθώς προϊούσα μορφή της ΣΚΠ, όπως επίσης δεν είναι το ίδιο δραστική όταν λαμβάνεται από του στόματος.