Η οστεοπόρωση είναι μια πάθηση ή γήρανση του οστίτη ιστού, του σκελετού μας.
Χαρακτηριστικά της είναι η έλλειψη ασβεστίου μέσα στα κόκαλα, και κατ’επέκταση η μείωση της αντοχής του σκελετού μας, στις αντιστάσεις και τις φορτίσεις, τα shock.

Παράλληλα λόγω τραυματισμού (στην περίπτωση της πάθησης) ή λόγω επιβράδυνσης της αιμάτωσης, μέσα στον οστίτη ιστό (λόγω της γήρανσης) το αποτέλεσμα είναι να γίνονται τα κόκαλα ευπαθή και να παθαίνουν εύκολα κατάγματα.

Όλος ο ιατρικός κλάδος προτείνει τη βοήθειά του προς τον ασθενή που έχει το πρόβλημα.
Από τη μεριά της Οστεοπαθητικής, ο προτεινόμενος στόχος είναι να καλυτερεύσουμε την ευκινησία μέσω της καλής ελαστικότητας των ιστών μας (μυς, τένοντες, σύνδεσμοι, περοτονίες).


Γιατί την ευκινησία; Γιατί έχει αποδειχθεί ότι οι έντονες φορτίσεις στο σκελετό μας που έρχονται από τη δύσκολη ή ανύπαρκτη κινητικότητα των αρθρώσεων, όπως π.χ. των αρθρώσεων της Σπονδυλικής Στήλης, δημιουργούν προβλήματα στις αρθρώσεις.

Αλλάζουν οι μοχλοβραχίονες και οι δυνάμεις πολλαπλασιάζονται στις επιμέρους ευαίσθητες περιοχές όπως στην οσφυϊκή μοίρα, στη θωρακική μοίρα και στους 2 τελευταίους οσφυϊκούς σπονδύλους στη γειτονία τους με τη λεκάνη.

Επίσης μια δύσκολη περιοχή είναι η κατ’ισχίον άρθρωση και άλλες περιοχές του σκελετού μας. Είναι λοιπόν απαραίτητη η συνεργασία μεταξύ των ειδικών, ορθοπαιδικών, ενδοκρινολόγων, γυναικολόγων ή παθολόγων αλλά και με τους οστεοπαθητικούς για να πλαισιώσουμε τους ασθενείς ολοκληρωτικά και όχι μόνο επιμέρους.

Ο Οστεοπαθητικός DO θα ελέγξει κάθε άρθρωση του σώματος, θα ερμηνεύσει τη δυσκαμψία της κίνησης και θα δράσει έτσι ώστε να πετύχει την απελευθέρωσή της.

Με απλά λόγια θα ελευθερώσει το σώμα, μέσω των ειδικών τεχνικών που κατέχει, από τις δυσκαμψίες και τις δυσλειτουργίες των κινήσεών του. Θα μάθει στον ασθενή μερικές μελετημένες κινήσεις ώστε να τις κάνει μόνος του για να μπορέσει να συντηρηθεί.

Παράλληλα θα εμπλουτίσει τη διατροφή του και ενισχυτικά φάρμακα που θα του δώσει ο θεράπων ιατρός του.

Η οστεοπόρωση δεν πρέπει να γίνει εφιάλτης της ζωής του. Υπάρχει μια αλλαγή ως προς τον ασθενή έτσι ώστε να γίνει συμμέτοχος στην ίασή του. Να μην πέσει σε κατάθλιψη ή φοβία ότι ανά πάσα στιγμή 'θα σπάσουν τα κόκαλά του' όπως συνηθίζει να εκφράζεται.

Το ελαστικό σώμα είναι πολύ πιο ανθεκτικό και προσαρμόζεται στις μετακινήσεις, από το σκληρό και άκαμπτο σώμα.

Όπως επίσης και όλες οι λειτουργίες των σπλάχνων καλυτερεύουν όταν περιτριγυρίζονται από μια κινούμενη και ελαστική δομή αντί να ασφυκτιούν κυριολεκτικά, σ’ένα σκελετό δυσκίνητο και σκληρό.

Το νευρικό σύστημα είναι άμεσα και έμμεσα εξαρτώμενο από την ελαστικότητα της σπονδυλικής στήλης και την επιμέρους ευλυγισία μεταξύ των σπονδύλων.

Ο Οστεοπαθητικός DO είναι βαθύς γνώστης των κινητικών δυνατοτήτων του σώματος. Η πολύχρονη επιστημονική εκπαίδευσή του στον ειδικευμένο αυτό κλάδο, έναν κλάδο της υγείας που 'βλέπει' ολιστικά τη δυναμική του σώματος. Τον κάνει γνώστη των μηχανικών δυσκολιών στη λεπτομέρειά τους.

Οριοθετεί την παρέμβασή του.

Θα ήταν ευχής έργο έγκαιρα να διαπιστώναμε τις δυσκινησίες που μελλοντικά και με ύπουλο τρόπο θα δημιουργήσουν καταστάσεις και που συχνά ξέρουμε την πολυδάπανη και την ψυχική ταλαιπωρία της κατάληξής τους.