Ένα ενδιαφέρον κομμάτι της ασκληπιείας λατρείας και θεραπευτικής, ήταν οι εορτές και οι αγώνες, απαραίτητο συστατικό της θεραπείας.

Από το 480 π.Χ. έχουμε επίσημη έναρξη αγώνων και πανηγύρεων, που κατά την παράδοση, ιδρύθηκαν από τους υιούς του πρωτουργού της Ιατρικής, Ασκληπιού, Μαχάονα (ειδικευόμενο σε τραύματα μάχης) και Ποδαλείριο (ειδικευόμενο σε παθήσεις των ποδιών).

Αυτά γίνονταν κάθε 4 χρόνια (άρα ήταν πεντετηρική εορτή) και 9 ημέρες μετά τα Ίσθμια. Ήταν τα Μεγάλα ή Επιφανέστατα Ασκληπιεία ή Ασκληπία ή Ασκληπίδεια. Αρχικώς ήσαν γυμνικοί αγώνες (πάλη, πυγμή, παγκράτειο, ακόντιο, δρόμος, άλμα, δισκοβολία, σφυροβολία, που εμπλουτίσθηκαν με ιππικούς (στο ασκληπιείο Επιδαύρου υπήρχε και ιπποδρόμιο), μουσικούς, αγώνες ραψωδίας και – με τη δημιουργία του θεάτρου – και θεατρικούς.

 Η έναρξη ξεκινούσε με πομπή, η οποία είχε αφετηρία την νυν καλούμενη Παλαιά Επίδαυρο και οι καλύτεροι πολίτες ελάμβαναν μέρος σε αυτήν! Οι ακόλουθοι της πομπής είχαν μακριά μαλλιά και φορούσαν λευκό ιμάτιο. Ήσαν στεφανωμένοι άλλοι με κλαδιά δάφνης (ιερό φυτό του Απόλλωνος) και άλλοι με ελιάς (ιερό φυτό του Ασκληπιού) και πορεύονταν επί ευδιάβατου αμαξητού δρόμου (ίχνη του σώζονται και σήμερα).

Έπειτα από δυο ώρες πορείας περίπου, έφθαναν στο ιερό του Ασκληπιού, στο ασκληπιείο.

Στην πομπή μετείχαν και ιερείς, καθώς και απεσταλμένοι αποικιών της Επιδαύρου (από Ιταλία, Σικελία, Ήπειρο και Ακαρνανία, οι οποίοι κατέφθαναν γι’ αυτόν τον σκοπό), αλλά και άλλων πόλεων.
Τους εξέχοντες, τους ιερείς και τους απεσταλμένους ακολουθούσε ο όχλος.

Πέντε βόδια οδηγούντο στο ιερό του Ασκληπιού, προς θυσίαν, προσφορά της πόλεως που ευεργετείτο τα μάλα από τη λειτουργία του θεραπευτηρίου, της Επιδαύρου. Όταν έφθαναν στο ιερό έκαμαν ευχές υπέρ υγείας και ευημερίας. Θυσίαζαν τα βόδια και κατόπιν παρακάθονταν όλοι στο γεύμα.

Η Επίδαυρος ονομαζόταν και Αιμηρά, ‘δια το συνεχώς αιμάσεσθαι’ επειδή στον βωμό της γίνονταν και αιματηρές θυσίες. Τα τραπέζια ήταν ιεραρχικά στρωμένα: Πρώτα οι ιερείς, μετά οι ξένοι, οι εξέχοντες πολίτες και τέλος, ο όχλος.

Την επομένη, πάλι εν πομπή, από τον ναό του Ασκληπιού περνούσαν τον υπόγειο θολωτό διάδρομο της Β. πλευράς του σταδίου, και κατέληγαν στο στάδιο. Εκεί γίνονταν οι αγώνες. Ελάμβαναν μέρος ονομαστοί αθλητές, απ’ όλην την Ελλάδα.

Ανακηρύσσονταν οι νικητές και εχορηγούντο τα βραβεία. Κατά την διάρκεια των εορτών προσφέρονταν ψηφίσματα και δημόσιες τιμές προς τους ευεργέτες του δήμου.

Οι γιορτές διαρκούσαν 7 ημέρες.

Αργότερα, οι γιορτές αυτές έγιναν ετήσιες. Ονομάζονταν, για να ξεχωρίζουν, (τα) Μικρά Ασκπληπιεία ή (τα) Αππολωνεία. Την εποχή του Καίσαρος, γίνονταν στο ασκληπιείο Επιδαύρου προς τιμήν του και τα Καισάρεια.

Τις γιορτές υπέρ του Ασκληπιού φρόντιζαν ειδικοί θρησκευτικοί σύλλογοι, οι Ασκληπιαστές. Από επιγραφές μαθαίνουμε ότι τέτοιοι σύλλογοι λειτουργούσαν στην Επίδαυρο, φυσικά, εν Αθήναις, στην Χίο (κατά τον 3ο π.Χ. αι.), στην Ρόδο, στην ομώνυμη πόλη της νήσου (κατά τον 3ο – 2ο π.Χ.

αι.) και στην Κάμειρο, στις Αυλαίς της Λυκίας, κ.α.

Γιορτές υπέρ του Ασκληπιού τελούνταν και στην Κω, την Τρίκκη, την Ναύπακτο, την Αίγινα, την Κόρινθο, την Κυλλήνη (Ήλιδος), την Μεσσήνη (Μεσσηνίας), την Γόρτυνα (Αρκαδίας), τους Καούς (Αρκαδίας), τον Φενεό, την πόλη των Πατρών, την Αρκαδία (Κρήτης), την Λεβήνα (Κρήτης), την Πεπάρηθο (Σκόπελο), την Αστυπάλαια, την Κάρπαθο, την Ροδιόπολη, την Βέρροια, την Μαρώνεια, την Αντισάρα (Θράκης), την Ίμβρο, την Πέργαμο, την Νίκαια, την Λάμψακο, την Άγκυρα, την Λαοδίκεια, την Τύρο, τα Θυάτειρα, φυσικά την πόλη των Αθηνών, κ.α.

Τέλος, η 5η ημέρα των Ελευσινίων Μυστηρίων ονομαζόταν Ασκληπιεία Ημέρα ή ‘Επιδαύρια’ ή ‘Ημέρα των λαμπάδων’, γιατί οι συμπανηγυριστές έκαναν λαμπαδηφορία. Επιβίωση αυτής, στον χριστιανισμό, είναι η ακολουθία των πιστών που γίνεται κάθε Μεγάλη Πέμπτη με αναμμένες λαμπάδες ή κεριά ανά χείρας.

Σημαντικότερες εξ αυτών των Ασκληπιείων εορτών ήσαν αυτές της Κω, που τελούνταν επίσης κάθε 4 χρόνια και περιελάμβαναν και αγώνες.

Εν Αθήναις, η πρώτη γιορτή υπέρ του Ασκληπιού έγινε στις 8 Ελαφηβολιώνος του 420 π.Χ. Με τις γιορτές του Ασκληπιού στην Αθήνα εγκαινίασαν τις εορτές υπέρ του Διονύσου. Μετά τα Ασκληπιεία γινόταν ο προαγών, προκαταρκτικός των διονυσιακών εορτών.

Και στα Θυάτειρα τελούνταν Μεγάλα Ασκληπιεία, όπου γίνονταν γυμνικοί αγώνες, με πρωτεύοντες αγώνες την πάλη και το παγκράτιο.