Τα αντιβιοτικά έχουν σώσει αμέτρητες ζωές από την ανακάλυψη της πενικιλίνης το 1928. Αλλά η αδιάκριτη χρήση τους οδηγεί σε ασθένειες που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με τα υπάρχοντα φάρμακα.

Τα ανθεκτικά στα αντιβιοτικά βακτήρια μπορεί να αποτελέσουν απειλή, ακόμα και για τη ζωή ενός ασθενούς, ιδιαίτερα σε άτομα που δεν έχουν καλό ανοσοποιητικό σύστημα. Είναι πολύ δύσκολο να αντιμετωπιστούν μετά την εξάπλωσή τους.

Αυτά τα βακτήρια μπορούν να προκαλέσουν ουρολοιμώξεις ή λοιμώξεις στη ροή του αίματος, και μπορεί να είναι πολύ επικίνδυνα για έναν ασθενή που είναι πολύ άρρωστος.

Αν ένα βακτήριο είναι ανθεκτικό στα αντιβιοτικά, δεν υπάρχουν πολλές επιλογές θεραπείας από τους γιατρούς για την αντιμετώπιση αυτού του τύπου λοιμώξεων.

Αυτό το πρόβλημα είναι τέτοιου μεγέθους που χρειάζεται μια συντονισμένη δράση πολλών πραγμάτων. Πρώτα από όλα, η χρήση αντιβιοτικών θα πρέπει να είναι πιο ορθολογική και περιορισμένη. Δεύτερον, χρειαζόμαστε καλύτερα μέτρα υγιεινής στα νοσοκομεία. Και τρίτον, στο τέλος θα χρειάζονται επίσης νέα αντιβιοτικά για τη θεραπεία αυτών των βακτηρίων, γιατί δεν θα εξαφανιστούν από μόνα τους.

Πώς λοιπόν θα αμυνθούμε απέναντι σε αυτά τα «άτρωτα» βακτήρια;

Ερευνητές υποστηρίζουν ότι όταν ένας ασθενής παίρνει κάποιο αντιβιοτικό, το φάρμακο λειτουργεί αποτελεσματικά, μέχρι τα κατάλοιπά του να φτάσουν στο παχύ έντερο. Εκεί, χωρίς λόγο σκοτώνουν και πολλά «καλά» βακτήρια, ανοίγοντας το δρόμο για τα ανθεκτικά μικρόβια ώστε να εξαπλωθούν. Έτσι, πρέπει να σταματήσει η δράση του αντιβιοτικού προτού φτάσει στο παχύ έντερο.

Υπάρχει εξαιρετικά σημαντικός πληθυσμός βακτηρίων στο παχύ έντερο. Εκτιμάται μάλιστα ότι υπάρχουν περισσότερα βακτήρια στο παχύ έντερο από ό,τι κύτταρα στο ανθρώπινο σώμα. Σκοτώνοντας όλα αυτά τα βακτήρια, τα υπολείμματα των αντιβιοτικών διαταράσσουν εντελώς την εντερική χλωρίδα.
Σε πειραματικό επίπεδο εξετάζεται η αντιμετώπιση με τη μορφή μικροσκοπικών καψουλών που λαμβάνονται με το αντιβιοτικό, για την εξουδετέρωση των υπολειμμάτων του. Οι κάψουλες διαλύονται και αφήνουν τις ουσίες που περιέχουν, ενεργώντας ουσιαστικά μόνο όταν βρίσκονται στο παχύ έντερο. Η μέθοδος λειτουργεί σαν ένα σφουγγάρι όταν φτάνει στο παχύ έντερο, απορροφά όλα τα κατάλοιπα των αντιβιοτικών, έτσι ώστε πλέον η δράση του αντιβιοτικού να μην μπορεί να διαταράξει την εντερική χλωρίδα.

Το νέο αυτό φάρμακο έχει περάσει με επιτυχία δύο κλινικές δοκιμές και σύντομα θα δοκιμαστεί σε ασθενείς, ελπίζοντας να δώσει στους γιατρούς ένα νέο όπλο στη μάχη απέναντι στην αντίσταση των αντιβιοτικών.

premium.paratiritis