Του Ελευθ.Φερεκύδη, Καθηγητή Παν /μίου Αθηνών

Το ακουστικό νευρίνωμα είναι ένας καλοήθης όγκος ο οποίος δημιουργείται από το στατο- ακουστικό νεύρο. Βρίσκεται βαθύτερα από το εσωτερικό αυτί στη βάση του κρανίου.

Αναπτύσσεται πολύ αργά. Αρχικά τα συμπτώματα είναι ήπια. Ο ασθενής αναφέρει εμβοές. Υπάρχει όμως και βαρηκοΐα η οποία αρχικά δεν γίνεται αντιληπτή επειδή αφορά τις υψηλές συχνότητες, δηλαδή όχι της συχνότητες ομιλίας.
Για το λόγο αυτό θα πρέπει σε κάθε περίπτωση που έχουμε εμβολές να γίνεται ακοογράφημα.

Όσο ο όγκος μεγαλώνει επιτείνεται η βαρηκοΐα και προστίθενται διαταραχές ισορροπίας και ζάλη. Ακόμη όταν ο όγκος μεγαλώσει υπερβολικά εμφανίζεται παράλυση στο προσωπικό νεύρο, δηλαδή στραβώνει το πρόσωπο.

Σε υπερβολική αύξηση του μεγέθους του όγκου προσβάλλονται διάφορα εγκεφαλικά νεύρα προκαλώντας δυσκολία στην κατάποση και τέλος πιέζεται το εγκεφαλικό στέλεχος και προκαλείται αστάθεια και μυϊκή αδυναμία (πάρεση) των άκρων. Στα τελικά στάδια εμφανίζονται υδροκεφαλία και συμπτώματα αυξημένης ενδοκράνιας πίεσης, δηλαδή κεφαλαλγία, ναυτία, έμετοι, υπνηλία και κώμα.

Η διάγνωση θα γίνει από την ανεύρεση του όγκου με την αξονική και τη μαγνητική τομογραφία. Θα υποπτευθούμε όμως τον όγκο όταν ο άρρωστος αναφέρει μονόπλευρα βουητά και διαταραχές ισορροπίας και το ακοογράφημα μας αποκαλύψει πτώση των υψηλών συχνοτήτων. Τότε θα ζητήσουμε τη Μαγνητική τομογραφία η οποία εάν υπάρχει ο όγκος θα μας βοηθήσει να τον ανακαλύψουμε στα αρχικά στάδια, δηλαδή όταν ο όγκος ακόμη είναι πολύ μικρός.

Για τη θεραπεία του ακουστικού νευρινώματος έχουν προταθεί διάφοροι τρόποι θεραπείας. Μέχρι σήμερα δεν έχει δοθεί οριστική λύση για το ποια είναι η πιο ενδεδειγμένη θεραπεία. Και αυτό διότι δεν έχει βρεθεί η ασφαλέστερη και αποτελεσματικότερη θεραπεία που μπορεί να προσφέρει οριστική λύση χωρίς πιθανότητα επιπλοκών. Λόγω της θέσης του ακουστικού νευρώματος και του τρόπου ανάπτυξής του αυτό δυστυχώς δεν είναι εφικτό. Γενικά υπάρχουν διάφορες μέθοδοι αντιμετώπισης, όπως η συντηρητική παρακολούθηση, η χειρουργική αφαίρεση, η στερεοστατική ακτινοχειρουργική και ακόμη η κλασική ακτινοθεραπεία. Κάθε μία από αυτές έχει πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα.

Ανάλογα με το μέγεθος, τη θέση του όγκου, την ηλικία και την προτίμηση του ασθενούς, ο ειδικός ωτορινολαρυγγολόγος σε συνεργασία με τον νευροχειρουργό, αποφασίζει για τη μέθοδο αντιμετώπισης του αρρώστου έχοντας όμως πάντα κατά νου τη διατήρηση της ποιότητας της ζωής του ασθενούς.