Βρέθηκαν 78 λήμματα

Νεφρική υπέρταση

1. Υπέρταση προκαλούμενη από νεφροπάθεια. Ο μηχανισμός που προκαλεί αύξηση στην αρτηριακή πίεση είναι είτε η μεταβολή της νεφρικής ρύθμισης του νατρίου και των υγρών ή η μεταβολή της νεφρικής απέκκρισης Αναλυτικά »

Νεφρίτιδα

Φλεγμονή των νεφρών προκαλούμενη από βακτήρια ή τις τοξίνες τους (π.χ., πυελονεφρίτιδα), αυτοάνοσες διαταραχές (π.χ., μεταστρεπτοκοκκική σπειραματονεφρίτιδα, νεφρίτιδα του λύκου), ή τοξικά χημικά (π.χ., Αναλυτικά »

Νεφρός

Ένα από το ζεύγος καστανέρυθρων οργάνων που βρίσκονται στο οπίσθιο μέρος της κοιλιακής κοιλότητας (οπισθοπεριτοναϊκή χώρα), εκατέρωθεν της σπονδυλικής στήλης. Στους νεφρούς σχηματίζονται τα ούρα Αναλυτικά »

Νέφρωση

1. Παθήσεις, στις οποίες παρατηρούνται εκφυλιστικές μεταβολές στους νεφρούς, ιδιαίτερα στους νεφρικούς σωληνίσκους, χωρίς την παρουσία φλεγμονής. 2. Κλινική ταξινόμηση νεφρικών παθήσεων, στις οποίες Αναλυτικά »

Νεφρωσικό σύνδρομο

Πάθηση η οποία χαρακτηρίζεται από αυξημένη σπειραματική διαπερατότητα έναντι πρωτεϊνών, με αποτέλεσμα τη μαζική απώλεια πρωτεϊνών στα ούρα, οίδημα, υποαλβουμιναιμία, υπερλιπιδαιμία και υπερπηκτικότητα. Αναλυτικά »

Νιασίνη

Μία βιταμίνη Β η οποία υπάρχει σε δύο μορφές, το νικοτινικό οξύ (νιασίνη) και το νικοτιναμίδιο, τα οποία τροποποιούνται μέσα στα κύτταρα προς το σχηματισμό NAD και NADP, συνένζυμα απαραίτητα για Αναλυτικά »

Νικοτίνη

Δηλητηριώδες, λίαν εθνοτικό αλκαλοειδές το οποίο εντοπίζεται σε όλα τα τμήματα του φυτού του καπνού, αλλά ιδιαίτερα στα φύλλα Όταν είναι καθαρή, είναι άχρωμο ελαιώδες υγρό με ελάχιστη οσμή αλλά οξεία, Αναλυτικά »

Νιτρικό οξείδιο, μονοξείδιο του αζώτου

Διαλυτό αέριο το οποίο παράγεται φυσιολογικά στο ανθρώπινο σώμα και εντοπίζεται στον εκπνεόμενο αέρα σε συγκέντρωση περίπου 10 μέρη στο δισεκατομμύριο (10 ppb). Παράγεται από ενδοθηλιακά κύτταρα, Αναλυτικά »

Νοκαρδίωση

Πνευμονική ή εγκεφαλική μόλυνση προκαλούμενη από βακτήρια Nocardia asteroids, ή λιγότερο συχνά από άλλα είδη Nocardia, τα οποία ανευρίσκονται στο έδαφος. Τα είδη Nocardia θεωρούνται ευκαιριακά Αναλυτικά »

Νόμοι του Mendel

[Gregor Johann Mendel, Αυστριακός μοναχός, 1822-1884]. Οι νόμοι που διέπουν την γενετική μεταβίβαση επικρατούντων και υπολειπόμενων χαρακτηριστικών. Μελετώντας προσεκτικά τα κληρονομικά χαρακτηριστικά Αναλυτικά »

Νορεπινεφρίνη

1. Ορμόνη παραγόμενη από τον επινεφριδιακό μυελό, παρόμοια ως προς τις χημικές και φαρμακογικές ιδιότητες με την επινεφρίνη, κυρίως αγγειοσυσπαστική ουσία, με ελάχιστη επίδραση στην καρδιακή παροχή. Αναλυτικά »

Νοσοκομειακή λοίμωξη

Λοίμωξη η οποία αποκτάται σε ένα νοσοκομείο, νοσηλευτήριο ή άλλο ίδρυμα ιατρικής περίθαλψης. Οι ασθενείς στις μονάδες εγκαυμάτων και στις χειρουργικές μονάδες εντατικής θεραπείας παρουσιάζουν Αναλυτικά »

Νόσος Parkinson

Συχνή, χρόνια εκφυλιστική νόσος του κεντρικού νευρικού συστήματος, η οποία προκαλεί διαταραχές της κινητικότητας και μεταβολές του γνωστικού επιπέδου και της διάθεσης. Τα χαρακτηριστικά της σημεία Αναλυτικά »

Νόσος Alzheimer

[Alois Alzheimer, Γερμανός νευρολόγος, 1864-1915]. Μια χρόνια προοδευτική, εκφυλιστική διαταραχή των γνωσιακών λειτουργιών που ευθύνεται για το 60% όλων των ανοιών. Η πιο συνηθισμένη της μορφή εμφανίζεται Αναλυτικά »

Νόσος Buerger

[Leo Buerger, Αμερικανός ιατρός, 1879-1943]. Χρόνια υποτροπιάζουσα, φλεγμονώδης αποφρακτική αγγειοπάθεια, κυρίως των περιφερικών αρτηριών και φλεβών των άκρων. Η νόσος συναντάται περισσότερο συχνά σε Αναλυτικά »

Νόσος Duchenne

Εκφυλισμός των οπίσθιων ριζών και της στήλης του νωτιαίου μυελού και εκείνου του εγκεφαλικού στελέχους. Χαρακτηρίζεται από κρίσεις πόνου, προοδευτική αταξία, απώλεια αντανακλαστικών, λειτουργικές Αναλυτικά »

Νόσος Graves

[Robert James Graves, Ιρλανδός ιατρός, 1796-1853]. Mια διακριτή μορφή υπερθυρεοειδισμού που προκαλείται από την αυτοάνοση προσβολή του θυρεοειδή αδένα. Στην τυπική της μορφή προκαλεί διόγκωση του θυρεοειδή Αναλυτικά »

Νόσος Hirschsprung

Η πιο κοινή αιτία κατώτερης γαστρεντερικής απόφραξης σε νεογνά. Ασθενείς με αυτήν την νόσο παρουσιάζουν σημεία υπερβολικά διατεταμένου κόλου και συνοδό χρόνια δυσκοιλιότητα, κοπρανώδη ενσφήνωση και διάρροια Αναλυτικά »

Νόσος Hodgkin

[Thomas Hodgkin, Βρετ. ιατρός, 1798-1866]. Ένα κακόηθες λέμφωμα του οποίου το παθολογοανατομικό χαρακτηριστικό γνώρισμα είναι το κύτταρο Reed- Sternberg, ένα γιγάντιο πολυπύρηνο κύτταρο, συνήθως ένα Αναλυτικά »

Νόσος Kawasaki

[Tomsaku Kawasaki, σύγχρονος Ιάπωνας παιδίατρος]. Οξεία εμπύρετη νόσος των παιδιών, η οποία χαρακτηρίζεται από συμπτώματα οξέα (πυρετό, εξανθήματα, λεμφαδενοπάθεια και ευερεθιστότητα) και χρόνια Αναλυτικά »

Νόσος Lesch-Nyhan

[Μ. Lesch, γεννηθ. 1939, William Leo Nyhan, γεννηθ. 1926, Αμερικανοί παιδίατροι]. Μια κληρονομήσιμη μεταβολική νόσος που επηρεάζει μόνο άρρενες, στους οποίους εμφανίζεται νοητική καθυστέρηση, επιθετική Αναλυτικά »

Νόσος Letterer-Siwe

[Erich Letterer, Γερμανός ιατρός, γεννηθ. 1895· S. August Siwe, Γερμανός γιατρός, 1897-1966]. Το πιο κοινό από τρία ιστιοκυτταρικά σύνδρομα, που είναι γνωστά από κοινού ως ιστιοκυττάρωση των κυττάρων Αναλυτικά »

Νόσος Lyme

Μια πολυσυστηματική διαταραχή η οποία προκαλείται από τη σπειροχαίτη Borrelia burgdorferi , η οποία είναι η πιο κοινή νόσος στις ΗΠΑ που μεταδίδεται μέσω κροτώνων. Η νόσος είναι ενδημική στη Νέα Αναλυτικά »

Νόσος Meniere

[Prosper Meniere, Γάλλος ιατρός, 1799-1862]. Ένα σύνδρομο που χαρακτηρίζεται από υποτροπιάζοντα επεισόδια απώλειας της ακοής, εμβοών, ιλίγγου και αισθήματος πληρότητας του ωτός, που οδηγεί Αναλυτικά »

Νόσος Raynaud

[Maurice Raynaud, Γάλλος ιατρός 1834-1881]. Μια πρωτογενής αγγειοσυσπαστική νόσος των μικρών αρτηριών και αρτηριολίων. Η αιτία είναι άγνωστη. Υπάρχει μια υπερβολική αντίδραση σε αγγειοκινητικούς Αναλυτικά »

Νόσος Refsum

[Sigvald Bernhard Refsum, Νορβηγός ιατρός, γεννηθ. 1907]. Μια αυτoσωμική υπολειπόμενη νόσος που προκαλείται από την ανικανότητα μεταβολισμού του φυτανικού οξέος. Κλινικά συμπτώματα περιλαμβάνουν Αναλυτικά »

Νόσος Tay-Sachs

[Warren Tay, Βρετανός ιατρός, 1843-1927, Bernard Sachs, Αμερικανός νευρολόγος, 1858-1944]. Η πιο σοβαρή (και πιο συχνή) από τις ασθένειες αποθήκευσης λιπιδίων, η ασθένεια Tay-Sachs χαρακτηρίζεται από Αναλυτικά »

Νόσος von Willebrand

[Erik Adolph von Willebrand, Φινλανδός ιατρός. 1870-1949]. Συγγενής διαταραχή της πήξης που οφείλεται είτε σε διαταραχή της παραγωγής, είτε σε ανεπάρκεια της πρωτεΐνης που υποβοηθά τη συγκόλληση των αιμοπεταλίων Αναλυτικά »

Νόσος της αιμοσφαιρίνης C

Μια γενετική παραλλαγή του μορίου της αιμοσφαιρίνης που προκαλεί χρόνια αιμολυτική αναιμία με σπληνομεγαλία, αρθραλγίες κα κοιλιακό άλγος.Αναλυτικά »

Νόσος της αιμοσφαιρίνης H

Μια γενετική παραλλαγή της αιμοσφαιρίνης που προκαλεί χρόνια αιμολυτική αναιμία, η οποία χαρακτηρίζεται από υπόχρωμα ερυθροκύτταρα με κυτταρικά έγκλειστα. Κάποιες φορές ονομάζεται διάμεση θαλασσαιμία.Αναλυτικά »

Σελίδες: Προηγούμενη Επόμενη