Ενώ τα περισσότερα παιδιά αγαπούν τα γλυκά, όσα έχουν ιδιαίτερη αγάπη σε αυτά μπορεί ενδεχομένως να αντιμετωπίζουν κατάθλιψη ή να βρίσκονται σε κίνδυνο για πρόβλημα αλκοολισμού στο μέλλον, αναφέρουν ερευνητές.

Η αμερικανική ομάδα αναφέρει στο περιοδικό 'Addiction' ότι ορισμένα παιδιά ελκύονται ιδιαίτερα από πολύ γλυκές γεύσεις. Πρόκειται για παιδιά που είχαν στενό συγγενή με πρόβλημα αλκοολισμού ή που τα ίδια έπασχαν από κατάθλιψη.

Ωστόσο δεν είναι σαφές αν η προτίμηση για τις πολύ γλυκές γεύσεις οφείλεται σε  χημικές διαφορές ή στην ανατροφή. Σύμφωνα με τους ερευνητές, η ανάγκη για γλυκά και αλκοόλ προκαλεί πολλές από τις ίδιες ανταμοιβές στον εγκέφαλο.



Η επικεφαλής της έρευνας, Julie Mennella, δήλωσε ότι γνωρίζουμε πως η γλυκιά γεύση επιβραβεύει όλα τα παιδιά και τους δημιουργεί αίσθημα ευχαρίστησης. Επιπλέον, ορισμένες ομάδες παιδιών μπορεί ενδεχομένως να ελκύονται ιδιαίτερα από πολύ γλυκές γεύσεις, λόγω της υποκείμενης βιολογίας τους.


Σύμφωνα με τους ειδικούς, οι αλκοολικοί έχουν την τάση να αγαπούν τα γλυκά.

Ωστόσο, η σχέση είναι λιγότερο εμφανής στα παιδιά. Άλλοι Αμερικανοί ερευνητές έδειξαν ότι η προτίμηση για τις πιό γλυκές γεύσεις εμφανίζονταν στα παιδιά που βρίσκονταν σε έκρηξη ανάπτυξης.

Ερευνητές του Κέντρου Monell Chemical Senses ζήτησαν από 300 παιδιά ηλικίας 12 ετών να δοκιμάσουν 5 γλυκά ροφήματα που περιείχαν διαφορετικές ποσότητες ζάχαρης. Τα μισά παιδιά είχαν κάποιο συγγενή με πρόβλημα αλκοολισμού.

Επέλεξαν το ρόφημα που τους άρεσε περισσότερο, ενώ απάντησαν σε ερωτήσεις για να διαπιστωθούν τυχόν συμπτώματα κατάθλιψης.

Το 25% είχε συμπτώματα που οι ερευνητές εκτιμούν ότι έδειχναν πιθανή κατάθλιψη. Η αγάπη για τις πολύ γλυκές γεύσεις ήταν μεγαλύτερη σε 37 παιδιά που είχαν οικογενειακό πρόβλημα αλκοολισμού και οι ερευνητές εκτιμούσαν ότι πιθανόν εμφάνιζαν κατάθλιψη.



Αυτά τα παιδιά προτιμούσαν το ρόφημα που περιείχε την περισσότερη ζάχαρη-24% σουκρόζη, που είναι ισοδύναμη με 14 κουταλάκια ζάχαρη σε ένα ποτήρι νερό και έχει περισσότερο από διπλάσια γλυκύτητα σε σχέση με τη συνηθισμένη κόλα.

Ήταν κατά το ένα τρίτο περισσότερο έντονο σε σχέση με το επίπεδο γλυκύτητας που προτιμούσαν τα άλλα παιδιά. Στη συνέχεια οι ερευνητές αποφάσισαν να εξετάσουν αν η διαφορά στη γεύση των παιδιών είχε κάποια επίδραση στην αντίδρασή τους στον πόνο ή δυσφορία.

Προηγούμενες έρευνες υπέδειξαν ότι τα γλυκά μπορεί να βοηθήσουν να δράσουν σαν αναλγητικά καθώς και σαν ενισχυτικά της διάθεσης.

Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι τα παιδιά που δεν έπασχαν από κατάθλιψη μπορούσαν να ανεχτούν την τοποθέτηση των χεριών τους σε πολύ κρύο νερό για μεγαλύτερο διάστημα αν είχαν καταναλώσει ζάχαρη. Ωστόσο η επιπέον ζάχαρη δεν είχε επίπτωση στο όριο πόνου των παιιδών με κατάθλιψη.

Ο Καθηγητής Tim Jacob, θεωρεί ενδιαφέροντα τα ευρήματα αλλά πως δύσκολα μπορούν να εξαχθούν σαφή συμπεράσματα ή γενικεύσεις από μια μόνο έρευνα. Δήλωσε ότι τα ευρήματα μπορεί να οφείλονται ενδεχομένως στη χημεία του εγκεφάλου αλλά ότι μπορεί ενδεχομένως να εξηγούνται και από τη συμπεριφορά και την ανατροφή. Πρόσθεσε ότι ενώ είναι αλήθεια πως τα γλυκά ενεργοποιούν το κύκλωμα ανταμοιβής στον εγκέφαλο, το πρόβλημα είναι ότι γλυκά και ζάχαρη είναι εθιστικά επειδή η ενεργοποίηση των κυκλωμάτων ανταμοιβής προκαλεί απελευθέρωση οπιοειδών και όσο περνά ο καιρός χρειάζεται μεγαλύτερη ποσότητα για να επιτευχθεί το ίδιο αποτέλεσμα.

Πρόσθεσε ότι η διαφορά στη γεύση μπορεί ενδεχομένως να εξηγείται από παράγοντες όπως ο έλεγχος από τους γονείς όσον αφορά την κατανάλωση γλυκών.

Πηγές: 'Addiction'.