Άνθρωποι που απουσιάζουν αρκετές μέρες από την εργασία τους λόγω ψυχικών αιτίων έχουν διπλάσιες πιθανότητες να πεθάνουν από καρκίνο σε σχέση με πιο υγιείς υπαλλήλους.

Το αναπάντεχο εύρημα ενδεχομένως θα μπορέσει να βοηθήσει στον εντοπισμό αυτών που αποτελούν ομάδα κινδύνου, αναφέρουν ερευνητές του University College του Λονδίνου στο περιοδικό 'British Medical Journal.'

Μεταξύ 6.500 υπαλλήλων, όσοι απουσίαζαν για μακρά περίοδο είχαν υψηλότερο κίνδυνο κατά 66% για πρόωρο θάνατο.

Ο κίνδυνος θανάτου μπορεί να οφείλεται στο γεγονός ότι οι άνθρωποι με κατάθλιψη αμελούν να επισκεφτούν γιατρό έγκαιρα.

Αξιολογήθηκαν στοιχεία ασθενειών για εργαζόμενους στο Λονδίνο μεταξύ του 1985 και 1988 και συγκρίθηκαν με στοιχεία θνησιμότητας μέχρι το 2004.

Συνολικά, 288 άτομα πέθαναν κατά τη διάρκεια της έρευνας.

Ποσοστό 30% των ανθρώπων που απουσίασαν μια ή περισσότερες φορές από τη δουλειά για τουλάχιστον 7 μέρες είχαν αυξημένο κίνδυνο κατά 66% για πρόωρο θάνατο.

Ο υψηλότερος κίνδυνος θνησιμότητας παρατηρήθηκε σε αυτούς που απουσίαζαν από τη δουλειά λόγω καρδιακού προβλήματος, εγκεφαλικού ή σχετικών παθήσεων, έχοντας περισσότερες από τετραπλάσιες πιθανότητες πρόωρου θανάτου σε σχέση με αυτούς που δεν απουσίαζαν για μακρό διάστημα.

Το πιο περίεργο ήταν ότι απουσίες λόγω κοινών αναπνευστικών προβλημάτων και λοιμώξεων συνδέονταν επίσης με αυξημένο κίνδυνο θανάτου, δήλωσαν οι ερευνητές.

Η επικεφαλής της έρευνας Jenny Head δήλωσε ότι ήταν η πρώτη φορά που η απουσία από τη δουλειά για ψυχικούς λόγους, όπως η κατάθλιψη, φάνηκε να συνδέεται με θάνατο από καρκίνο.

Οι ερευνητές δεν εξέτασαν την αιτία αλλά μπορεί να είναι ότι οι άνθρωποι που έχουν την τάση για κατάθλιψη έχουν λιγότερες πιθανότητες να ζητήσουν ιατρική βοήθεια ή ότι το να είναι κάποιος ευάλωτος στον καρκίνο θα μπορούσε ενδεχομένως να επηρεάσει την πρόγνωση του καρκίνου ή ότι η κατάθλιψη θα μπορούσε να επηρεάσει την τήρηση της θεραπείας.

Συνοδευτικό σχόλιο στο BMJ υποδεικνύει ότι οι πληροφορίες για την απουσία λόγω ασθένειας θα μπορούσαν να αποτελέσουν χρήσιμο όπλο για τον γιατρό, ώστε να εντοπίζει εργαζόμενους με αυξημένο κίνδυνο για σοβαρή νόσο ή κίνδυνο θανάτου.