Το Βήμα του ΑσθενήΠαθήσεις - Χρόνιες παθήσειςΚοινωνικός αποκλεισμός

Σκεψεις για τους ψυχικά ασθενείς, τον ολοκληρωτισμό και την απομόνωση

Απάντηση στο θέμα
Εκτύπωση
Χρήστες αυτή τη στιγμή: 7499 επισκέπτες - 1 συνδεδεμένοι  
Θέματα που έχω συνεισφέρει ή ακολουθώ
Προβολή

tired
Μέλος

Εγγραφή: 21/11/2014
Δημοσιεύσεις: 858

Δημοσίευση: 24 Ιουνίου 2015

Αφορά: Χρόνιος Πόνος, Χρόνια Κόπωση, Σχιζοφρένεια, Κατάθλιψη, Επιληψία, Διπολική Διαταραχή, Διαταραχές του ύπνου, Βουλιμία / Ανορεξία

Είναι οι ψυχικά ασθενείς απόρροια της κοινωνίας που ζούμε? Αποτελούν ή όχι τα παειραματόζωα για νέες εφαρμογές φαρμάκων που ναι μεν αντιμετωπίζουν μερικώς το πρόβλημα, όμως δεν το επιλύουν? Ποιος ο ρόλος των ψυχιάτρων στην θεραπεία και κατά πόσο οι ασθενείς αυτοί ανταποκρίνονται? Πόσο βοηθά ο περίγυρος? Αυτά είναι μερικά μόνο από τα ερωτήματα που θέτει ο μέσος πολίτης στην θέα ενός ατόμου με ψυχική ασθένεια. Η απομόνωση του ατόμου αυτού που προέρχεται αυταματοποιημένα από την κοινωνική περιφρούρηση του μεγεθύνει το πρόβλημα και δεν το βοηθά να επανενταχθεί κοινωνικά. Την ίδια στιγμή, το στίγμα του ”διαταραγμένου” ενεργοποιεί τις όποιες αντιστάσεις του και το εγκλωβίζει ακόμη περισσότερο. Δεν ξέρω ποια θα μπορούσαν να είναι τα κριτήρια για να χαρακτηριστεί κάποιος ψυχικά ασθενής. Ούτε με ποιο τρόπο ξεπερνά κανείς την κλειστοφοβία ή την κατάθλιψη. Συνταγές υπάρχουν πολλές, που δεν επιλύουν όμως το πρόβλημα. Στην ελληνική κοινωνία, ψυχικά ασθενής σημαίνει επτασφάγιστο μυστικό από τους οικείους και κάτι σαν Κωσταλέξι. Τα πρότυπα που λανσάρονται κάνουν τον μέσο πολίτη να τον αντιλαμβάνεται περίπου ως μίασμα. Συν του γεγονότος ότι δεν υπάρχουν οι κατάλληλες υποδομές για θεραπεία. Ζούμε τις εποχές του ολοκληρωτισμού. Η απομόνωση του ασθενούς και ο εγκλεισμός του στο ψυχιατρείο ναι μεν βοηθά πρόσκαιρα, δεν επιλύει όμως το πρόβλημα. Τελικά τι είναι αυτό, αναρωτιέμαι, που ωθεί κάποιον να αλλάξει στην κυριολεξία σελίδα στην ζωή του και από ενεργό κοινωνικά άτομο να εγκλωβίζεται σε αδιέξοδα συναισθήματα υπό την μορφή εμμονών? Εξηγήσεις υπάρχουν πολλές. Προτείνω να το συζητήσουμε.

  • Απάντηση

Απαντήσεις

chr.pap
Μέλος

Εγγραφή: 6/6/2014
Δημοσιεύσεις: 698

#1 Δημοσίευση: 24 Ιουνίου 2015

Άκρως ενδιαφέρον θέμα!

θα μπορούσαν να συμμετάσχουν πολλοί καταθέτοντα την άποψή τους. Οι ψυχικές ασθένεις επικρατούν στην σημερινή εποχή. Ο ρόλος ψυχολόγων και ψυχίατρων είναι καταλυτικός. Με ενδιαφέρον θα ακούγαμε την άποψή τους.

  • Απάντηση

fzai
Μέλος

Εγγραφή: 20/5/2014
Δημοσιεύσεις: 634

#2 Δημοσίευση: 24 Ιουνίου 2015

Αρχική δημοσίευση #1:
Άκρως ενδιαφέρον θέμα! θα μπορούσαν να συμμετάσχουν πολλοί καταθέτοντα την άποψή τους. Οι ψυχικές ασθένεις επικρατούν στην σημερινή εποχή. Ο ρόλος ψυχολόγων και ψυχίατρων είναι καταλυτικός. Με ενδιαφέρον θα ακούγαμε την άποψή τους. ...

Θα συμφωνήσω και εγώ με την σειρά μου ότι το θέμα είναι τεράστιο. Υπάρχουν πολλές μορφές ψυχικής ασθένειας που προκαλούνται από γεγονότα μέσα από τη ζωή. Πολλές θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί. Σε άλλες των περιπτώσεων η κοινωνική απομόνωση εντείνει το πρόβλημα.

Ας ξεκινήσει μια μεγάλη συζήτηση περί αυτού!

  • Απάντηση

Μαρία Αθανασιάδου Ψυχολόγος
Συνεργάτης iatronet.gr

Εγγραφή: 3/3/2015
Δημοσιεύσεις: 63

#3 Δημοσίευση: 24 Ιουνίου 2015

Καλησπέρα και από εμένα. Έχετε θέσει πολλούς και ωραίους προβληματισμούς. Θα προσπαθήσω από πλευράς μου να απαντήσω όσο πιο απλά γίνεται στα ερωτήματα και φυσικά είμαι διαθέσιμη για όποια επιπλέον ερώτηση έχετε να κάνετε. Οι ψυχικές διαταραχές είναι πραγματικά πάρα πολλές σε επίπεδο κατηγοριών και υποκατηγοριών. Η κάθε μία από αυτές έχει απίστευτα παρακλάδια και εμφανίζεται σε κάθε οργανισμό αρκετές φορές και με διαφορετική συμπτωματολογία. Υπάρχουν κάποια γενικά χαρακτηριστικά, αλλά ένας ειδικός μόνο μπορεί να κάνει ακριβή διάγνωση. Επειδή, όμως στην Ελλάδα κυρίως είναι ταμπού να επισκεφθείς ειδικό ψυχικής υγείας και να λάβεις αντίστοιχη φαρμακευτική αγωγή ή να κάνεις ψυχοθεραπεία, αρκετοί βασανίζονται μόνοι τους, δεν το μοιράζονται με κανέναν και καλύπτεται σαν μυστικό μέσα στην οικογένεια. Προτιμούν να υποφέρουν, παρά να πάρουν φάρμακα, ειδικά όταν αυτά είναι τα πλέον απαραίτητα, για να ισορροπήσει το άτομο. Για παράδειγμα, κατάθλιψη από κατάθλιψη σε άνθρωπο διαφέρει. Υπάρχουν ασθενείς με βαριάς μορφής κατάθλιψη, που βασανίζονται για πολλά χρόνια χωρίς να την αντιμετωπίζουν με σταθερή θεραπευτική προσέγγιση. Υπάρχουν και ασθενείς με ελαφριά κατάθλιψη, που δεν χρειάζεται ούτε καν να λάβουν φάρμακα, αλλά ισορροπούν κάνοντας ψυχοθεραπεία και αλλάζοντας τρόπο σκέψης και αντιμετώπισης σε κάποια ζητήματα. Για να βγει στην επιφάνεια μία ψυχική ασθένεια χρειάζεται να υπάρχουν και γενετικές καταβολές. Είναι ένας παράγοντας ισχυρός η κληρονομική προδιάθεση και από την άλλη οι συνθήκες διαβίωσης, τα βιώματα του καθενός. Μπορεί, για παράδειγμα, κάποιος να έχει γονείς καταθλιπτικούς και να μην εμφανίσει ο ίδιος ποτέ κατάθλιψη, γιατί όντας καλά ενημερωμένος για αυτή την ασθένεια να φρόντισε από νωρίς να λάβει τα απαραίτητα μέτρα, που είναι κυρίως να ξεκινήσει ψυχοθεραπεία και να υιοθετήσει υγιείς μηχανισμούς στην διαχείριση της ζωής του. Το ότι δεν πηγαίνουν οι Έλληνες εύκολα σε ειδικό, το ανέφερα και πιο πάνω. Ακόμα και οι νέοι είναι εμποτισμένοι με το κοινωνικό στίγμα και μεταξύ τους κάνουν λογοπαίγνια γύρω από την ”τρέλα” και τους ”τρελογιατρούς”. Είναι πραγματικά λυπηρό, γιατί η νεολαία είναι η ελπίδα αυτού του τόπου. Και αυτό, που μου κάνει εντύπωση, είναι ότι πλέον η ψυχική υγεία έχει ανοιχτεί αρκετά, γίνονται πιο συχνά ενημερώσεις σε διάφορα επίπεδα, σίγουρα υπάρχουν σε σχέση με το παρελθόν περισσότερες υπηρεσίες, το διαδίκτυο είναι μέσα στο σπίτι μας και μπορεί ο καθένας να το διερευνήσει λίγο παραπάνω. Εντούτοις, η στάση του Έλληνα είναι παγιωμένα αρνητική. Και ενώ υπάρχει ελπίδα για επίλυση και θεραπεία, η αποστασιοποίηση του από την επίσκεψη σε ειδικό χειροτερεύει το πρόβλημα και κάποια στιγμή το κάνει άλυτο. Επίσης, η εποχή που ζούμε, οι δύσκολες μέρες μας στην Ελλάδα έχουν επιδεινώσει τα συναισθηματικά αδιέξοδα, γιατί υπάρχουν πολλά πρακτικά αδιέξοδα. Και υγιής να είσαι ψυχολογικά, το ζόρισμα σου το περνάς. Αυτό που πρέπει να κάνει ο καθένας μας είναι να μην τα κρατάει μέσα του. Να μοιράζεται το κάθε τι με τον φίλο του, με τον σύντροφο του, τον γονιό του, τον αδελφό του, με τον ειδικό όταν δεν υπάρχει άλλη λύση. Όσο τα κρατάμε μέσα μας και πείθουμε τον εαυτό μας, ότι δεν μας ενοχλεί ή ότι θα περάσει από μόνο του, τόσο ξεχειλώνει το αδιέξοδο και στο τέλος δεν μαζεύεται εύκολα. Να μιλάμε, να αναζητάμε βοήθεια και να μοιραζόμαστε τα φορτία.

  • Απάντηση

tired
Μέλος

Εγγραφή: 21/11/2014
Δημοσιεύσεις: 858

#4 Δημοσίευση: 24 Ιουνίου 2015

Η απάντησή σας κα Αθανασιάδου με καλύπτει στο μεγαλύτερο μέρος της. Θα εστιάσω μόνο στο στίγμα και ειδικά όταν αυτό το αναπαράγουν νέοι άνθρωποι. Νομίζω ότι η έλλειψη πολιτισμού σε αυτή την χώρα είναι που κάνει την διαφορά.

Μπράβο για τις απόψεις σας που βοηθούν στην διάλυση των στερεοτύπων!

  • Απάντηση

Μαρία Αθανασιάδου Ψυχολόγος
Συνεργάτης iatronet.gr

Εγγραφή: 3/3/2015
Δημοσιεύσεις: 63

#5 Δημοσίευση: 24 Ιουνίου 2015

Σας ευχαριστώ πολύ για τα καλά σας λόγια. Η νέοι, δυστυχώς, μεγαλώνουν σε κοινωνία που στην πλειοψηφία της αντιμετωπίζει με μισό μάτι όχι μόνο τους ψυχικά ασθενείς, αλλά και τους λειτουργούς ψυχικής υγείας. Δεν έχουν μόνο πρόβλημα όσοι πάσχουν από μία ψυχική νόσο, αλλά και οι άνθρωποι που εργάζονται προς όφελος της ψυχικής υγείας. Είναι απάνθρωπο. Ο διαχωρισμός και η περιθωριοποίηση δεν έχει λογική. Βασίζεται σε μύθους, που όσο κι αν πασχίζεις να τους κατεβάσεις από το βάθρο, εκείνοι σθεναρά κρατιούνται στο ύψος της. Χρειάζεται πολύ προσπάθεια από τον καθένα μας ξεχωριστά. Η Ελλάδα έχει απίστευτο πολιτισμό, αλλά δεν κάνουμε τίποτα για να τον αξιοποιήσουμε και να τον εξελίξουμε.

  • Απάντηση

efi4
Μέλος

Εγγραφή: 7/3/2013
Δημοσιεύσεις: 242

#6 Δημοσίευση: 24 Ιουνίου 2015
Τροποποίηση: 24 Ιουνίου 2015

Μια προσωπική εμπειρία που είχα με μια φίλη που δεν γνώριζα ότι είχε διπολική διαταραχή. Άλλοτε ήταν τόσο φορτική και άλλοτε τόσο απόμακρη. Κουράστηκα να της κάνω παρέα. Αν γνώριζα την κατάσταση, θα μπορούσα να έχω ενημερωθεί για το τι θα περιμένω, για το πώς ήταν καλύτερα να της συμπεριφέρομαι. Αλλά ούτε η μάνα της ούτε κανένας με ενημέρωσε, κι ας πήγαινα σπίτι της συχνά.

Το αποτέλεσμα ήταν ότι κουράστηκα τόσο πολύ να είμαι κοντά της που έκοψα κάθε συναναστροφή μαζί της. Και αυτό πραγματικά πιστεύω είναι πολύ κρίμα και για τις δύο μας.

  • Απάντηση

Μαρία Αθανασιάδου Ψυχολόγος
Συνεργάτης iatronet.gr

Εγγραφή: 3/3/2015
Δημοσιεύσεις: 63

#7 Δημοσίευση: 24 Ιουνίου 2015

Σίγουρα θα βοηθούσε να ξέρατε εκ των προτέρων για ποιο λόγο έχεις αυτές τις διακυμάνσεις στην συμπεριφορά της και στην διάθεση της. Αυτό θα προστάτευε και την ίδια και εσάς. Μην αισθάνεστε άσχημα. Εάν σας είχε εξηγηθεί, θα λειτουργούσατε σίγουρα διαφορετικά.

  • Απάντηση

efi4
Μέλος

Εγγραφή: 7/3/2013
Δημοσιεύσεις: 242

#8 Δημοσίευση: 25 Ιουνίου 2015

Καλή σας μέρα κυρία Αθανασιάδου. Απλά το έφερα σαν παράδειγμα για όλα αυτά που αναφέρατε παραπάνω. Τι μπορεί να κάνει στην ψυχή των ανθρώπων αυτή η μυστικοπάθεια. Περισσότερο στην φίλη μου/ ασθενή που για άλλη μια φορά έμεινε μόνη χωρίς φίλους, γιατί φαντάζομαι αυτό έχει συμβεί και με άλλους, αλλά και σε μένα που ήθελα να βοηθήσω έστω και σαν απλή φίλη αλλά δεν μου δόθηκε η ευκαιρία. Αυτό έγινε στο δικό μου περίγυρο, αλλά φαντάζομαι και χιλιάδες άλλες περιπτώσεις που η κοινωνία απομονώνει στην δήθεν ευημερία της.

Πόσο υποκριτής μπορεί να γίνει ο κόσμος, πόσο μπορεί να πληρώσεις με την αδιαφορία και την αποστασιοποίηση σου. Πόσους βαθιά χαραγμένους φόβους έχουμε.

  • Απάντηση

elenkar
Μέλος

Εγγραφή: 6/6/2014
Δημοσιεύσεις: 244

#9 Δημοσίευση: 26 Ιουνίου 2015

Δέν είναι εύκολο να μιλά ο καθένας για το ψυχικό του πρόβλημα. Από την άλλη, η λύση είναι να μοιράζεται κανείς τις σκέψεις του, καθώς έτσι διαλύονται και τα σύννεφα της ασυνενοησίας που συχνά - πυκνά σκεπάζουν την επικοινωνία.

  • Απάντηση

chr.pap
Μέλος

Εγγραφή: 6/6/2014
Δημοσιεύσεις: 698

#10 Δημοσίευση: 26 Ιουνίου 2015

Αρχική δημοσίευση #9:
Δέν είναι εύκολο να μιλά ο καθένας για το ψυχικό του πρόβλημα. Από την άλλη, η λύση είναι να μοιράζεται κανείς τις σκέψεις του, καθώς έτσι διαλύονται και τα σύννεφα της ασυνενοησίας που συχνά - πυκνά σκεπάζουν την επικοινωνία....

Ασφαλώς και πρέπει να μοιραζόμαστε τις σκέψεις μας. Δεν αποκαθίσταται απλά η επικοινωνία, ανακουφιζόμαστε και από το βάρος της εσωστρέφειας...

  • Απάντηση

elenkar
Μέλος

Εγγραφή: 6/6/2014
Δημοσιεύσεις: 244

#11 Δημοσίευση: 29 Ιουνίου 2015

Θα συμφωνήσω. Δεν βοήθησε ποτέ η εσωστρέφεια στο όνομα της καχυποψίας του άλλου.

  • Απάντηση
Απάντηση στο θέμα
Menu

Σήμερα στο iatronet.gr

Πώς θα σταματήσω την υπερφαγία;Πώς θα σταματήσω την υπερφαγία;

Η υπερφαγία δεν μας εμποδίζει μόνο να χάσουμε κιλά, αλλά μας βάζει σε κίνδυνο για σοβαρές επιπλοκές. Πώς θα την ελέγξουμε;... Περισσότερα »

Το παιδί μου φοβάται το σκοτάδι: Τι να κάνω;Το παιδί μου φοβάται το σκοτάδι: Τι να κάνω;

Τι μπορείτε να κάνετε για να βοηθήσετε το παιδί σας να σταματήσει να φοβάται και να συνεχίσει να κοιμάται στο κρεβάτι του;... Περισσότερα »

Πολλαπλή σκλήρυνση: Πώς θα ανακουφιστείτε από τους πόνους Πολλαπλή σκλήρυνση: Πώς θα ανακουφιστείτε από τους πόνους

Οι ασθενείς που πάσχουν από τη νευρολογική νόσο αντιμετωπίζουν πόνους—πώς θα ανακουφιστούν, όμως;... Περισσότερα »

Ιγμορίτιδα στα παιδιά: Διάγνωση και αντιμετώπισηΙγμορίτιδα στα παιδιά: Διάγνωση και αντιμετώπιση

Υπάρχουν προδιαθεσικοί παράγοντες; Ποια μέτρα πρόληψης πρέπει να πάρετε για να προστατεύσετε το παιδί σας; ... Περισσότερα »

Video - Μεγάλη εκστρατεία ενημέρωσης του κοινού για τα εμβόλια

Mία μεγάλη ενημερωτική εκστρατεία ξεκίνησε στη χώρα μας με βασικό μήνυμα ‘Εμβολιάζομαι – Θωρακίζομαι’, με σκοπό την αφύπνιση του κοινού για την αξία του εμβολιασμού. Η ενημερωτική καμπάνια τελεί υπό ... Δείτε το video

Προβολή
Προβολή
© iatronet.gr 1999-2017  |  Website by Theratron | Ermis Silver Award 2006
europa.eu   digitalplan.gov.gr   ktpae.gr   espa.gr
Η επιχείρηση ενισχύθηκε για τον εκσυγχρονισμό της στο πλαίσιο του Ε.Π. "Ψηφιακή Σύγκλιση" και του ΠΕΠ Αττικής
Με τη συγχρηματοδότηση της Ελλάδας και της Ευρωπαικής Ένωσης