Ψυχικές νόσοι, από την κατάθλιψη έως τη σχιζοφρένεια, δείχνουν μεγαλύτερου βαθμού γενετική αλληλοεπικάλυψη, που ενδεχομένως συμβάλλουν στην εμφάνισή τους, αναφέρει νέα έρευνα.

Ο υψηλός βαθμός γενετικής συσχέτισης μεταξύ διαφορετικών ψυχικών νόσων, υποδεικνύει ότι η τρέχουσα αντίληψη στην οποία οι διαταραχές θεωρούνται διαφορετικές μπορεί να μην ισχύει.

Ο Benjamin Neale, του Broad Institute of MIT και του Harvard, δήλωσε ότι αν μπορέσουμε να ανακαλύψουμε γενετικές επιδράσεις και τάσεις αλληλοεπικάλυψης μεταξύ διαταραχών θα μπορούσαμε ίσως να κατανοήσουμε καλύτερα τις ρίζες των παθήσεων και δυνητικά να εντοπιστούν μηχανισμοί κατάλληλοι για εξατομικευμένες θεραπείες.

Τα ευρήματα προήλθαν από συνεργασία 600 ερευνητικών ινστιτούτων παγκοσμίως. Αφορούν 785.000 υγιείς και 265.000 ασθενείς με ψυχικές ή νευρολογικές διαταραχές.

Η νέα έρευνα ανακάλυψε ότι ψυχικές διαταραχές μοιράζονται πολλούς από τους υποβόσκοντες γενετικούς παράγοντες.

Μερικές από τις μεγαλύτερες γενετικές αλληλεπικαλύψεις φάνηκαν μεταξύ μείζονος κατάθλιψης, διπολικής διαταραχής, σχιζοφρένειας και ΔΕΠΥ.

Υπήρχε επίσης υψηλού βαθμού αλληλοεπικάλυψη μεταξύ ανορεξίας και ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής.

Σε αντίθεση, νευρολογικές διαταραχές φάνηκαν γενετικά ξεχωριστές η μια από την άλλη και από ψυχικές παθήσεις, με εξαίρεση την ημικρανία, που μοιράζεται ορισμένες γονιδιακές ποικιλομορφίες με την ΔΕΠΥ, την κατάθλιψη και το σύνδρομο Tourette.

Η Verneri Anttila, σημείωσε ότι διαταραχές όπως η κατάθλιψη, η ΔΕΠΥ και η σχιζοφρένεια, εμφανίζονται με διαφορετικούς τρόπους, αλλά παρόλα αυτά εξηγεί ότι μπορούν να μοιράζονται ορισμένους βαθύτερους μηχανισμούς στη ρίζα τους.

Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό Science.

 

Πηγές: Science.