Τέσσερις σταθμούς στα 100 χρόνια λειτουργίας του υπουργείου Υγείας, εντοπίζει ο Ανδρέας Ξανθός.

Ο πρώτος, είναι η ίδρυσή του, το 1917, από την τότε κυβέρνηση Ελευθέριου Βενιζέλου. Ο δεύτερος, είναι το 1978 και το αποτυχημένο εγχείρημα μεταρρύθμισης από τον Σπύρο Δοξιάδη. Ο τρίτος, είναι το 1983 και η ίδρυση του ΕΣΥ και ο τέταρτος, η σημερινή πολιτική ηγεσία, με τις ΤΟΜΥ και τη μεταρρύθμιση στην πρωτοβάθμια φροντίδα Υγείας.

Αυτά αναφέρθηκαν το βράδυ της Τετάρτης, στην εορταστική εκδήλωση για τα 100 χρόνια του υπουργείου Υγείας και, δυστυχώς, δεν ήταν παρών κανένας ο οποίος θα μπορούσε να τα αντικρούσει. Και αυτό, διότι στην εκδήλωση δεν εκπροσωπήθηκε κανένα από τα άλλα κόμματα...

Παραβρέθηκαν, πάντως, η πρώην υπουργός Υγείας Μαριέττα Γιαννάκου, η πρώην υφυπουργός Υγείας Κατερίνα Παπακώστα και ο πρώην υφυπουργός επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ Μανώλης Σκουλάκης. Χαιρετισμό απέστειλε από τις Βρυξέλλες ο πρώην υπουργός Δημήτρης Αβραμόπουλος.

“Οφείλω να αναφέρω ότι στην εκδήλωση καλέστηκαν όλοι οι διατελέσαντες υπουργοί, αναπληρωτές υπουργοί και υφυπουργοί Υγείας της τελευταίας 30ετίας”, έσπευσε να διευκρινίσει ο νυν υπουργός.

Στηλίτευσε, μάλιστα, τη στάση της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, καθώς – όπως είπε – είχε κληθεί ως ομιλητής ο Παρασκευάς Αυγερινός που ήταν ο υπουργός που εισηγήθηκε το νόμο 1397/1983 για την ίδρυση του ΕΣΥ, μία “κορυφαία μεταρρύθμιση της μεταπολίτευσης”, όπως ανέφερε.

Σύμφωνα με τον κ. Ξανθό, “...με μια ακατανόητη πολιτική απόφαση της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, αποτράπηκε και η παρέμβαση του κ. Αυγερινού και η παρουσία των άλλων προσκεκλημένων στελεχών αυτού του πολιτικού φορέα”...

Η αναιτιολόγητη αποχή – σημείωσε – από μια εκδήλωση ιστορικής και θεσμικής μνήμης, πραγματικά υπονομεύει κάθε προσπάθεια αναζήτησης συναινέσεων στον πολύ ζωτικό για την κοινωνία χώρο της Υγείας.

Περιθάλψεως

Το υπουργείο Υγείας ιδρύθηκε το 1917, ως “υπουργείο Περιθάλψεως”. Η κοινωνική ανάγκη της εποχής ήταν η ασφαλής περίθαλψη των ανθρώπων μετά τις πληγές του 1ου Παγκοσμίου Πολέμου, η φροντίδα των τραυματιών, των συμμαχικών στρατευμάτων και των προσφυγικών πληθυσμών που αυξάνονταν.

Ο υπουργός Υγείας αναφέρθηκε στον αείμνηστο Σπύρο Δοξιάδη, ο οποίος στο βιβλίο του “Ένας γιατρός σκέπτεται”, αναφέρει:

“Οι μεγαλύτεροι εχθροί για την υγεία δεν είναι τα μικρόβια, οι ιοί και ο καρκίνος, αλλά η φτώχεια, η άγνοια και η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο”.

Χαρακτηρίζοντάς τον “συντηρητικό”, ο κ. Ξανθός παραδέχτηκε πως ο Δοξιάδης είχε τη γνώση των κοινωνικών προσδιοριστών της ασθένειας και της υγείας. Είχε συνείδηση των ορίων της σύγχρονης Ιατρικής και είχε την διορατικότητα και την τόλμη να προετοιμάσει από το 1978 ένα πολύ προοδευτικό για την εποχή του σχέδιο νόμου.

Ένα νομοσχέδιο που δεν είχε καμιά τύχη, διότι συνάντησε πολλαπλές αντιδράσεις εκτός αλλά και εντός της κυβέρνησης Κωνσταντίνου Καραμανλή.

Προετοίμασε, ωστόσο, το έδαφος για τον ιδρυτικό νόμο του ΕΣΥ λίγα χρόνια μετά και για την υλοποίηση αυτής της πολύ μεγάλης τομής στο σύστημα Υγείας και στο κοινωνικό κράτος της χώρας.

Πρωτοβάθμια

Αναφερόμενος στην παρέμβαση της σημερινής κυβέρνησης στην πρωτοβάθμια φροντίδα, ο Ανδρέας Ξανθός επεσήμανε πως αυτό που αλλάζει είναι η φιλοσοφία του συστήματος Υγείας.

Από ένα νοσοκομειοκεντρικό σύστημα, με έμφαση στην περίθαλψη, επιχειρείται η αναδιοργάνωσή του, με επίκεντρο την πρωτοβάθμια φροντίδα και με έμφαση στην πρόληψη, στην αγωγή Υγείας:

“Μόνον έτσι μπορεί να διασφαλιστεί η καθολική και ισότιμη κάλυψη του πληθυσμού, η ποιότητα στην υγειονομική φροντίδα, ο ανθρωποκεντρικός χαρακτήρας του συστήματος Υγείας και η βιωσιμότητα της δημόσιας περίθαλψης”, ανέφερε ο υπουργός.

Μιλώντας στην εκδήλωση, ο αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης Γιάννης Δραγασάκης επεσήμανε πως το σύστημα είναι ζωντανό, χάρη στις επίπονες προσπάθειες, των στελεχών της δημόσιας διοίκησης, αλλά και χάρη στην άοκνη προσφορά των εργαζομένων στο ΕΣΥ.

Μία προσφορά που – όπως είπε – φτάνει ακόμα και στα όρια της αυταπάρνησης και της αυτοθυσίας.

Δημ.Κ.