Ανησυχία προκαλούν τα σχόλια γιατρών σε νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης για τα μέτρα θεραπείας ατόμων που απαλλάσσονται από την ποινή λόγω ψυχικής ή διανοητικής διαταραχής”.

Σχολιάζοντας ένα προσχέδιο νόμου, του οποίου η δημόσια διαβούλευση είχε ολοκληρωθεί τον περασμένο Φεβρουάριο, το Ενωτικό Κίνημα για την Ανατροπή εκφράζει μία σειρά από σοβαρές ενστάσεις.

Καταγγέλλει πως θεσμοθετείται ένα νέου τύπου δικαστικό ψυχιατρείο. Οι ψυχίατροι παίζουν βαρύνοντα ρόλο στη διάρκεια της θεραπείας, αλλά είναι πρακτικά υποχρεωμένοι να γνωματεύσουν για την “επικινδυνότητα” των ασθενών, η οποία δεν τεκμηριώνεται σε καμία περίπτωση από επιστημονικά δεδομένα.

Υπάρχει ειδική μνεία για “υποχρεωτική θεραπεία στην κοινότητα”, στην οποία θα χρησιμοποιούνται τα αντιψυχωτικά παρατεταμένης αποδέσμευσης, τα οποία κοστίζουν έως και 20 φορές περισσότερο από τα συμβατικά.

Τα ψυχιατρικά νοσοκομεία καλούνται να δουλέψουν με όρους φυλακής, διαθέτοντας “ειδικά εξοπλισμένα” τμήματα, στα οποία ο χρόνος νοσηλείας θα προσμετράται ως χρόνος φυλάκισης...

Το προεδρείο του Ενωτικού Κινήματος κάνει λόγο για καταστροφική πολιτική της κυβέρνησης προς τις κατώτερες τάξεις:

“Μέσα από προσχηματικές διακηρύξεις για 'μεταρρύθμιση' και 'αποσυμφόρηση των ψυχιατρείων', γίνονται σύννομες κάποιες από τις πιο απαράδεκτες πρακτικές που εφαρμόζονται ως σήμερα στις ψυχιατρικές κλινικές (καταστολή, περιορισμοί, πολυφαρμακία).

Η πρωτοβάθμια περίθαλψη διαφαίνεται να αφήνεται πρακτικά πλήρως στα χέρια των διαφόρων ΜΚΟ, αφού είναι οι μόνες που θα μπορούσαν στην παρούσα κατάσταση να προσφέρουν, ακόμα και στα χαρτιά, αυτά που ευαγγελίζεται ως 'αποκατάσταση' το νομοσχέδιο.

Δημιουργείται μια ομάδα ασθενών που θα είναι και με τη βούλα δακτυλοδεικτούμενοι, χωρίς καμία προοπτική πραγματικής ένταξης σε θεραπευτική διαδικασία. Και βέβαια για άλλη μια φορά τα ασφαλιστικά ταμεία καλούνται να σηκώσουν το βάρος μιας σαφώς μονόπλευρης πολιτικής, κατασταλτικής και βαθιά νεοφιλελεύθερης στην ουσία της”.

Περιστατικά

Σύμφωνα με τους γιατρούς, όλα αυτά συμβαίνουν ενώ παρατηρείται στη χώρα μας η εξής εικόνα:

  • Τα δημόσια ψυχιατρικά νοσοκομεία πασχίζουν να παρέχουν αξιοπρεπείς υπηρεσίες στον τεράστιο όγκο περιστατικών που εξυπηρετούν, με το 65% των νοσηλειών να είναι ακούσιες.
  • Οι ιδιωτικές ψυχιατρικές κλινικές συνεχίζουν να θησαυρίζουν από τις παρατάσεις των ακούσιων νοσηλειών σε ιδιωτικά πλαίσια.
  • Τα λιγότερα από δέκα (και μάλιστα υποστελεχωμένα) κέντρα ψυχικής υγείας καλύπτουν υγειονομικά όλο το Λεκανοπέδιο Αττικής, την ώρα που απαιτούνται τουλάχιστον 50 για την πραγματική κάλυψη των αναγκών.
  • Οι διάφορες ΜΚΟ του χώρου της ψυχικής υγείας βγάζουν κέρδη παρέχοντας κάποιες από τις υπηρεσίες που θα έπρεπε να παρέχει καθολικά το δημόσιο.

Δημ.Κ.