Ιδιοκτήτης χασάπικου, επιχειρηματίας που ελέγχει εταιρεία courier με έδρα σε νησί,  εστιάτορες…. είναι μερικοί από αυτούς που ελέγχουν τα μικροβιολογικά εργαστήρια της χώρας. Πυρηνικός ιατρός με τον οποίο και συνομιλήσαμε, ο οποίος διατηρεί και Πανεπιστημιακή ιδιότητα, ενώ κατέχει και θεσμικό ρόλο σε Σύνδεσμo, μας αποκάλυψε τα παραπάνω, τονίζοντας ότι το 25% των εργαστηρίων που σήμερα λειτουργούν στην Ελλάδα ελέγχεται από μη επιστήμονες!.

Σύμφωνα με τον ίδιο, όλα ξεκίνησαν το 2011 όταν άρθηκε ο περιορισμός τα εργαστήρια να τα έχουν κατά 51% ιατροί. Όπως μας ανέφερε, «σημαντικό ποσοστό εργαστηρίων τα έχουν άσχετοι με τον χώρο, οι οποίοι νοικιάζουν μια άδεια μικροβιολόγου, π.χ για 250 ευρώ και χωρίς να δουλεύει εκεί ο Μικροβιολόγος δίνουν αποτελέσματα. Αν δουλεύει εκεί για 6ημερο και δίνει και την άδεια, δίνουν 1.000 ευρώ περίπου (μισθό). Οι εμπορικές πρακτικές που εφαρμόζουν… οι κατέχοντες το χρήμα είναι κατάπτυστες και ουδεμία σχέση έχουν με την  ιατρική δεοντολογία». 

Και συνεχίζει: Παρατηρείται,  εργαστήρια  να έχουν ένα μικροβιολόγο να υπογράφει πολλές απαντήσεις καθημερινά. Πρακτικά είναι αδύνατον να ελέγξεις πάνω από 50 απαντήσεις σε 1 ημέρα, να ζητήσεις επαναλήψεις,  να δεις μικροσκόπιο κλπ. Και στο ερώτημα του ποιοι τα βλέπουν, απαντά: Χαμηλόμισθοι υπάλληλοι που τελειώνουν κάποια ΙΕΚ ή σχολές χαμηλού επιπέδου και δεν έχουν πολλές γνώσεις.

Η κατάσταση, κατά τον ίδιο, έχει ξεφύγει και κανείς δεν έχει να απαντήσει τίποτα στην αγωνία του ασθενούς... ‘’Την αγωνία του ασθενούς’’, όπως μας είπε, ‘’την κατανόησα όταν έγινα ιατρός. Από τα αποτελέσματά μου εξαρτάται αν θα γίνει σωστή διάγνωση, αν θα πάρει θεραπεία ή όχι, αν θα υποφέρει ή όχι…’’ 

Την ίδια στιγμή, σημειώνει, οι άσχετοι, που δραστηριοποιούνται στον χώρο έχουν την εντύπωση ότι οι αναλυτές είναι αυτόματοι και πατώντας ένα κουμπί παίρνεις αποτελέσματα…. Προφανώς δεν είναι έτσι.. οι αναλυτές θέλουν καλιμπράρισμα, controls, συνεχή ποιοτικό έλεγχο (εξωτερικό και εσωτερικό), συντήρηση κλπ, αλλιώς βγάζουν εντελώς λανθασμένα αποτελέσματα. …Για να γίνει κατανοητό, πρέπει συνεχώς να ορίζεις ποιο «σήμα» αντιστοιχεί σε ποια «τιμή»,  γιατί τα αντιδραστήρια αλλοιώνονται (πχ οξειδώνονται, επιμολύνονται κλπ), υπάρχουν γραμμικές περιοχές σήματος μέσα στις οποίες μπορείς να μετρήσεις ποσοτικά και αν βγαίνεις εκτός αυτών πρέπει πχ να αραιώσεις το δείγμα κλπ.