Τετάρτη, 26 Δεκεμβρίου 2012, 00:37
Άνδρας, 16 χρονών, 63 κιλά, 175 ύψος

Ιστορικό

Δεν είχα κανένα πρόβλημα μικρή πριν πεθάνει ο παππούσ μου.Από τοτε,δηλαδή στα 5 μου απέκτησα φανταστικό φίλο που σε συνδιασμό με την φαντασία μου με έκαναν πιο χαρούμενη.Έκανα εύκολα φίλουσ αλλά πάντα προτιμούσα να μένω μονοι με τουσ φανταστικούσ.Αυτό άλλαξε στην τετάρτη δημοτικου που γνώρισα τον κολλητό μου με τον οποίο γίναμε αχόριστοι.Όμωσ πέθανε όταν πήγα στην έκτη.Από τότε η φαντασία μου έχει γίνει ανεξέλενγκτησε σημείο να φαντάζομαι ξωτικά και δράκουσ κάθε στιγμή.Και οι φανταστικοί μου φίλοι έγιναν 3 πλέον.Με φοβίζουν ακόμα και οι εκθέσεισ που πρέπει να μιλήσω για τον κόσμο διότι,αν και έχω καλό λόγο,δεν μπορώ να πω ότι στο δικό μου κόσμο παλεύω με πειρατέσ και πετάω πάνω σε δράκουσ.

Ερώτηση

Είναι φυσιολογική η τόσο μεγάλη φαντασία που έχω σε ηλικία 16 ετών?Και οι φανταστικοι φίλοι που πληθαίνουν με τα χρόνια?Τι γίνεται με αυτούσ?Φταίει και γι αυτό η φαντασία μου?