Δευτέρα, 08 Νοεμβρίου 2010, 20:12
Άνδρας, 20 χρονών, 59 κιλά, 155 ύψος

Ιστορικό

3,5 χρόνια με το φίλο μου-πολύ ερωτευμένοι.Πριν 6 μήνες ”παίχτηκε” παρεξήγηση με γνωστή του,χωρίς καν να ανταλλάξουμε κουβέντες.Επιχείρησα να μιλήσουμε για να λυθεί η παρεξήγηση,αυτή όμως με ”έγραψε” και συνέχισε να μιλάει όπως πριν με το φίλο μου.Εμένα όμως με αγνοούσε επιδεικτικά,έκανε πως δεν υπάρχω.Οπότε αποφάσισα να την ”γράψω” κι εγώ.Ο φίλος μου λέει πως δεν μπορεί να ξεκόψει εντελώς επαφή μαζί της,μιας και είναι σε κοινή παρέα και ότι η παρεξήγηση αφορά εμένα κι αυτήν.Οποιοσδήποτε καβγάς έχει υπάρξει στη σχέση μου από τότε,ήταν εξαιτίας της.Προσπάθησα να τον αναγκάσω να σταματήσει να μιλάει μαζί της,αλλά είναι υποτιμητικό μιας και δεν μπορώ να αναγκάσω έναν ενήλικα να κάνει ότι θέλω.

Ερώτηση

Κάθε φορά ορκίζομαι στον εαυτό μου πως δεν θα με ξαναενοχλήσει το γεγονός αυτό,αλλά κάθε φορά ”μου γυρίζουν τα λαμπάκια” (και τα έντερα).Αυτό μου με εκνευρίζει είναι πως τόσο καιρό,έχω τσακωθεί πάμπολλες φορές για τ μούτρα της και έχω στεναχωρηθεί πάρα πολύ για ένα άτομο που δεν αξίζει,ενώ αυτή συνεχίζει όμορφα τη ζωούλα της.Πώς μπορώ να καταφέρω τον εαυτό μου να μην ”τρελλαίνομαι” κάθε φορά που τη βλέπω ή ακούω κάτι για αυτήν?Γιατί αυτή να είναι η cool ,ενώ γω να φαίνομαι η υστερική με εμμονές?