Τρίτη, 21 Δεκεμβρίου 2010, 13:14
Γυναίκα, 28 χρονών, 75 κιλά, 172 ύψος

Ιστορικό

Χαιρεται. Πριν 11 χρονια εχασα απο καρδιακο επεισωδιο τον πατερα μου. Απο τοτε ολη μου η ζωη αλλαξε απο την μια μερα στην αλλη. Κληθηκα να μεγαλωσω αποτομα και απο τοτε εβλεπα οι μασκες να πεφτουν η μια μετα την αλλη. 19χρονων πηγα φανταρος. Καθε αντρας που υπηρετησε καταλαβαινει οτι η μερα της ορκομωσιας ειναι η πιο σημαντικη. Εκεινη την μερα ημουν μονος. Μονος μεχρι να απολυθω. Η μητερα μου εν ζωη. Ηθελα ενα στηριγμα αλλα δεν το εβρισκα πουθενα. Πριν 2χρονια ειχα ενα εργατικο ατυχημα που γλυτωσα απο θαυμα και κανεις απο τους ”φιλους” μου δεν ηρθε να με δει. Με πειραξε απιστευτα και αφου τους μιλησα για τελευταια φορα, τους διεγραψα. Προπερσυ κηδεψαμε τον παππου, πατερα του πατερα μου.

Ερώτηση

Δεν παω στα μνηματα εδω και εναμισυ χρονο. Οταν βλεπω ο παππους 91 και διπλα ο πατερας μου 52, με πιανει οργη. Ειμαι πιο μονος απο ποτε. Σε καθε γιορτες, θελω να φυγω μακρια να μην βλεπω ανθρωπο, να εξαφανηστω απο προσωπου γης! Πως μπορω να τα αλλαξω ολα αυτα? Να πατησω τον διακοπτη και να σβησουν?