Δευτέρα, 03 Ιανουαρίου 2011, 02:03Άνδρας, 27 χρονών, 62 κιλά, 163 ύψος
Ιστορικό
Έχασα τη μαμά μου τον Ιούλιο μέσα σε τρεις μήνες από τη στιγμή που το μάθαμε από καρκίνο. Ήταν ξαφνικό και πολύ οδηνηρό καθότι ήταν για μένα όχι μόνο μαμά αλλά και η καλυτερή μου φίλη, το άλλο μου μισό. Είχαμε μια ιδιαίτερη σχέση, καταλάβαινε απόλυτα η μια την άλλη και ποτέ δεν τσακωνόμασταν. Θα παντρευόμουν και κάναμε μαζί όνειρα για το γάμο και τη νεά ζωή. Ήταν καταπληκτικός άνθρωπος και όλοι τη λάτρευαν.
Ερώτηση
Φοβάμαι να κάνω όνειρα για το μέλλον καθώς νιώθω πως ότι καλό θα χαλάει. Έχω πάθει φόβο ότι θα αρρωστήσω κι εγώ και τα άτομα που αγαπώ. Κάνω άσχημες σκέψεις, δεν κοιμάμαι καλά και βλέπω άσχημα όνειρα. Κάθε φορά που πάω να χαρώ νιώθω την απώλεια. Πως μπορώ να απαλλαγώ από τις άσχημες σκέψεις και το φόβο και πως μπορώ να ξεπεράσω το θάνατο της μαμάς μου? Πάω γυμναστήριο αλλά μόλις γυρίσω σπίτι παθαίνω πάλι το ίδιο. Τι πρέπει να κάνω?
Δευτέρα, 03 Ιανουαρίου 2011, 02:03
Καλησπέρα σας. Τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια για την απώλεια της μητέρας σας. Τέτοιες στιγμές, ο γραπτός λόγος δείχνει φτωχός, και η πρότασή μου θα ήταν να επισκεφθείτε αν θέλετε έναν ψυχολόγο, έστω για σύντομο χρονικό διάστημα. Θα σας βοηθήσει σίγουρα στον φόβο και το άγχος που δημιουργείται, όταν συνειδητοποιούμε, με την απώλεια ενός τόσο κοντινού μας ανθρώπου, ότι και ο εαυτός μας είναι “φθαρτός“. Είναι σημαντικό να κατανοήσετε το άγχος και τον φόβο που σας “δημιουργήθηκαν“, την θλίψη, πιθανά και τον θυμό που νιώθουμε όταν μας συμβαίνει κάτι τόσο δυνατό, και λέμε “γιατί να συμβεί σε εμένα“. Το άγχος επηρεάζει τον τρόπο σκέψης του μυαλού μας, γι αυτό και συχνά έρχονται σκέψεις αρνητικές όπως ότι μπορεί να μας συμβεί το ίδιο. Το γυμναστήριο που αναφέρετε δείχνει ότι “παλεύετε“ και καλά κάνετε και το συνεχίζετε. Δεν μπορεί όμως να επιδράσει με την ίδια βαρύτητα, όπως η ανάλυση του άγχους και των αιτιών του. Στα όνειρά κάθε ανθρώπου, εκδηλώνονται “θέματα“ που μας απασχολούν, είτε έχουμε συνείδηση αυτών, είτε όχι. Συνεπώς, με την αντιμετώπιση του άγχους, θα σταματήσουν και τα άσχημα όνειρα. Σε περίπτωση που νιώθετε ότι επηρεάζεται η λειτουργικότητά σας, και η απόλαυση ακόμα και μικρών πραγμάτων, προχωρείστε και να είστε βέβαιη ότι όλα θα πάνε καλά. Πρέπει σιγά σιγά να αρχίσετε να “ζείτε“ πραγματικά, και το πένθος σιγά σιγά, να αρχίσει να μειώνεται.