Κυριακή, 06 Φεβρουαρίου 2011, 21:29Άνδρας, 17 χρονών, 45 κιλά, 165 ύψος
Ιστορικό
πριν περιπου εναν μηνα εφυγα απο μια μακροχρονια σχεση 2 ετων...!αν και ειμαι νεαρη σε ηλικια πιστευω πως αυτον τον ανθρωπο τον αγαπησα πραγματικα..μου εχει προσφερει πολυ πονο αλλα ακομα και μετα απο ολα αυτα ειμαι δεμενη μαζι του..!θεωρω πως διανειω μια ηπιας μορφης καταθληψη.. επειδη εχει τυχει να σκεφτω ακομη και την αυτοκτονια..οταν περυτριγυριζομαι απο ανθρωπους νιωθω καλα ενω οταν ειμαι μονη συνεχεια κλαιω και εχω ”αναγκασει”τον εαυτο μου να περιμενει πανω απο ενα κινητο...νομιζω οτι δεν θα τον ξεπερασω ποτε...!
Ερώτηση
το ερωτημα μου ειναι.. :ειναι σοβαρο αυτο που εχω..?πρεπει να επισκεφτω ψυχολογο? εχετε ξανασυναντησει τετοια περιστατικα η ειμαι η μονη?νιωθω οτι κανεις δεν με καταλαβαινει..!!!πως μπορω να ”κανω” τον εαυτο μου πιο ”σκληρο” και ”πειθαρχημενο”?
Κυριακή, 06 Φεβρουαρίου 2011, 21:29
καλησπέρα σας. Βεβαίως ένας ειδικός όχι βοηθάει πολύ συχνά ανθρώπους που νιώθουν όπως εσείς τώρα, και να είστε βέβαιη,ότι θα βοηθήσει και εσάς, . Θα ήθελα όμως να προχωρήσετε άμεσα σε προσωπική επαφή με έναν ειδικό, καθώς με τις γνώσεις του πρέπει αρχικά να σας βοηθήσει να “διώξετε“ τις σκέψεις σχετικά με το να βλάψετε τον εαυτό σας. Η συναισθηματική σας διάθεση θα βελτιωθεί επίσης σε σύντομο χρονικό διάστημα. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό ότι θα νιώσετε σίγουρα ότι αυτός/ή σας “καταλαβαίνει“, και κατανοώντας το πραγματικό ενδιαφέρον του για εσάς, και για την άμεση βελτίωση σας, θα νιώσετε εμπιστοσύνη απέναντί του. Είμαι βέβαιος ότι με αυτό τον τρόπο αντιμετώπισης θα πάνε όλα καλά. Μην κατακρίνετε τον εαυτό σας όμως, μην τον κρίνετε ως “μη σκληρό“. Οι σκέψεις αυτές προκύπτουν από την αρνητική συναισθηματική διάθεση, και θα φύγουν στην διαδικασία με τον ειδικό. Αν νιώθετε άνετα, συζητείστε το και με τους γονείς σας για την διάθεσή σας.