Τρίτη, 15 Φεβρουαρίου 2011, 15:37Άνδρας, 50 χρονών, 64 κιλά, 168 ύψος
Ιστορικό
Ο σύντροφός μου έχει ένα 11χρονο κοριτσάκι ... ο χωρισμός του από τη μητέρα του παιδιού δεν ήταν και τόσο ήπιος, και ακόμα έχει απωθημένα απέναντί της, γιατί θεωρεί ότι του κατέστρεψε την εικόνα της ιδανικής οικογένειας.. Το παιδί όμως, τις μέρες που μένει σπίτι του θέλει να κοιμάται μαζί του... αυτό το θεωρούσα φυσικό πριν τρία χρόνια, που ήταν μικρότερη, και βρισκόμασταν στην αρχή της σχέσης μας αλλά τον τελευταίο καιρό γίνεται καθημερινό φαινόμενο...
Ερώτηση
Ο σύντροφός μου το βρίσκει φυσιολογικό να κοίμάται με την 11χρονη κόρη του, ισχυριζόμενος ότι τώρα εκμεταλλεύεται το γεγονός ότι τον θέλει και λέγοντας ότι όταν μεγαλώσει λίγο ακόμα θα τον έχει στο φτύσιμο και δεν θα θέλει να τον βλέπει και ότι απολαμβάνει που τώρα χαίρεται να κοιμάται μαζί του... Ομως, πόσο καλό είναι αυτό για το ίδιο τοπαιδί??? Να σημειώσω ότι η δική μου σχέση με το παιδί είναι πάρα πολύ καλή...
Τρίτη, 15 Φεβρουαρίου 2011, 15:37
Καλησπέρα σας. Πιθανά έχετε δίκιο σε όσα παρατηρείτε και μπράβο σας για το ενδιαφέρον σας. Το ερώτημα που τίθεται όμως, είναι, μπορείτε να προτρέψετε τον πατέρα να επισκεφθείτε με το παιδί έναν παιδοψυχολόγο? Επειδή ο ειδικός πρέπει να μάθει περισσότερα, είανι η πιο σωστή κίνηση. (Επισήμανση.Το παραπάνω κείμενο αποσκοπεί στο να παρέχει γενική ενημέρωση στον αναγνώστη. Σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να υποκαταστήσει την διάγνωση ή την συμβουλή του ειδικού η οποία ολοκληρωμένα γίνεται μόνο σε προσωπική επαφή με το άτομο, με λήψη πλήρους ιστορικού, καθώς κάθε άνθρωπος αποτελεί, οργανικά και ψυχικά, μία διαφορετική και ξεχωριστή οντότητα. Ο αναγνώστης δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να αναβάλλει να ρωτήσει την γνώμη ψυχολόγου ή ιατρού εξαιτίας κάποιου κειμένου που διάβασε, καθώς ο γραπτός λόγος δεν μπορεί να αντικαταστήσει την προσωπική επαφή με τον ειδικό. Για περισσότερα, παρακαλώ διαβάστε τους όρους χρήσης του iatronet.gr)