Πέμπτη, 10 Μαρτίου 2011, 07:42
Άνδρας, 34 χρονών, 63 κιλά, 162 ύψος

Ιστορικό

Εχασα την γλυκιά μου μανούλα με την οποία είχα μια σχέση απερίγραπτη. Χτύπαγε και πονούσα εγώ. Δεν μπορώ να σας το περιγράψω. Δεν την ήθελα δίπλα μου για να με βοηθάει ή στο θέμα της γέννας με τα παιδια (δίδυμη κύηση) απλώς να την έχω δίπλα μου. Ο μπαμπάς μου έχει πάθει εγκεφαλικό από το 2006 και θέλει και αυτός φροντίδα. Η αδερφή μου είναι μεγαλύτερη, διαζευγμένη και η μεγαλύτερη στην ουσία είμαι εγώ που τους φροντίζω όλους. Η αδερφή μου πελαγώνει. Δεν θα πει όχι αλλά δεν παίρνει πρωτοβουλίες. Η θεία μου (χήρα) αδερφή της μάνας μου την έχω έννοια και αυτή ήταν αυτοκόλλητη της μανούλας μου. Ο αντρούλης μου με στηρίζει αλλά νιώθω ότι δεν μπορώ να το ξεπεράσω. Νιώθω τόσο κουρασμένη.....

Ερώτηση

Είμαι έγκυος στον 7ο μήνα και πριν 10 μέρες έχασα την μανούλα μου που λάτρευα τόσο πολύ. Ακόμα δεν έχω ξεσπάσει πέρα του ότι κλαίω κάθε μέρα. Τον Ιανουάριο εγχειρίστηκε η καρδούλα μου με όγκο στο κεφάλι και 26 Φεβρουαρίου έφυγε για πάντα όχι όμως από καρκίνο αφού αφαιρέθηκε όλος προφανώς από λάθος αγωγή που της χορηγούσαν οι γιατροί. Ήταν μόνο 63 ετών η καρδούλα μου. Ο άντρας μου με στηρίζει αλλά έχω τόσα στο κεφάλι μου. Νιώθω θα τρελαθώ...