Παρασκευή, 17 Ιουνίου 2011, 17:17
Άνδρας, 17 χρονών, 51 κιλά, 162 ύψος

Ιστορικό

από μικρή δεν καταλάβαινα τους γονείς μου.. είναι μεγάλη σε ηλικία, (πάνω των πενηντα) και πάντα τους δικαιολογούσα γι’αυτό. τώρα όμως μεγάλωσα και εγώ και κατάλαβα πως το πρόβλημα δεν ήταν σε μένα, αλλά στην συνεχή άρνηση των γονέων μου να συνειδητοποιήσουν πως μεγάλωσα, και πως τώρα δεν ζούμε στις εποχές όπου αυτοί μεγάλωσαν. όλα αυτά τα χρόνια έκανα υπομονή, γνωρίζοντας ότι κάποτε θα περάσει. κι όμως, είμαι 17 χρονών, ένα χρόνο πριν την ενηλικίωση μου και αυτό δεν με συγκινεί.. εννοώ πως δεν έχω χαρεί ακόμα αυτά τα χρόνια..είναι καταπιεστικοί και η μητέρα μου με βρίζει για μικροπράγματα άσχετα ότι την βοηθάω συνεχώς στις δουλειές του σπιτιού, περιμένωντας ανταπόκριση στα λογικά ”θέλω” μου

Ερώτηση

τις τελευταίες μέρες έφτασα στο αμήν.κουράστηκα να τους μιλάω ξέρωντας ότι τα λόγια μου δεν τα συμερίζονται. νιώθω ότι καταπιέζεται η προσωπικότητα μου και δεν ξέρω τι να κάνω.! το μόνο που θέλω είναι κατανόηση, εμπιστοσύνη και ελευθερία στα πλαίσια της ηλικίας μου! δεν θέλω να φύγω μόλις κλείσω τα 18.. αν και νομίζω πως έτσι θα γίνει. . σας ζητάω βοήθεια μήπως και υπάρχει κάτι άλλο που μπορώ να κάνω για να μην είναι τόσο καταπιεστικοί, αυστηροί και λίγο ”παλαιών αρχών”..ευχαριστώ.