Τριβές μεταξύ των νοσοκομειακών γιατρών προκαλεί η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας σχετικά με τις μνημονιακές μειώσεις των μισθών.

Η απόφαση δικαιώνει μεν όσους προσέφυγαν κατά των μειώσεων, αλλά περιορίζει σε αυτούς τους ελάχιστους το δικαίωμα διεκδίκησης αναδρομικών από τον Αύγουστο του 2012, όταν εφαρμόστηκαν οι μειώσεις.

Το γεγονός αυτό προκάλεσε εκνευρισμό μεταξύ των νοσοκομειακών γιατρών, οι οποίοι αφήνουν αιχμές κατά των δικαστών ως προς το διαφορετικό κριτήριο στη λήψη αποφάσεων για τους δικούς τους μισθούς.

Την ίδια στιγμή, στο ιατρικό σώμα επικρατεί γκρίνια, με το “Ενωτικό Κίνημα” να αφήνει αιχμές κατά του “Μετώπου”, το οποίο είχε χειριστεί ως ηγεσία της Ομοσπονδίας (ΟΕΝΓΕ) τη διεκδίκηση των αναδρομικών:

“Εγείρονται μία σειρά από σοβαρότατα ερωτηματικά για την διαδικασία προσφυγής που είχε τότε επιλεγεί από το προηγούμενο προεδρείο της ΟΕΝΓΕ”, αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση, στην οποία επισημαίνονται τα εξής:

“Γιατί είχε ειπωθεί τότε (και μάλιστα κατηγορηματικά) πως δεν χρειάζονταν ατομικές προσφυγές των γιατρών στα διοικητικά πρωτοδικεία;

Στην ΕΙΝΑΠ (που είναι η μεγαλύτερη Ένωση η οποία πρακτικά περιλαμβάνει τους μισούς νοσοκομειακούς γιατρούς της χώρας) είχε γίνει πριν την κατάθεση της προσφυγής συγκεκριμένη σχετική συζήτηση όπου ως Ενωτικό Κίνημα για την Ανατροπή επιμέναμε να κατατεθούν προσφυγές και στο ΣτΕ και ατομικές στα διοικητικά πρωτοδικεία το κόστος των οποίων να αναλάμβανε η ΕΙΝΑΠ ώστε να μην επιβαρυνθεί οικονομικά κάθε γιατρός.

Δυστυχώς, όμως, η πλειοψηφία του διοικητικού συμβουλίου είχε αποφασίσει να ακολουθηθεί η 'γραμμή' του τότε προεδρείου της ΟΕΝΓΕ”.

Ποσά

Στην ανακοίνωση γίνεται λόγος για σημαντικά ποσά που εκταμιεύτηκαν για την υπόθεση από την Ένωση νοσοκομειακών γιατρών Αττικής (ΕΙΝΑΠ):

“Είχε κατατεθεί προσφυγή στο ΣτΕ εξ ονόματος μόνο τεσσάρων γιατρών και της ίδιας της ΕΙΝΑΠ ως νομικού προσώπου και άλλες 49 προσφυγές στα πρωτοδικεία της Αθήνας και του Πειραιά, που αντιστοιχούν σε προσφυγές από μόνο οκτώ νοσοκομεία της Αθήνας και του Πειραιά.

Δικαιολογεί η διαδικασία αυτή το υπέρογκο ποσό των 40.000 ευρώ (!) που είχε υποχρεωθεί να καταβάλει η ΕΙΝΑΠ (και με το οποίο οι εκπρόσωποι του Ενωτικού Κινήματος για την Ανατροπή πάλι μόνοι διαφωνούσαμε θεωρώντας το εξωφρενικό ακόμα και αν αφορούσε τα ονόματα 80 γιατρών όπως ξέραμε ως τώρα);

Γιατί κάθε Ένωση είχε τότε υποχρεωθεί να καταβάλει μεγάλο χρηματικό ποσό (από 4.000 ευρώ και πάνω) μόνο και μόνο για μια προσφυγή με ονόματα δύο – τριών γιατρών και της ίδιας της Ένωσης ως νομικού προσώπου στο αντίστοιχο διοικητικό πρωτοδικείο, ενώ τώρα λέγεται πως απαιτούνται ατομικές προσφυγές των γιατρών στο ίδιο αντίστοιχο διοικητικό πρωτοδικείο φυσικά με επιπρόσθετο σοβαρό αντίτιμο”;

Δημ.Κ.