Η Τρίχα Γενικά
Η τρίχα όταν είναι στεγνή έχει ελαστικότητα 20-30%. Όταν είναι βρεγμένη 100% και όταν είναι στον ατμό 300%. Η τρίχα είναι υδρόφιλος και αντέχει στις καιρικές μεταβολές. Μεγαλώνει 10-20 εκατοστά το χρόνο και μια φυσιολογική πτώση των μαλλιών είναι 30-60 τρίχες την ημέρα.

Τρίχες
Υπάρχουν σε όλα τα μέρη του σώματος εκτός από τις παλάμες, τα πέλματα, τη ονυχοφόρο φάλαγγα και ορισμένα μέρη των γεννητικών οργάνων. Τις τρίχες τις χωρίζουμε σε παχιές και χνοώδεις. Ο αριθμός των τριχών του τριχωτού της κεφαλής κατά μέσον όρο για μεν τους ξανθούς είναι 140 χιλιάδες, για μεν τους μελαχρινούς 100 χιλιάδες. Ο ρυθμός αύξησης διαφέρει. Εξαρτάται δε από το είδος των τριχών και την εποχή (το καλοκαίρι οι τρίχες αυξάνονται γρήγορα) και ανάλογα με το σημείο του σώματος που υπάρχουν. Οι τρίχες του τριχωτού της κεφαλής αυξάνονται 1 με 2 εκ. το μήνα, μετά το θάνατό τους εξακολουθούν για λίγο να μεγαλώνουν.

Ανανέωση
Το χνούδι και οι βλεφαρίδες εντός ολίγων μηνών ανανεώνονται.
Το τριχωτό της κεφαλής κάθε 2,5 με 5 χρόνια.
Το μήκος των μαλλιών μπορεί να φτάσει τα 2,5 μέτρα και η διάμετρος μέχρι 0,32 χιλιοστά.

Χροιά
Η χροιά (χρώμα) των τριχών εξαρτάται από τους εξής παράγοντες:
α) από κοκκία χρωστικής που υπάρχουν στη φλοιώδη στιβάδα (της τρίχας)
β) από διάχυτο χροιά του πρωτοπλάσματος των κυττάρων.
γ) από την ύπαρξη αέρος ή όχι μεταξύ των κυττάρων της τρίχας.

Αναλόγως λοιπόν τον συνδυασμό των παραγόντων αυτών δημιουργείται διαφορετική χροιά των τριχών - χροιά: ξανθή, ανοιχτή καστανή, βαθιά καστανή, μαύρη, κόκκινη, λεύκή.

Το νευρικό σύστημα παίζει σπουδαίο ρόλο στη διαμόρφωση της χροιάς των τριχών, κυρίως το φυτικό νευρικό σύστημα (λεύκανση των τριχών από έντονη συγκίνηση), όπως λέγεται ότι συνέβη μέσα σε μια νύχτα στη Μαρία Αντουανέτα όταν της ανακοίνωσαν τη θανατική της καταδίκη. Αναλόγως της μορφής του τριχώματος, διαιρούμε τους ανθρώπους σε:
1. ουλότριχας (σγουρή τρίχα, μαύρη φυλή)
2. κυματότριχας (σπαστή τρίχα, λευκή φυλή)
3. λειότριχας (ίσια τρίχα, πολύ ξανθή φυλή)

Το τρίχωμα χρησίμευε στους ανθρώπους και χρησιμεύει στα ζώα για την προφύλαξή τους από τις εξωτερικές μεταβολές του καιρού, κυρίως το κρύο. Με τη χρησιμοποίηση των ενδυμάτων, έχασε τη σκοπιμότητα αυτή και βαθμιαίως ατρόφησε ή έγινε χνούδι. Σε ορισμένα μέρη εξακολουθεί να υπάρχει και σε άλλα αναπτύσσεται μετά την εφηβεία, διότι στη διαμόρφωση του τελικού τριχώματος παίζουν ρόλο και οι ενδοκρινείς αδένες (γεννητικές ορμόνες). Έτσι, αναπτύσσονται τα γένια, το τρίχωμα του κορμιού στους άνδρες, το τρίχωμα του εφηβαίου και των μασχαλών και στα δύο φύλλα. Εκτός από τις γεννητικές ορμόνες και άλλες ορμόνες επιδρούν επί του τριχώματος, όπως η κορτιζόνη, που προκαλεί υπερτρίχωση, καθώς και η λήψη διαφόρων ορμονών για να μπορέσει η γυναίκα να τεκνοποιήσει. Επίσης και κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, η λήψη των ορμονών για να μην αποβάλλει το έμβρυο. Αυτές οι καταστάσεις μπορούν να επιφέρουν δασυτριχισμό.

Ριζική Αποτρίχωση
Η αισθητικός που εφαρμόζει την ηλεκτρική αποτρίχωση πρέπει εξ αρχής να καταλάβει ότι αναλαμβάνει μια σοβαρή και υπεύθυνη προσπάθεια που απαιτεί όχι μόνο ορισμένες βασικές γνώσεις, αλλά και ιδιαίτερη δεξιοτεχνία καθώς και λεπτότητα χειρισμών. Κατ' αρχήν θα πρέπει να εξηγήσει στη πελάτισσά της ότι λίγες ή πολλές περιττές τρίχες που την απασχολούν δεν πρέπει κατ' ανάγκη να οφείλονται σε ορμονική ή άλλη οργανική ανωμαλία, αλλά μπορεί να είναι ιδιοσυστατικής αιτιολογίας, δηλαδή, να οφείλεται σε μια κληρονομική ή άλλη προδιάθεση και ότι η ύπαρξη περιττών τριχών ή η αφαίρεσή τους δεν πρόκειται να τους δημιουργήσει άλλο πρόβλημα στον οργανισμό.
Το πρόβλημα της αυξημένης τριχοφυΐας, από τη στιγμή που θα εμφανιστεί, θα είναι καθαρά θέμα αισθητικής εμφανίσεως. Βέβαια, αν υπάρχει κάποια ορμονική ανωμαλία πρέπει οπωσδήποτε να αντιμετωπιστεί η αιτία συγχρόνως με την αγωγή, για να καταπολεμήσει τα αίτια που προκαλούν την αυξημένη τριχοφυΐα η αισθητικός θα καταπολεμήσει το σύμπτωμα (τριχοφυΐα) με τις φροντίδες της.

Αποτρίχωση του σώματος και τρόποι
Αποτρίχωση ή αποψίλωση ονομάζεται η τεχνική με την οποία αφαιρούνται οι τρίχες είτε τοπικές είτε γενικότερα. Οι γνωστοί μέθοδοι είναι οι εξής:
1. διάφορες κρέμες ντεπιλατούρ (αποτριχωτικές)
2. ελαφρόπετρα
3. ξύρισμα
4. κρύο κερί
5. ζεστό κερί
6. χαλάουα
7. ζεστή χαλάουα
8. μέλι
9. αιθέρια έλαια
10. ηλεκτρική ή ριζική αποτρίχωση
11. διάφορα αποχρωστικά της τρίχας που δεν αφαιρούν την τρίχα απλά την αποχρωματίζουν.

Οι παραπάνω μέθοδοι είναι ή μικρής διάρκειας ή μεγάλης χρονικής διάρκειας.