Σε κάθε ανθρώπινο κύτταρο αντιστοιχούν δέκα μικροσκοπικοί οργανισμοί. Το 99% μας είναι ακόμα άγνωστο, ωστόσο η συνεισφορά τους στη διατήρηση της υγείας του σώματός μας είναι πoλύ σημαντική και σε μερικές περιπτώσεις αναντικατάστατη.

Όμως ποιοι είναι αυτοί οι οργανισμοί;

Σε κάθε τετραγωνικό εκατοστό του δέρματός μας υπάρχουν 40 περίπου σμηγματογόνοι αδένες. Το έκκριμά τους διατηρεί το δέρμα μας απαλό. Όμως οι αδένες αυτοί θα εργάζονταν ανεξέλεγκτα εάν ένας μικροοργανισμός ονόματι Propionibacterium acnes, κάτοικος των παραπάνω αδένων, δεν δρούσε ρυθμιστικά, ώστε η λειτουργία τους να παρέμενε ισορροπημένη.

Η απουσία του θα χειροτέρευε τα εξανθήματα της ακμής.

Περίπου 70 αμοιβάδες ονόματι Entamoeba Gingivalis κατοικούν στη στοματική κοιλότητα. Η υπηρεσία τους είναι πολύτιμη! Κάθε μικροοργανισμός που εισέρχεται στη στοματική κοιλότητα δέχεται την επίθεσή τους με μια ταχύτητα 2,5 cm/sec μειώνοντας έτσι τον κίνδυνο λοιμώξεων.

Πάνω στην επιφάνεια του δέρματός μας κατοικούν εκατομμύρια βακτηρίδια, το πιο γνωστό και πολύτιμο εξ αυτών είναι ένα ο Staphylococcus Epidermis. Ένα από τα προϊόντα του μεταβολισμού του, είναι κι ένα λιπικό οξύ, που προστατεύει το δέρμα μας κάθε φορά που κινδυνεύει από επικίνδυνα μικρόβια, όπως για παράδειγμα, μετά από τραυματισμούς.

Τα δερματικά κύτταρα ζουν περίπου 4 εβδομάδες. Ένας μύκητας που ζει στην επιφάνεια του δέρματός μας, η Candida Albicans, έχει αναλάβει την απόσυρση αυτών των νεκρών κυττάρων. Ακόμα και σε ακραίες καιρικές συνθήκες, όπως θερμοκρασίες περιβάλλοντος μέχρι και 45ο C, συνεχίζει ανεπηρέαστα το έργο του.

Η επιφάνεια του εντέρου μας είναι αρκετά μεγαλύτερη από ένα συνηθισμένο διαμέρισμα, καταλαμβάνει έκταση άνω των 400m2. Πάνω από 400 διαφορετικές κατηγορίες βακτηριδίων εργάζονται για την καλή λειτουργία του πεπτικού μας σωλήνα.

Ένα από αυτά, ο Enterococcus Faecalis παράγει επιπλέον και μια πολύτιμη βιταμίνη την Vit.K, απαραίτητη για την καλή λειτουργία του αιμοπηκτικού μας συστήματος. Το βουτυρικό οξύ, ένα ακόμα προϊόν του παραπάνω βακτηριδίου, αναστέλλει τον πολλαπλασιασμό των καρκινικών κυττάρων.

Στο όξινο περιβάλλον του στομάχου μας, οι συνθήκες επιβίωσης είναι πραγματικά πολύ σκληρές και αφιλόξενες για κάθε μικροοργανισμό. Κι όμως μια κατηγορία βακτηριδίων, to Helicobacter Pylori, διάλεξε αυτόν τον τόπο να κατοικήσει, ακριβώς επειδή το όξινο περιβάλλον είναι απαραίτητο για τον μεταβολισμό του.

Μόλις πλησιάσει όμως άλλο μικρόβιο μέσω του οισοφάγου το στομάχι, πολλά από τα Helicobacter θα αυτοκτονήσουν, αποβάλλοντας έτσι ένα πεπτίδιο θανατηφόρο για τον εχθρό.

Όλα τα παραπάνω παραδείγματα μας υπενθυμίζουν πόσο πολύτιμη είναι η παρουσία του μικρόκοσμου για την επιβίωση του ανθρώπινου μακρόκοσμου.

Άλλωστε το ταξίδι των δυο αυτών κόσμων ξεκίνησε από κοινού πριν περίπου 1,4 δισεκατομμύρια χρόνια και μέχρι σήμερα εξελίχθηκε ομαλά.

Μια αλόγιστη και πολύχρονη χρήση ανασταλτικών μέσων για την επιβίωση των μικρών καλών φίλωνν μας, όπως η εσφαλμένη χρήση των αντιβιοτικών και άλλων φαρμάκων, που αλλάζουν με τη δράση τους το περιβάλλον μέσα κι έξω από το σώμα μας, θα είχε βλαβερές συνέπειες για τον άνθρωπο.