Η οστεοπόρωση μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά εάν διαγνωστεί έγκαιρα και πριν ακόμη συμβεί σημαντικού βαθμού οστική απώλεια. Δυστυχώς όμως, η διάγνωση της οστεοπόρωσης στον άνδρα συνήθως γίνεται καθυστερημένα και σχεδόν πάντα όταν ήδη έχει συμβεί οστεοπορωτικό κάταγμα.

Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι δεν υπάρχει η ίδια ευαισθητοποίηση για τη διερεύνηση της νόσου στους άνδρες με αυτήν που υπάρχει στις γυναίκες. Το πρώτο βήμα για τη διερεύνηση πιθανής οστεοπόρωσης στον άνδρα αποτελεί η «υπόνοια» ότι ο άνδρας αυτός μπορεί να έχει οστεοπόρωση και κατά συνέπεια να ζητήσει ιατρική βοήθεια.

Ο γιατρός, αφού πάρει ένα λεπτομερές ιστορικό για να εντοπίσει την ύπαρξη πιθανών παραγόντων κινδύνου και αφού κάνει μία πλήρη κλινική εξέταση, θα ζητήσει τη μέτρηση της οστικής μάζας στο ισχίο και στη σπονδυλική στήλη.

Το ιστορικό, η κλινική εξέταση και ο συνήθης βιοχημικός-αιματολογικός έλεγχος θα βοηθήσουν σημαντικά στην εκτίμηση του άνδρα με μειωμένη οστική μάζα. Χρειάζεται προσεκτική μελέτη έτσι ώστε σε περίπτωση μειωμένης οστικής μάζας, να αποκλεισθούν άλλα νοσήματα τα οποία επίσης προκαλούν μείωση της οστικής μάζας.

Πηγές: Της Φωτεινής Γ. Παπαδοπούλου, Ενδοκρινολόγου και του Κωνσταντίνου Σ. Γκαστάρη, Ιατρού, Β΄Νοσοκομείου ΙΚΑ ‘ΠΑΝΑΓΙΑ’