Η κλειστοφοβία είναι μια περιστασιακή φοβία, που έχει να κάνει με τον έντονο και χωρίς λόγο φόβο των στενών χώρων ή των χώρων με πολλά άτομα. Μπορεί να πυροδοτηθεί αν ο ασθενής βρεθεί κλειδωμένος σε ένα δωμάτιο χωρίς παράθυρα, μέσα σε ασανσέρ ή ακόμα και αν βρεθεί με το αυτοκίνητό του σε μποτιλιάρισμα. Θεωρείται μία από τις πιο κοινές φοβίες, και υπάρχει η πιθανότητα – σε κάποιους ασθενείς – να εξαφανιστεί από μόνη της.

Ποια είναι τα συμπτώματα;

  • αίσθηση ότι παθαίνουμε κρίση πανικού
  • ιδρώτας
  • τρέμουλο
  • εξάψεις
  • έντονα αισθήματα φόβου
  • προβλήματα στην αναπονή
  • πολύ γρήγορος παλμός της καρδιάς
  • σφίξιμο ή πόνος στο στήθος
  • ναυτία
  • αίσθημα ότι θα λιποθυμήσουμε

 Άλλα πράγματα που μπορεί να κάνει κάποιος που πάσχει από κλειστοφοβία:

  • Αποφεύγετε τις καταστάσεις που ξέρετε ότι θα σας πυροδοτήσουν μία κρίση, όπως το να μπαίνετε σε ασανσέρ
  • Αυτόματα ελέγχετε τις εξόδους με το που εισέρχεστε σε οποιονδήποτε χώρο
  • Νιώθετε φόβο ότι οι πόρτες ενός δωματίου θα κλείσουν από μόνες τους
  • Στέκεστε κοντά στις εξόδους όταν βρίσκεστε σε κλειστό χώρο

Πιθανά μέρη που μπορεί να σας πυροδοτήσουν μία κρίση, και ίσως δεν τα είχατε φανταστεί, είναι τα εξής:

  • Δημόσιες τουαλέτες
  • Πλυντήρια αυτοκινήτου
  • Περιστρεφόμενες πόρτες
  • Δοκιμαστήρια σε καταστήματα ρούχων
  • Οδικά τούνελ

Πρέπει να θυμάστε ότι ο κάθε ασθενής μπορεί να έχει διαφορετικό ορισμό του τι θεωρεί κλειστό χώρο, άρα μπορεί να βιώσετε συμπτώματα και σε μέρη που δεν έχουμε αναφέρει.

Δεν γνωρίζουμε τι προκαλεί την κλειστοφοβία. Πιστεύεται ότι οι περιβαλλοντικοί παράγοντες παίζουν σημαντικό ρόλο, και ότι οι περισσότεροι ασθενείς αναπτύσσουν την φοβία κατά την παιδική ή εφηβική τους ηλικία. Μια ακόμα πιθανότητα είναι πως η φοβία σχετίζεται με δυσλειτουργία της αμυγδαλής, της περιοχής του εγκεφάλου που επεξεργάζεται τον φόβο, ή μπορεί να προκληθεί λόγω μιας τραυματικής εμπειρίας—όπως για παράδειγμα, αν ένα παιδί τιμωρούνταν με το να το κλειδώνουν σε έναν πολύ μικρό χώρο ή αν κάποια στιγμή εγκλωβιστήκατε για αρκετό χρόνο κάπου.

Αν τα συμπτώματά σας επιμένουν, θα ήταν καλό να επισκεφτείτε τον γιατρό σας. Όσο νωρίτερα λάβετε διάγνωση, τόσο καλύτερα θα μπορέσετε να διαχειριστείτε τα συμπτώματα. Συχνότερα, η κλειστοφοβία αντιμετωπίζεται με ψυχοθεραπεία, με εστίαση στο πώς να ξεπεράσετε τον φόβο και να διαχειριστείτε αυτά που σας πυροδοτούν τις κρίσεις καλύτερα. Αρκετές φορές, σε περιπτώσεις φοβίας, αξιοποιείται η μέθοδος της θεραπείας μέσω της έκθεσης σε αυτό που φοβόμαστε, σε ένα εντελώς ελεγχόμενο και ασφαλές περιβάλλον. Αν τα συμπτώματά σας γίνουν πολύ δύσκολα να τα διαχειριστείτε, υπάρχει η πιθανότητα να χρειαστείτε αντικαταθλιπτικά ή χάπια για το άγχος, σε συνδυασμό με την ψυχοθεραπεία.

Μην ξεχνάτε ότι σε πολλούς ασθενείς, η φοβία εξαφανίζεται με τον καιρό—αλλά και πάλι, είναι 100% διαχειρίσιμη.

Μερικές συμβουλές:

  • Προσπαθήστε να αναπνέετε αργά και βαθιά, μετρώντας μέχρι το τρία σε κάθε ανάσα
  • Εστιάστε την προσοχή σας σε κάτι ασφαλές, όπως στο ρολόι σας (εναλλακτικά, μπορείτε να έχετε στο κινητό σας μερικά gifs που βοηθούν στην αναπνοή και στις κρίσεις άγχους)
  • Επαναλάβετε ότι ο φόβος σας δεν είναι αληθινός
  • Φέρτε στο μυαλό σας ένα μέρος ή μια ανάμνηση που σας ηρεμεί

Είναι, επίσης, σημαντικό, να μην προσπαθήσετε να αποφύγετε την κρίση μόλις συμβεί. Μπορεί να θέλετε να την αποφύγετε, αλλά αν δεν τα καταφέρετε, το άγχος σας θα είναι μεγαλύτερο. Αποδεχθείτε αυτά τα αισθήματα, βιώστε τα, και θα καταλάβετε ότι μπορείτε να τα καταπολεμήσετε.