Κανενός η ζωή δεν είναι τέλεια. Τα σκαμπανεβάσματα στη διάθεση είναι αναμενόμενα και δεν μπορούμε ποτέ να προβλέψουμε το μέλλον. Όλα αυτά είναι άκρως φυσιολογικά, αρκεί να τα αντιμετωπίζουμε με αισιοδοξία και να μην ξεχνάμε ποτέ ότι η ζωή συνεχίζεται.

Υπάρχουν όμως και οι άνθρωποι που δυσκολεύονται να παραμείνουν θετικοί. Και εκτονώνουν το στρες τους με κάθε ευκαιρία, με το να παραπονιούνται και να γκρινιάζουν για αυτά που τους έφερε η ζωή. Μήπως όμως το… πολύ παράπονο έχει αρνητικές επιπτώσεις;

Οι ειδικοί εκτιμούν ότι υπάρχουν τρία είδη ανθρώπων που παραπονιούνται:

  • Όσοι παραπονιούνται για να προσελκύσουν συμπόνια
  • Όσοι αναλύουν σε υπερβολικό βαθμό όλα τα προβλήματά τους
  • Όσοι θέλουν να ξεσπάσουν, αλλά δεν ψάχνουν για ουσιαστική λύση στα προβλήματά τους.

Σε όποιο είδος και αν ανήκει το κάθε άτομο, αυτή η επιμονή στα παράπονα και στην γκρίνια προκύπτει από την παιδική ηλικία, με το παιδί να μαθαίνει και να αντιγράφει αυτή την κακή συνήθεια από κάποιον συγγενή. Αν ένα άτομο μεγαλώνει δίπλα σε κάποιον που συνεχώς βλέπει τα πάντα αρνητικά, τότε θα αρχίσει να αντιμετωπίζει τον κόσμο με παρόμοιο τρόπο.

Πώς επηρεάζει αυτό τον εγκέφαλο;

Μια συμπεριφορά που επαναλαμβάνεται, αναγκάζει τον εγκέφαλο να προσαρμοστεί, να αναγνωρίζει το συγκεκριμένο μοτίβο, με αποτέλεσμα να γίνεται η πρώτη μας αντίδραση στο οτιδήποτε. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο εγκέφαλός μας εκπαιδεύεται και προσαρμόζεται ανάλογα με τις συνθήκες ζωής. Το άτομο πρακτικά εκπαιδεύει τον εγκέφαλό του να αντιδρά αρνητικά στο οτιδήποτε, να βλέπει παντού δυσκολίες και λάθη, και – εν τέλει – αυτό μπορεί να προκαλέσει προβλήματα, όπως κατάθλιψη και αγχώδεις διαταραχές.

Πώς μπορούμε να το ξεπεράσουμε;

Ευτυχώς, όπως ο εγκέφαλός μας εκπαιδεύτηκε ώστε να λειτουργεί βάσει ενός συγκεκριμένου μοτίβου, με τον ίδιο τρόπο μπορούμε και να αναστρέψουμε αυτές τις τάσεις. Ναι, θα χρειαστεί αρκετή υπομονή και προσπάθεια, και πολλές φορές μπορεί να απογοητευτούμε, επειδή το να “προγραμματίσουμε” ξανά τον εγκέφαλό μας δεν είναι εύκολη υπόθεση. Οι παρακάτω συμβουλές, όμως, μπορούν να μας βοηθήσουν:

  • Πρέπει να αναγνωρίζουμε τα λάθη στη στάση ζωής μας. Αν το να παραπονεθούμε για τα προβλήματά μας είναι η πρώτη μας αντίδραση μόλις τα βλέπουμε σκούρα, πρέπει να καταλάβουμε ότι τα πάντα σε αυτή τη ζωή έχουν θετική και αρνητική πλευρά, και έπειτα…
  • …πρέπει να συγκεντρωθούμε στα θετικά. Μερικές φορές δεν είναι εύκολο να βρούμε τη θετική πλευρά της ιστορίας, αλλά αυτό σημαίνει πως πρέπει να είμαστε ακόμα πιο προσεκτικοί.
  • Πρέπει να μάθουμε να αφήνουμε πίσω την αρνητικότητα. Όπως λέει και το γνωμικό, “ό,τι έγινε, έγινε”. Δεν μπορούμε να αλλάξουμε το παρελθόν, αλλά έχουμε τον απόλυτο έλεγχο των συναισθημάτων και των αντιδράσεών μας.
  • Πρέπει να δείχνουμε ευγνωμοσύνη για όσα ξέρουμε ότι έχουμε στη ζωή μας. Τα πράγματα ποτέ δεν γίνεται να είναι μόνιμα άσχημα.