Η παχυσαρκία είναι μια νόσος και μάλιστα με διαστάσεις επιδημίας τόσο στη χώρα μας όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο. Στην Ελλάδα, το 60% του ενήλικου πληθυσμού είναι υπέρβαρο, ενώ περίπου ένας στους πέντε είναι παχύσαρκος.

Η αντιμετώπιση της παχυσαρκίας θεωρείται επιτακτική όχι για λόγους αισθητικής, αλλά για λόγους υγείας, καθώς η παχυσαρκία είναι συνυφασμένη με μια σειρά άλλων νόσων, όπως για παράδειγμα ο διαβήτης, η υπέρταση, η υπνική άπνοια, η κατάθλιψη, η αδυναμία τεκνοποίησης και πλήθος άλλων.

Η παχυσαρκία αυξάνει όμως και τον κίνδυνο καρκίνου. Πιο συγκεκριμένα ο καρκίνος του μαστού στην εμμηνόπαυση, ο καρκίνος του ενδομητρίου, του νεφρού, του παχέος εντέρου και του οισοφάγου συνδέονται με την παχυσαρκία, ενώ σε ορισμένες μελέτες η νόσος έχει συνδεθεί και με τον καρκίνο της χοληδόχου κύστης, των ωοθηκών και του παγκρέατος.

Υπολογίζεται ότι ο αριθμός των νέων περιστατικών καρκίνου εξαιτίας της παχυσαρκίας στις ΗΠΑ το 2002 ανήλθε στις 41.000, (όσο περίπου δηλαδή ο πληθυσμός της πόλης της Κορίνθου!) Αυτές οι 41.000 περιπτώσεις αντιστοιχούν στο 3,2 % όλων των καρκίνων για το ίδιο έτος στις ΗΠΑ.

Υπολoγίζεται όμως πως η παχυσαρκία σε συνδυασμό με την έλλειψη γυμναστικής μπορεί να ευθύνεται για το 25-30% ορισμένων μορφών καρκίνου.

Το προσδόκιμο ζωής είναι μειωμένο σε παχύσαρκους ασθενείς που προσβλήθηκαν από καρκίνο. Το 14 % των θανάτων στους άνδρες και 20 % στις γυναίκες με καρκίνο θεωρείται πως οφείλεται στο ότι είναι παχύσαρκοι.

Τι συμβαίνει όμως με παχύσαρκα άτομα που έχουν υποβληθεί σε κάποια βαριατρική επέμβαση; Εδώ πρέπει να διευκρινίσουμε ότι η βαριατρική χειρουργική ή η χειρουργική της παχυσαρκίας γίνεται για την αντιμετώπιση της νόσου της παχυσαρκίας, δεν είναι δηλαδή μια πλαστική αισθητική επέμβαση που γίνεται για να χάσει κανείς μερικά περιττά κιλά, αλλά για να καλυτερεύσει την υγεία του και την ποιότητα της ζωής του.

Έτσι λοιπόν αμέσως μετά το χειρουργείο ο ασθενής δεν έχει χάσει κιλά αφού δεν αφαιρείται λίπος από το σώμα. Αντίθετα, κατά τη διάρκεια της επέμβασης μετατρέπουμε την ανατομία στομάχου και λεπτού εντέρου με αποτέλεσμα ο ασθενής να μη μπορεί να καταναλώσει μεγάλες ποσότητες φαγητού, να μη μπορεί να απορροφήσει θερμίδες και επιπλέον να μην έχει την αίσθηση της πείνας το ίδιο έντονη όπως πριν το χειρουργείο.

Σε αυτούς λοιπόν τους ασθενείς που επιλέγουν τη λύση του χειρουργείου ο κίνδυνος καρκίνου μειώνεται. Μια σουηδική μελέτη στην οποία συμμετείχαν πάνω από 4.000 ασθενείς και οι οποίοι παρακολουθήθηκαν για 11 χρόνια έδειξε πως ο κίνδυνος καρκίνου μειώνεται κατά 42 % στις γυναίκες, ενώ μια ομάδα Ελληνοκαναδών επιστημόνων συμπέρανε πως ο κίνδυνος μειώνεται κατά 78 % και στα δύο φύλα.

Μια αμερικανική μελέτη κατέληξε επίσης στο συμπέρασμα ότι οι ασθενείς που είχαν υποβληθεί σε γαστρική παράκαμψη (ένας είδος βαριατρικής επέμβασης) είχαν ελαττωμένο κίνδυνο καρκίνου κατά 46 %.

Πέρα λοιπόν του γεγονότος ότι πολλές νόσοι που συνυπάρχουν με την παχυσαρκία (διαβήτης, υπέρταση, υπνική άπνοια κ.α.) θεραπεύονται ή ελέγχονται πολύ καλύτερα μετά από μια βαριατρική επέμβαση, επιπλέον ο κίνδυνος καρκίνου μειώνεται.

Η βαριατρική χειρουργική γίνεται σήμερα με τη μέθοδο της λαπαροσκοπικής, είναι ασφαλής, και ο ασθενής μένει στο νοσοκομείο μόνο 2 ημέρες. Μπορεί δε να επιστρέψει στην εργασία του μέσα σε 2-3 εβδομάδες.