Η εξέταση της ικανότητας κάποιου να επεξεργάζεται τον ήχο μετά από τραυματισμό στο κεφάλι μπορεί ενδεχομένως να αποκαλύψει αν ο ασθενής έχει διάσειση, σύμφωνα με μικρή έρευνα.

Επι του παρόντος δεν υπάρχει ένα τεστ που να μπορεί αξιόπιστα και αντικειμενικά να διαγνώσει τη διάσειση, σύμφωνα με ερευνητές του Northwestern University.

Η ερευνήτρια Nina Kraus δήλωσε ότι αυτός ο βιοδείκτης θα μπορούσε να βοηθήσει στη διάγνωση και τον έλεγχο της διάσεισης. Ελπίζει ότι η ανακάλυψη θα επιτρέψει στους γιατρούς, τους γονείς και τους προπονητές να αντιμετωπίζουν καλύτερα την υγεία των αθλητών.

Η έρευνα έγινε σε 40 παιδιά που αντιμετωπίστηκαν για διάσειση και παρόμοια ομάδα παιδιών χωρίς την πάθηση.

Η Kraus ανακάλυψε ότι παιδιά με διάσειση είχαν 35% μικρότερη εγκεφαλική απόκριση στον ήχο. Καθώς ανάρρωσαν η ικανότητα επεξεργασίας του τόνου επέστρεψε στο φυσιολογικό.

Οι ερευνητές τοποθέτησαν αισθητήρες στα κεφάλια των παιδιών για να μετρήσουν την αυτόματη ηλεκτρική αντίδραση στον ήχο.

Με αυτή τη μέθοδο εντόπισαν με επιτυχία το 90% των παιδιών με διάσειση και το 95% παιδιών χωρίς διάσειση.

Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό Scientific Reports.

Με αυτόν τον νέο βιοδείκτη μετράμε την κατάσταση του εγκεφάλου όσον αφορά την επεξεργασία του ήχου και πώς αυτή έχει αλλάξει ως αποτέλεσμα τραυματισμού στο κεφάλι, δήλωσε η ερευνήτρια.

Η ερευνήτρια ελπίζει ότι η έρευνα είναι το πρώτο βήμα για τη δημιουργία αξιόπιστου φορητού και οικονομικής πλατφόρμας για τη διάγνωση της διάσεισης.

 

 

Πηγές: Northwestern University.