Σάββατο, 15 Μαρτίου 2014, 03:48
Άνδρας, 15 χρονών, 47 κιλά, 161 ύψος

Ιστορικό

Εδω και ενα χρονο νομιζω οτι εχω βουλιμια. Δηλαδη τις περισσοτερες μερες γυρναω απο το σχολειο τρωω και αν προλαβω ξερναω, μετα γυρναω απο τα φροντηστηρια και ξανατρωω-ξερναω. Ανα διαστηματα υπηρχαν μερες που δεν ετρωγα πολυ, αλλες που ετρωγα και ξερνουσα 3-4 φορες, και αλλες που ετρωγα και παλι δεν ξερνουσα. Και οταν λεω τρωω εννοω μεχρι σκασμου. Μεχρι να ποναω και να με συχαινομαι. Μεχρι να θελω να αυτοκτονισω.

Ερώτηση

Το προβλημα ειναι πως δεν θελω να ζω ετσι. Ειμαι μονο 15, δεν το θελω. Αν δεν προλαβω να ξερασω πριν παω στα φροντηστιρια δεν μπορω να συγκεντρωθω και ειμαι πολυ νευρικη και καταθλιπτικη. Καθε φορα που τρωω νιωθω θεοπαχια και δεν μπορω να με κοιταω.Δεν το πιστευω πως το κανω αυτο στον εαυτο μου.Τι μπορω να κανω? Η μαμα μου το εχει καταλαβει αλλα δεν κανει τιποτα(ουτε και την θελω να κανει).Θελω να το ξεπερασω χωρις να το ξερει κανενας δικος μου. Μενω σε μερος χωρις ψυχολογο. Πως θα θεραπευτω?