Κυριακή, 18 Οκτωβρίου 2015, 02:13
Γυναίκα, 23 χρονών, 83 κιλά, 183 ύψος

Ιστορικό

Καλησπέρα. Οι γονείς μου είναι πολύ φίλοι με μια άλλη οικογένεια που ο γιος τους ζούσε στο εξωτερικό χρόνια για σπουδές. Εγώ είχα να τον δω και να του μιλήσω 10συν χρόνια αλλά γενικά τον είχα στο μυαλό μου. Όταν γύρισε, έτυχε να πάμε σπίτι τους για φαγητό και κανόνισαμε να βγούμε οι 2 μας. Όταν βγήκαμε μετά από μερικές μέρες οι γονείς μας είχαν πάει στο εξωτερικό να τακτοποιήσουν κάποια θέματα και μου είπε εκείνος ότι δε νιώθει καλά και τον πήγα σπίτι (είμαι νοσηλευτής). Το βράδυ ξυπνάει και μου λέει ότι πονάει πολύ, τον πήγα εκεί που δουλεύω και μάθαμε ότι έχει μονοπυρήνωση. Τελικά έμεινα μέρες σπίτι του να τον προσέχω και κάποια στιγμή βάζει τα κλάματα μου λέει δεν αντέχει τον πόνο και

Ερώτηση

αγκαλιάζει. Εγώ εκεί δε ξέρω τι έπαθα, ένιωσα κάται πολύ δυνατό για εκείνον (δεν είμαι γκει) και τον σκέφτομαι συνέχεια. Τι να κάνω? Γενικά όταν βλέπω κάποιον δικό μου άνθρωπο να πονάει ζω τον πόνο του εκείνη την ώρα. Τον συγκεκριμένο έχω συνεχώς την έγνοια του μήπως χρειαστεί κάτι από εμένα. Πραγματικά δε ξέρω τι να κάνω.